⚠️ σε αυτό το ιστολόγιο διαβάζεις ξεκούραστα, δίχως παράθυρα να πετάγονται αριστερά/δεξιά, ⛔δίχως διαφημίσεις.
Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να διαβάσεις αυτό το μήνυμα.

19 Αυγούστου 2018

Delosperma echinatum [Δηλόσπερμα το εχινοειδές]

Κοινή ονομασία: Pickle plant [4]
Διώνυμο: Delosperma echinatum, Δηλόσπερμα το εχινοειδές [1, 2]
Βασιώνυμο: Mesembryanthemum echinatum [3]
Συνώνυμα: Delosperma pruinosum, Drosanthemum pruinosum, Mesembryanthemum echinatum, Mesembryanthemum pruinosum, Mesembryanthemum setosum, Trichodiadema echinatum [1]
cv.: –

ενημέρωση: 1 Φεβρουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 181005-03
Delosperma echinatum, Δηλόσπερμα το εχινοειδές, ice plant, φυτό πάγου, δροσουλίτης, μπούζι, μπουζάκι
Delosperma echinatum [Δηλόσπερμα το εχινοειδές]: Ένα από τα φυτά πάγου. Αυτά που φαίνονται σαν αγκάθια μοιάζουν περισσότερο με χοντρές τρίχες, παρά με αγκάθια.

Προέλευση και Οικότοπος[1, 4]

Το Delosperma echinatum είναι ένα ξηρόφυτο/παχύφυτο στην οικογένεια των Αειζωοειδών (Aizoaceae) και απαντά στις Επαρχίες του Ακρωτηρίου στη Δημοκρατία της Νότιας Αφρικής, σε υψόμετρο 150 έως 860 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.


Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: έως 30 εκ.
Τοξικότητα: κατά πάσα πιθανότητα είναι ασφαλές για τους ανθρώπους[5].
Ανθοφορία: ανθίζει το καλοκαίρι και το φθινόπωρο με τα τυπικά άνθη των δροσουλιτών· σε πρασινωπό-κίτρινο ή κίτρινο χρώμα.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: είναι εξαιρετικά ανθεκτικό στις χαμηλές θερμοκρασίες, στη ζώνη 5 – 9, με την προϋπόθεση όμως ότι θα κρατούνται ως επί το πλείστον στεγνά. Βλέπε και τους πίνακες με τις Ζώνες Ανθεκτικότητας.
Φως: προτιμά έκθεση σε πλήρη ηλιοφάνεια αλλά θα ανεχτεί και ελαφριά σκιά.
Υγρασία: χαμηλή
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα πορώδες, καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος από χώμα για κάκτους και παχύφυτα και κάποιο ορυκτό πορώδες υλικό που ευνοεί τον επαρκή αερισμό. Μια αναλογία από 70% χώμα για κάκτους, 20% άμμο και 10% περλίτη κρίνεται ικανοποιητική. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: δεν ανέχεται υγρό υπόστρωμα, ιδιαιτέρως το χειμώνα όπου θα πρέπει να κρατάται ως επί το πλείστον στεγνό. Λίγο περισσότερο νερό μπορεί να έχει δραματικές συνέπειες για το Δηλόσπερμα το εχινοειδές.
Λίπανση: δεν χρειάζεται λίπανση ή μόνο ελάχιστη με το ¼ της δόσης στις αρχές του καλοκαιριού.
Πολλαπλασιασμός: (1) με μοσχεύματα βλαστών, την άνοιξη και το καλοκαίρι· (2) με διαίρεση των στελεχών του φυτού· (3) με σπόρους τους οποίους απλώς σπέρνουμε στην επιφάνεια (δεν τους θάβουμε) και τοποθετούμε το γλαστράκι με τους σπόρους σε φωτεινή τοποθεσία. Επιτυχής βλάστηση θα πραγματοποιηθεί μόνο με φρέσκους σπόρους.


Δυνητικά προβλήματα: – ·


Αναλυτικότερες πληροφορίες

περισσότερες πληροφορίες για τη φροντίδα και περιποίηση θα προστεθούν εν καιρώ.


Φωτογραφίες και Ιστορικό

φωτογραφίες και περισσότερες πληροφορίες θα προστεθούν εν καιρώ.




Παραπομπές
1. POWO: Delosperma echinatum
2. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά, βλέπε το λήμμα: Delosperma και echinatum.
3. tropicos: Delosperma echinatum
4. Heidrun E.K. Hartmann “Illustrated Handbook of Succulent Plants: Aizoaceae A-E” Springer, 2002 || Burgoyne, P.M. 2006. Delosperma echinatum (Lam.) Schwantes. National Assessment: “Red List of South African Plants”.
5. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter D
. Delosperma echinatum, Δηλόσπερμα το εχινοειδές, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες

13 Αυγούστου 2018

Peperomia columella [Πιπερόμοια η στυλοειδής]

Κοινή ονομασία: στυλοειδής πιπερόμοια, columnar peperomia [1]
Διώνυμο: Peperomia columella, Πιπερόμοια η στυλοειδής [2, 3]
Βασιώνυμο: –
Συνώνυμα: –
cv.: –

ενημέρωση: 10 Ιανουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 181005-01
Peperomia columella, Πιπερόμοια η στυλοειδής, ανθοφορία
Peperomia columella [Πιπερόμοια η στυλοειδής]

Προέλευση και Οικότοπος

Η Peperomia columella είναι ένα πολυετές τροπικό παχύφυτο με ποώδη ανάπτυξη και σαρκώδη φύλλα στην οικογένεια των Πιπεροειδών (Piperaceae) και απαντά στο Περού[2].


Πληροφορίες καλλιέργειας[5]

Μέγιστη ανάπτυξη: 10 εκ. έως 20 εκ.
Τοξικότητα: δεν είναι τοξική[4]
Ανθοφορία: η Peperomia columella παράγει στάχυα (spikes) μικρά σε μέγεθος, εμφανιζόμενα στην κορυφή των στελεχών και αποτελούμενα από 2 έως 5 ανθοφόρα στελέχη, τα οποία φέρουν πολλά μικροσκοπικά άνθη σε ανοιχτό κίτρινο χρώμα.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: δωματίου (~20℃). Οι νυχτερινές θερμοκρασίες δεν πρέπει να πέσουν κάτω από τους 10℃. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Φως: χρειάζεται φωτεινή τοποθεσία με έμμεσο φως έως και πρωινό ηλιόφως αλλά να μην εκτεθεί για περισσότερο από δύο ώρες στον ήλιο. Είναι σκιανθεκτική, αλλά πιθανώς δεν θα ανθίσει σε σκιερή τοποθεσία.
Υγρασία: ~50% – 80% · σε συνθήκες πολύ χαμηλής υγρασίας μπορούμε να ψεκάσουμε περιστασιακά το φυτό, ενδείκνυται με βρόχινο νερό. Δεν ψεκάζουμε ποτέ όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος χώρου είναι χαμηλότερη από την ενδεικνυόμενη.
Υπόστρωμα: για να εξασφαλιστεί η σωστή αποστράγγιση του νερού, χρησιμοποιούμε μια γλάστρα με επαρκείς οπές αποστράγγισης και ένα καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος. Ένα μείγμα με 70% χώμα για φυτά εσωτερικού χώρου, 20% τύρφη και 10% κάποιο ορυκτό πορώδες υλικό για επαρκή αερισμό, είναι ένα κατάλληλο μείγμα για το φυτό Peperomia columella. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: χρειάζεται τακτικό πότισμα κατά την περίοδο ανάπτυξης από άνοιξη έως και φθινόπωρο, αλλά να αφήνουμε το υπόστρωμα να στεγνώσει καλά ανάμεσα στα ποτίσματα. Ένας γενικός κανόνας είναι ότι  χρειάζεται συχνότερο πότισμα από τα παχύφυτα αλλά όχι τόσο συχνό όπως θα ποτίζαμε ένα φυλλοφόρο φυτό. Μπορεί να εμφανιστεί κάλλιστα σήψη της ρίζας εάν το φυτό αφεθεί να παραμείνει στο νερό για πολύ καιρό. Το πότισμα είναι μια από τις πιο δύσκολες πτυχές στη φροντίδα των φυτών Peperomia, καθώς αυτό το φυτό χρειάζεται αρκετή υγρασία μεν, αλλά όταν στερείται αρκετού νερού στο υπόστρωμα, θα στρεσαριστεί και θα αρχίσει να ρίχνει τα φύλλα. Η ακριβής ποσότητα νερού που χρειάζεται εξαρτάται (όπως πάντα) από τη θερμοκρασία, την ποσότητα φωτός που λαμβάνει, το μέγεθος της γλάστρας καθώς και από το μείγμα του υποστρώματος και την αποστράγγιση. Καλό είναι να προσπαθούμε να διατηρούμε το υπόστρωμα ελαφρώς υγρό κατά τους αναπτυσσόμενους μήνες (άνοιξη μέχρι φθινόπωρο) και κατά τη διάρκεια του χειμώνα να αφήνουμε το υπόστρωμα να στεγνώνει λίγο περισσότερο ανάμεσα στα ποτίσματα.
Λίπανση: χρειάζεται τακτική λίπανση κάθε δεύτερη εβδομάδα κατά την περίοδο ανάπτυξης, από άνοιξη έως καλοκαίρι.
Πολλαπλασιασμός: (1) με μόσχευμα βλαστού βουτηγμένο σε σκόνη ριζοβολίας το καλοκαίρι ή άλλη εποχή σε θερμαινόμενο χώρο και με θέρμανση από κάτω· (2) με διαίρεση του κεντρικού στελέχους.


Δυνητικά προβλήματα: το πιο συχνό πρόβλημα είναι με το πότισμα. Αφενός το φυτό χρειάζεται να μην αφήνεται να στεγνώσει για πάρα πολύ. Αφετέρου, χρειάζεται ένα καλά αποστραγγιζόμενο υπόστρωμα που να μην αφήνει το νερό να συσσωρεύεται σε σημείο που οι ρίζες να μην μπορούν να αναπνεύσουν.


Αναλυτικότερες πληροφορίες

περισσότερες πληροφορίες για τη φροντίδα και περιποίηση θα προστεθούν εν καιρώ.


Φωτογραφίες και Ιστορικό

φωτογραφίες και περισσότερες πληροφορίες θα προστεθούν εν καιρώ.




Παραπομπές
1. eol: Peperomia columella
2. POWO: Peperomia columella
3. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε Peperomia και columella.
4. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter P
5. Urs Eggli “Illustrated Handbook of Succulent Plants: Dicotyledons” Springer Science & Business Media, 2002 || Stuart Max Walters “European Garden Flora: A Manual for the Identification of Plants Cultivated in Europe, Both Out-of-Doors and Under Glass” Cambridge University Press, 27 July 1989 || Erick De La Barrera, William K. Smith “Perspectives in Biophysical Plant Ecophysiology: A Tribute to Park S. Nobel” UNAM, 01 January 2009 || Dieter J. von Willert “Life Strategies of Succulents in Deserts: With Special Reference to the Namib Desert” CUP Archive, 13 February 1992 || Philip Perl, Time-Life Books “Miniatures and bonsai” Time-Life Books, 1979 || American journal of botany, Volume 66, Edition 1, 1979 || Rauh W, Hutchison PC (1973) “Peperomia columella, a new, dwarf species from northern Peru.” Cact Succ J US 45: 152-156 || Urs Eggli, Leonard E. Newton “Etymological Dictionary of Succulent Plant Names” Springer Science & Business Media, 29 June 2013 || Christensen-Dean, Gay A.; Moore, Randy; “Development of Chlorenchyma and Window Tissues in Leaves of Peperomia columella.” Annals of Botany 71:141-146 1993 || Wikipedia contributors. "Peperomia columella." Wikipedia, The Free Encyclopedia. Wikipedia, The Free Encyclopedia, 30 Aug. 2014. Web. 20 Dec. 2015. || Gullermo Pino Infante “Estado actual de las Suculentas en el Perú” in: ZONAS ÁRIDAS Nº10, 150-173, 2006 || Joël Lodé. “Peperomia columella 2202. Série 19” Collection: CANTE. San Miguel de Allende. Gto. Mexico. Edisud. Aix. 1997
. Peperomia columella, Πιπερόμοια η στυλοειδής, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες

11 Αυγούστου 2018

Tradescantia pallida 'Pale Puma' [Τραντεσκάντια η ωχρά ποικ. 'Χλωμό Πούμα']

Κοινή ονομασία: –
Διώνυμο: Tradescantia pallida 'Pale Puma', Τραντεσκάντια η ωχρά ποικ. 'Χλωμό Πούμα' [1]
Βασιώνυμο: Setcreasea pallida [2]
Συνώνυμα: Setcreasea jaumavensis, Setcreasea lanceolata, Setcreasea pallida, Setcreasea purpurea [3]
cv.: Pale Puma | Χλωμό Πούμα

ενημέρωση: 16 Φεβρουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 181003-01
Tradescantia pallida 'Pale Puma', Τραντεσκάντια η ωχρά ποικ. 'Χλωμό Πούμα'
Tradescantia pallida 'Pale Puma' [Τραντεσκάντια η ωχρά ποικ. 'Χλωμό Πούμα']
Αρκετά πιο άτονα τα χρώματα σε σχέση με την Tradescantia pallida 'Purpurea' η την Tradescantia pallida 'Pink Stripe'. Και τα φύλλα επίσης είναι κατά πολύ μικρότερα σε μέγεθος και πιο στρογγυλεμένα. Μια ποικιλία Tradescantia pallida νάνος λοιπόν.

Προέλευση και Οικότοπος

Η Tradescantia pallida ‘Pale Puma’ είναι μια τροπική πολυετής πόα (forb), στην οικογένεια των Κομμελινοειδών (Commelinaceae), με σαρκώδη φύλλα και ως εκ τούτου θεωρείται παχύφυτο. Η ποικιλία Pale Puma είναι αποτέλεσμα επιλεκτικής καλλιέργειας.


Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: σε αντίθεση με άλλα φυτά τηλέγραφους, η Tradescantia pallida 'Pale Puma' - καθώς μικρότερη σε μέγεθος - έχει τύπο ανάπτυξης πόας, που δεν εξελίσσεται σε κατακείμενο και μπορεί να φτάσει 20 εκ. έως 40 εκ. καθ’ ύψος.
Τοξικότητα: ένα μικρό ποσοστό ατόμων θα αναπτύξει ερεθισμό του δέρματος από το χειρισμό τους, αλλά αυτό έχει ελάχιστες συνέπειες. Τα φυτά του γένους Tradescantia θεωρούνται γενικά μη τοξικά για όλα τα είδη[4].
Ανθοφορία: η Tradescantia pallida 'Pale Puma' ανθίζει συνήθως από άνοιξη έως και το φθινόπωρο. Τα άνθη φέρουν 3 πέταλα, χρώματος φούξια και είναι 2 έως 3 εκ. σε πλάτος.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: δωματίου (~20℃) αν και η Tradescantia pallida 'Pale Puma' αντέχει σε ένα μεγάλο εύρος θερμοκρασιών. Ωστόσο, η θερμοκρασία κατά τη διάρκεια του χειμώνα ας μην πέσει κάτω από 5℃ και μάλιστα για πολλές μέρες συνεχόμενα.
Φως: έμμεσο φως· πρωινό ηλιόφως· μερική σκιά. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα το φυτό ευνοείται από πλήρη έκθεση στο φως το ήλιου, αλλά θα τα πάει καλά και σε τοποθεσία με έμμεσο φως. Ωστόσο, το πρωινό φως του ήλιου είναι απαραίτητο για να κρατήσει το φυτό το μωβ χρώμα στα φύλλα και για να αναπτύσσεται σωστά. Εάν το φυτό κρατείται για πολύ καιρό σε πλήρη σκιά, θα εμφανίσει σημάδια εκχλοίωσης. Οι βλαστοί και τα φύλλα θα χάσουν το απαλό μωβ χρώμα τους, το χρώμα θα γίνει άτονο - σχεδόν εξ’ ολοκλήρου πράσινο και το φυτό θα μοιάζει σαν εξασθενημένο.
Υγρασία: 50% – 80%
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα πλούσιο μείγμα υποστρώματος που να κατακρατά υγρασία. Ένα μείγμα από χώμα για φυτά εσωτερικού χώρου και σφάγνο κρίνεται ικανοποιητικό.
Πότισμα: χρειάζεται τακτικό πότισμα κατά τις ενεργές περιόδους ανάπτυξης άνοιξη και καλοκαίρι και να αφήνουμε ελαφρώς το υπόστρωμα να στεγνώνει ανάμεσα στα ποτίσματα. Σε χαμηλές θερμοκρασίες χρειάζεται λιγότερο νερό. Αυτή την περίοδο με τις χαμηλές θερμοκρασίες αφήνουμε το χώμα να στεγνώσει καλά πριν από κάθε πότισμα.
Λίπανση: μια φορά το μήνα από άνοιξη μέχρι και τέλη καλοκαιριού.
Πολλαπλασιασμός: (1) με μοσχεύματα· (2) με διαχωρισμό των νέων φυτών από τη ρίζα.


Δυνητικά προβλήματα: Προσοχή στο πότισμα κατά την περίοδο του χειμώνα. Εάν δούμε ότι τα φύλλα ξεραίνονται στις άκρες, αυτό είναι ένδειξη ότι το φυτό ποτίζεται υπερβολικά.


Αναλυτικότερες πληροφορίες

Βλέπε και το σχετικό εμπεριστατωμένο άρθρο: Tradescantia: ποικιλίες εσωτερικού χώρου.


Φωτογραφίες και Ιστορικό

φωτογραφίες και περισσότερες πληροφορίες θα προστεθούν εν καιρώ.




Παραπομπές
1. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά, βλέπε: Tradescantia, pallida.
2. tropicos: Tradescantia pallida
3. POWO: Tradescantia pallida
4. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter T
. Tradescantia pallida 'Pale Puma', Τραντεσκάντια η ωχρά ποικ. 'Χλωμό Πούμα', φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες

10 Αυγούστου 2018

Tradescantia spathacea ‘Sitara Gold’ [Τραντεσκάντια η σπαθοειδής ποικ. Χρυση Σιτάρα]

Κοινή ονομασία: –
Διώνυμο: Tradescantia spathacea ‘Sitara Gold’, Τραντεσκάντια η σπαθοειδής ποικ. Χρυσή Σιτάρα [1, 2]
Βασιώνυμο: –
Συνώνυμα: Ephemerum bicolor, Rhoeo discolor, Rhoeo spathacea, Tradescantia discolor, Tradescantia versicolor, Ephemerum discolor [1]
cv.: Sitara Gold | Χρυσή Σιτάρα

ενημέρωση: 19 Ιανουαρίου 2020
κωδικός συλλογής: 181003-01
Tradescantia spathacea ‘Sitara Gold', Sitara’s Gold’, Τραντεσκάντια η σπαθοειδής ποικ. Χρυσή Σιτάρα
Tradescantia spathacea ‘Sitara Gold’ [Τραντεσκάντια η σπαθοειδής ποικ. Χρυσή Σιτάρα]

Προέλευση και Οικότοπος

Η Tradescantia spathacea ‘Sitara Gold’ είναι μια τροπική πολυετής πόα με σαρκώδης ρίζες και ανήκει στην οικογένεια των Κομμελινοειδών (Commelinaceae).

Γεωγραφική κατανομή[1]
Ενδημική στις περιοχές: Γουατεμάλα· Μεξικό (ΝΑ, ΝΔ, Κόλπος)· Μπελίζε.

Εισήχθη στις περιοχές: Αϊτή· Αρχιπέλαγος Τσάγκος· Βερμούδες· Γκάμπια· Δομινικανή Δημοκρατία· Εκουαδόρ· ΗΠΑ (Λουιζιάνα, Φλόριντα, Χαβάη)· Ιαπωνία (Νήσοι Ογκασαβάρα)· Κίνα (ΝΑ)· Κορέα· Κούβα· Μπαχάμες· Μπαγκλαντές· Νησιά Γκίλμπερτ· Νέα Καληδονία· Νησιά Κόκος· Νήσοι Κουκ· Νήσος των Χριστουγέννων· Νικαράγουα· Νιούε· Νόρφολκ· Ονδούρα· Περού· Πουέρτο Ρίκο· Προσήνεμες Νήσοι· Σεϋχέλλες· Τοκελάου-Μανιχίκι· Τζαμάικα· Φιλιππίνες· Φίτζι.


Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: 15 – 30 εκ.
Τοξικότητα: ένα μικρό ποσοστό ατόμων θα αναπτύξει ερεθισμό του δέρματος από το χειρισμό τους, αλλά αυτό έχει ελάχιστες συνέπειες. Τα φυτά του γένους Tradescantia θεωρούνται γενικά μη τοξικά για όλα τα είδη[3]
Ανθοφορία: το συγκεκριμένο υβρίδιο δεν παράγει άνθη
Θερμοκρασία: δωματίου (~20℃) αν και η Tradescantia spathacea αντέχει σε ένα μεγάλο εύρος θερμοκρασιών. Ωστόσο, η θερμοκρασία κατά τη διάρκεια του χειμώνα ας μην πέσει κάτω από 5℃ και μάλιστα για πολλές μέρες συνεχόμενα.
Φως: το φθινόπωρο την άνοιξη και το καλοκαίρι η Τραντεσκάντια η σπαθοειδής ευνοείται από πρωινό ηλιόφως. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα το φυτό ευνοείται από πλήρη έκθεση στο φως το ήλιου, αλλά θα τα πάει καλά και σε έμμεσο φως. Ωστόσο, το πρωινό φως του ήλιου είναι απαραίτητο για να κρατήσει το φυτό το έντονο μωβ χρώμα στο φύλλωμα αλλά και για να παραμένει συχνότερα σε ανθοφορία.
Υγρασία: 30% – 60%
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα πλούσιο, πορώδες, καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος από χώμα για φυτά εσωτερικού χώρου και περλίτη. Ενώ ευνοείται εάν προσθέσουμε και φυλλόχωμα.
Πότισμα: χρειάζεται τακτικό πότισμα κατά την ενεργή περίοδο ανάπτυξης (άνοιξη έως φθινόπωρο) και να αφήνουμε ελαφρώς το υπόστρωμα να στεγνώνει ανάμεσα στα ποτίσματα. Σε χαμηλές θερμοκρασίες χρειάζεται λιγότερο νερό. Αυτή την περίοδο με τις χαμηλές θερμοκρασίες αφήνουμε το υπόστρωμα να στεγνώσει πολύ καλά πριν ποτίσουμε εκ νέου, το οποίο χρειάζεται να γίνεται στις πιο θερμές ώρες της ημέρας.
Λίπανση: μια φορά το μήνα από άνοιξη μέχρι και το καλοκαίρι.
Πολλαπλασιασμός: (1) με διαχωρισμό των νέων φυτών από τη ρίζα· (2) με μοσχεύματα.


Δυνητικά προβλήματα: χρειάζεται προσοχή στο πότισμα το χειμώνα. Εάν δούμε ότι τα φύλλα ξεραίνονται στις άκρες, αυτό είναι ένδειξη ότι το φυτό ποτίζεται υπερβολικά.


Αναλυτικότερες πληροφορίες

περισσότερες πληροφορίες για τη φροντίδα και περιποίηση θα προστεθούν εν καιρώ.


Φωτογραφίες και Ιστορικό

Tradescantia spathacea ‘Sitara Gold', Sitara’s Gold’, Τραντεσκάντια η σπαθοειδής ποικ. Χρυσή Σιτάρα
^ 23 Οκτωβρίου 2019: εδώ είναι η ανάπτυξη του φυτού έπειτα από ένα χρόνο. Και πάλι όπως βλέπουμε, η ανάπτυξη ήταν αργή.

Tradescantia spathacea ‘Sitara Gold', Sitara’s Gold’, Τραντεσκάντια η σπαθοειδής ποικ. Χρυσή Σιτάρα
^ 30 Δεκεμβρίου 2018: δύο μήνες αφότου μεγάλωσε ελάχιστα, από τη στιγμή που το παρέλαβα. Πρόσεξα ότι σε αντίθεση με άλλα φυτά Τραντεσκάντια, η συγκεκριμένη ποικιλία θα αναπτυχθεί ανάλογα με το μέγεθος της γλάστρας. Και σε γενικές γραμμές, είναι μια ποικιλία που αναπτύσσεται αργά.




Παραπομπές
1. POWO: Tradescantia spathacea
2. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε: Tradescantia, spathacea, Sitara.
3. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter T
. Tradescantia spathacea ‘Sitara Gold', Sitara’s Gold, Τραντεσκάντια η σπαθοειδής ποικ. Χρυσή Σιτάρα, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες

09 Αυγούστου 2018

Maranta leuconeura ‘Fascinator’ [Μαράντα η λευκόνευρη ποικ. ‘Φασινέιτορ’]

Κοινή ονομασία: προσευχόμενο φυτό, φυτό που προσεύχεται, prayer plant [1]
Διώνυμο: Maranta leuconeura ‘Fascinator’ , Μαράντα η λευκόνευρη ποικ. ‘Φασινέιτορ’ [2, 3]
Βασιώνυμο: –
Συνώνυμα: Maranta depressa, Maranta fascinator, Maranta kerchoveana, Maranta leuconeura var. erythroneura, Maranta leuconeura var. massangeana, Maranta massangeana [3]
cv.: Fascinator | Φασινέιτορ

ενημέρωση: 6 Φεβρουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 180925-03
Maranta leuconeura ‘Fascinator’, Μαράντα η λευκόνευρη ποικ. ‘Φασινέιτορ’, τροπικό, φυλλοφόρο φυτό
Maranta leuconeura ‘Fascinator’ [Μαράντα η λευκόνευρη ποικ. ‘Φασινέιτορ’]

Προέλευση και Οικότοπος[2]

Η Maranta leuconeura ‘Fascinator’ (αλλιώς και Maranta tricolor) είναι ένα τροπικό, φυλλοφόρο, κρεμοκλαδές φυτό, στην οικογένεια των Μαραντοειδών (Marantaceae). Η ποικιλία ‘Fascinator’ είναι αποτέλεσμα επιλεκτικής καλλιέργειας.

Γεωγραφική κατανομή
Το γονικό φυτό (Maranta leuconeura) έχει την ακόλουθη κατανομή.
Ενδημικό στις περιοχές: Βραζιλία (ΒΑ, ΝΑ, Δυτικά - Κεντρικά).

Εισήχθη στις περιοχές: Κολομβία· Κόλπος του Μεξικού.


Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: τα κρεμαστά στελέχη μπορούν να φτάσουν έως τα 80 εκ σε ένα φυτό τουλάχιστον δύο ετών που έχει προσαρμοστεί καλά. Ως φυτό εσωτερικού χώρου το μέγιστο μέγεθος του φυτού εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το μέγεθος της γλάστρας.
Τοξικότητα: δεν είναι τοξική· οι ρίζες μάλιστα είναι εδώδιμες, για περισσότερα βλέπε τον όρο αραρούτι[4].
Ανθοφορία: ως φυτό εσωτερικού χώρου η ανθοφορία δεν είναι συχνή. Ευνοείται από μια φωτεινή τοποθεσία με έμμεσο φως. Τα άνθη είναι μικρά σε σχήμα τριγωνικό, σε λευκό-λιλά χρώμα. Εκτός από τη φωτεινή τοποθεσία με έμμεσο φως, η παραγωγή λουλουδιών εξαρτάται επίσης από το μέγεθος και την ηλικία του φυτού, τη θερμοκρασία και την αυξημένη υγρασία.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: δωματίου (~22℃). Δεν αγαπά τις χαμηλές θερμοκρασίες και τα κρύα ρεύματα αέρα. Ελάχιστη θερμοκρασία 10°C.
Φως: πρωινό ηλιόφως μόνο για μια - δυο ώρες· φωτεινή τοποθεσία με έμμεσο φως για το υπόλοιπο της μέρας. Το πρωινό ηλιόφως θα ενθαρρύνει επίσης την ανθοφορία του φυτού. Το χειμώνα, Η Μαράντα η λευκόνευρη θα ευεργετηθεί από πλήρη έκθεση σε πρωινό ηλιόφως. Είναι σκιανθεκτικό φυτό ωστόσο και θα τα πάει καλά ακόμη και σε σκιά, κάποια φύλλα ωστόσο ενδέχεται να χάσουν την πολυχρωμία τους και να γίνουν εξ’ ολοκλήρου πράσινα. Σε καμία περίπτωση όμως δεν εκθέτουμε την Μαράντα για αρκετή ώρα στον ήλιο και ιδιαιτέρως στον καυτό ήλιο του καλοκαιριού, καθώς τα φύλλα θα καούν και το φυτό θα υποφέρει. Εάν υπάρχει μεγάλη απόσταση ανάμεσα στα φύλλα στα μεσογονάτια διαστήματα και τα φύλλα είναι μικρά, αυτό είναι ένδειξη ότι το φυτό λαμβάνει λιγότερο φως.
Υγρασία: ~50% – 80%. Η Μαράντα αγαπάει την αυξημένη υγρασία και τον τακτικό ψεκασμό στα φύλλα - προτείνεται με βρόχινο νερό - για την αύξηση του ποσοστού υγρασίας, αν και θα τα πάει καλά και χωρίς ψεκασμό.
Υπόστρωμα: για να εξασφαλιστεί η σωστή αποστράγγιση του νερού, χρησιμοποιούμε μια γλάστρα με επαρκείς οπές αποστράγγισης και ένα καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος (κατά προτίμηση ελαφρώς όξινο). Ένα μείγμα με 70% φυλλόχωμα και 30% χώμα για φυτά εσωτερικού χώρου, είναι ένα κατάλληλο μείγμα για την Μαράντα.
Πότισμα: χρειάζεται προσοχή με το υπερβολικό πότισμα, καθώς μπορεί να εμφανιστεί σήψη της ρίζας εάν το φυτό αφεθεί να παραμείνει στο νερό για πολύ καιρό. Η ακριβής ποσότητα νερού που χρειάζεται εξαρτάται (όπως πάντα) από τη θερμοκρασία, την ποσότητα φωτός που λαμβάνει, το μέγεθος της γλάστρας καθώς και από το μείγμα του υποστρώματος και την αποστράγγιση. Καλό είναι να προσπαθούμε να διατηρούμε το υπόστρωμα ελαφρώς υγρό κατά τους αναπτυσσόμενους μήνες (άνοιξη μέχρι φθινόπωρο) και κατά τη διάρκεια του χειμώνα να αφήνουμε το υπόστρωμα να στεγνώνει λίγο περισσότερο ανάμεσα στα ποτίσματα. Μια πρώτη ένδειξη ότι το φυτό λαμβάνει υπερβολικό νερό είναι το κιτρίνισμα στο άκρο των φύλλων. Αυτή η ένδειξη εμφανίζεται σε όλα τα τροπικά φυλλοφόρα φυτά.
Λίπανση: ως ένα φυλλοφόρο φυτό με ελαφρώς πιο αργό ρυθμό ανάπτυξης από άλλα παρόμοια, η Μαράντα δεν χρειάζεται αντίστοιχα πολλή συχνή λίπανση. Λιπαίνουμε κάθε δύο μήνες από Μάιο έως Οκτώβριο, με ένα ισορροπημένο λίπασμα.
Πολλαπλασιασμός: (1) με μόσχευμα βλαστού· κόβουμε ένα μόσχευμα με τουλάχιστον ένα φύλλο και έναν οφθαλμό. Τοποθετούμε το μόσχευμα σε δοχείο με νερό τόσο ώστε να καλύπτει τον οφθαλμό. Στη συνέχεια το τοποθετούμε σε κάποιο σημείο με έμμεσο φως και φροντίζουμε ώστε η θερμοκρασία να είναι περί τους 22 με 24℃. Ρίζες θα αρχίσουν να σχηματίζονται έπειτα από μία έως τρεις περίπου εβδομάδες· (2) με διαχωρισμό των στελεχών από τη ρίζα του φυτού.


Δυνητικά προβλήματα: η Μαράντα ενδέχεται να εμφανίσει διάφορες μολύνσεις στα φύλλα - οι περισσότερες αποτέλεσμα του υπερβολικού ποτίσματος, σε συνδυασμό με έλλειψη επαρκούς εξαερισμού του χώρου. Εάν αυτές οι μολύνσεις δεν αντιμετωπιστούν σε πρώιμο στάδιο, τότε οι συνέπειες μπορεί να είναι χειρότερες και να χάσουμε όλο το φυτό. Προσοχή λοιπόν με το πότισμα ιδίως σε χαμηλές θερμοκρασίες, κάτι που εύκολα μπορεί να προκαλέσει σήψη.


Αναλυτικότερες πληροφορίες

Η περίοδος του χειμώνα είναι κρίσιμη για τη μακροβιότητα της Μαράντα της λευκόνευρης, καθώς, εάν το φυτό κρυώσει μπορεί να το χάσουμε στα καλά καθούμενα. Συμβουλευόμαστε λοιπόν τις πληροφορίες για θερμοκρασία και πότισμα και είμαστε συνεπείς.

Τα ευεργετικά αποτελέσματα φυλλοφόρων φυτών στο γραφείο[5]
Τα καλλωπιστικά φυτά εσωτερικού χώρου χρησιμοποιούνται ευρέως σε περιβάλλοντα κτιρίων, αν και λίγα είναι γνωστά σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι εργαζόμενοι γραφείου ανταποκρίνονται στα φυλλοφόρα φυτά εσωτερικού χώρου. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να εκτιμηθεί η επίδραση των φυλλοφόρων φυτών στο χώρο του γραφείου στην υγεία και τα συμπτώματα δυσφορίας μεταξύ του προσωπικού του γραφείου. Πραγματοποιήθηκε μια διασταυρούμενη μελέτη με τυχαιοποιημένη σειρά περιόδου· μια περίοδος με φυτά στο γραφείο και μια περίοδο χωρίς φυτά. Ένα ερωτηματολόγιο αποτελούμενο από 12 ερωτήσεις σχετικά με τα νευροψυχολογικά συμπτώματα, τα συμπτώματα των βλεννογόνων και τα συμπτώματα του δέρματος κατανεμήθηκαν ανάμεσα στα 51 υγιή άτομα που συμμετείχαν στη μελέτη. Διαπιστώθηκε ότι το άθροισμα των συμπτωμάτων ήταν 23% χαμηλότερο κατά την περίοδο κατά την οποία τα άτομα είχαν φυτά στα γραφεία τους σε σύγκριση με την περίοδο που δεν είχαν φυτά. (Το μέσο άθροισμα των αποτελεσμάτων ήταν 7,1 κατά τη διάρκεια της περιόδου χωρίς φυτά έναντι 5,6 κατά τη διάρκεια της περιόδου με φυτά.) Οι ενοχλήσεις σχετικά με το βήχα και την κόπωση μειώθηκαν κατά 37 και 30%, αντίστοιχα, αν τα γραφεία περιείχαν φυτά. Το αυτοαναφερόμενο επίπεδο ξηρού/βραχνού λαιμού και ξηρού δέρματος με κνησμό προσώπου μειώθηκε κατά περίπου 23% όταν τα φυτά ήταν παρόντα. Συνολικά, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση των νευροψυχολογικών συμπτωμάτων και των συμπτωμάτων των βλεννογόνων, ενώ τα συμπτώματα του δέρματος φαινόταν να μην επηρεάζονται από την παρουσία φυτών. Τα αποτελέσματα από τη μελέτη αυτή υποδηλώνουν ότι μπορεί να επιτευχθεί βελτίωση της υγείας και μείωση των συμπτωμάτων δυσφορίας μετά την προσθήκη φυλλοφόρων φυτών στο περιβάλλον γραφείου.


Φωτογραφίες και Ιστορικό

φωτογραφίες και περισσότερες πληροφορίες θα προστεθούν εν καιρώ.




Παραπομπές
1. tropicos: Maranta leuconeura
2. POWO: Maranta leuconeura
3. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε: Maranta, leuconeura, fascinator.
4. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter M
5. The effect of indoor foliage plants on health and discomfort symptoms among office workers.
. Maranta leuconeura ‘Fascinator’ , Μαράντα η λευκόνευρη ποικ. ‘Φασινέιτορ’, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες

08 Αυγούστου 2018

Hoya macrophylla 'Variegata' [Χόγια η μακρόφυλλη ποικ. Ποικιλόμορφη]

Κοινή ονομασία: –
Διώνυμο: Hoya macrophylla 'Variegata', Χόγια η μακρόφυλλη ποικ. Ποικιλόμορφη [1]
Ερευνητής: Carl Ludwig Blume, 1826 [3]
Βασιώνυμο: –
Συνώνυμα: Hoya browniana Koord., Hoya clandestina Blume [1]
cv.: Variegata | Ποικιλόχρωμη

ενημέρωση: 3 Φεβρουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 180925-01
Hoya macrophylla 'Variegata', Χόγια η μακρόφυλλη ποικ. Ποικιλόμορφη, μακρόφυλλος
Hoya macrophylla 'Variegata' [Χόγια η μακρόφυλλη ποικ. Ποικιλόμορφη]

Προέλευση και Οικότοπος

Η Hoya macrophylla 'Variegata' είναι ένα αναρριχώμενο παχύφυτο, επίφυτο στην οικογένεια των Αποκυνοειδών (Apocynaceae).

Γεωγραφική κατανομή[1]
Ενδημικό στις εξής περιοχές: Βόρνεο· Ιάβα· Νήσοι Μικρές Σούνδες.


Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: από ένα έως 3 μέτρα. Ως φυτό εσωτερικού χώρου το μέγιστο μέγεθος του φυτού εξαρτάται από το μέγεθος της γλάστρας.
Τοξικότητα: δεν είναι τοξική[4]
Ανθοφορία: τα άνθη είναι μικρού μεγέθους σε χρώμα λευκό ή λευκό/ροζ, στην τυπική - για τα είδη της Hoya - ταξιανθία σκιαδίου. Ο ανθοφόρος βλαστός που μαράθηκε καλό είναι να μην αφαιρεθεί, διότι από εκεί το φυτό θα αναπτύξει καινούργια ανθοφορία. Εάν αφαιρεθεί, το φυτό θα χρειαστεί να αναπτύξει καινούργιο ανθοφόρο στέλεχος, που σημαίνει αναίτιο ξόδεμα ενέργειας για το φυτό. Ως επίφυτο, η Hoya macrophylla 'Variegata' έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τις ορχιδέες, όπως και το ότι σε σχετικά στενότερη γλάστρα τείνει να ανθίζει συχνότερα.

Η ανθοφορία επιτυγχάνεται από ένα καλά μεγαλωμένο φυτό και συνήθως έπειτα από τουλάχιστον δύο χρόνια. Ανθίζει συνήθως το καλοκαίρι, εκτός εάν είναι ήδη σε ηλικία να ανθίσει οπότε και εάν οι συνθήκες είναι κατάλληλες μπορεί να ανθίσει και από την άνοιξη. Τα άνθη παράγουν σταγόνες νέκταρ με μια υπέροχη γλυκιά γεύση.
Άρωμα: τα άνθη παράγουν νέκταρ μαζί με ένα ασαφές γλυκό άρωμα.
Θερμοκρασία: δωματίου (~22℃), να μην πέσει κάτω από 10℃. Το χειμώνα η νυχτερινή έκθεση σε αυτές τις θερμοκρασίες ευνοεί την ανάπτυξη και ανθοφορία αργότερα το καλοκαίρι. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Φως: πρωινό ηλιόφως· έμμεσο φως στο υπόλοιπο της ημέρας.
Υγρασία: ~60%. Να μην πέσει κάτω από 30%, αλλιώς το φυτό θα αρχίσει να υποφέρει. Η χαμηλή υγρασία επίσης ευνοεί τον πολλαπλασιασμό ακάρεων, όπως ο τετράνυχος.
Υπόστρωμα: η Χόγια η μακρόφυλλη (Hoya macrophylla) στην άγρια φύση σε πολλές περιπτώσεις αναπτύσσεται ως επίφυτο, συνεπώς δεν απαιτεί βαρύ και συμπυκνωμένο υπόστρωμα, παρά ένα υπόστρωμα που να στραγγίζει καλά. Ένα μείγμα λεπτόκοκκου φλοιού ορχιδέας και κάποιο ορυκτό πορώδες υπόστρωμα που ευνοεί τον επαρκή αερισμό, είναι αρκετό. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: πότισμα όταν το υπόστρωμα στεγνώσει πολύ καλά· αρκετά λιγότερο πότισμα το χειμώνα, ανάλογο των χαμηλών θερμοκρασιών. Το υπόστρωμα να στεγνώνει πολύ καλά αυτή την περίοδο πριν ποτίσουμε εκ νέου. Αυτή την περίοδο με τις χαμηλές θερμοκρασίες ποτίζουμε φειδωλά και μόνο κατά τη διάρκεια του μεσημεριού που οι θερμοκρασίες είναι υψηλότερες.
Λίπανση: οι Χόγιες ευνοούνται από τη λίπανση κατά την περίοδο του «ξυπνήματος» από το χειμώνα και της εν συνεχεία ανάπτυξης του φυτού που είναι την άνοιξη και το καλοκαίρι. Συνεπώς, ένα υγρό λίπασμα κάθε μήνα και για τρεις με τέσσερις φορές κατά την περίοδο ανάπτυξης του φυτού (άνοιξη και καλοκαίρι), είναι αρκετό και θα χαρίσει στο φυτό ταχύτερη ανάπτυξη και περισσότερο όγκο.
Πολλαπλασιασμός: (1) με μόσχευμα την άνοιξη, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο, που να αποτελείται από τουλάχιστον ένα φύλλο και έναν οφθαλμό. Τοποθετούμε το μόσχευμα σε δικό του δοχείο με σφάγνο και το τοποθετούμε σε κάποιο σημείο με έμμεσο φως φροντίζοντας να παραμένει νωπό και θερμοκρασία γύρω στους 24℃. Ρίζες θα αρχίσουν να σχηματίζονται έπειτα από μία έως έξι εβδομάδες· (2) με διαχωρισμό των στελεχών από τη ρίζα του φυτού.


Δυνητικά προβλήματα: καλό είναι να εξετάζουμε τη Χόγια τακτικά μήπως εντοπίσουμε μικρά βαμβακερά έντομα. Οι Hoyas είναι ευαίσθητες στον ψευδόκοκκο, αυτά τα παρασιτικά έντομα τα οποία τρέφονται με το φυτό και προκαλούν καχεκτική ανάπτυξη, με φύλλα που αποχρωματίζονται και πέφτουν. Αντιμετωπίζουμε τον ψευδόκοκκο καλύπτοντας όλα τα μέρη του φυτού – συμπεριλαμβανομένης της κάτω πλευράς των φύλλων – με μια ελαφριά επίστρωση κηπευτικού ελαίου ή εντομοκτόνου σαπουνιού. Επαναλαμβάνουμε το λάδι ή το σαπούνι τέσσερις έως επτά ημέρες μετά την αρχική θεραπεία. Ορισμένες μάρκες φυτοφαρμάκων και εντομοκτόνου σαπουνιού απαιτούν ανάμιξη με νερό. Για να αποφύγουμε πρόκληση βλάβης στο φυτό, χρησιμοποιούμε πάντοτε τη συνιστώμενη αναλογία νερού προς κηπευτικό έλαιο ή αναλογία εντομοκτόνου σαπουνιού όπως δηλώνει ο κατασκευαστής.


Αναλυτικότερες πληροφορίες

περισσότερες πληροφορίες για τη φροντίδα και περιποίηση θα προστεθούν εν καιρώ.


Φωτογραφίες και Ιστορικό

φωτογραφίες και περισσότερες πληροφορίες θα προστεθούν εν καιρώ.




Παραπομπές
1. POWO: Hoya macrophylla Blume
2. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά, βλέπε: Hoya, macrophylla, variegata.
3. tropicos: Hoya macrophylla Blume
4. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter H
. Hoya macrophylla 'Variegata', Χόγια η μακρόφυλλη ποικ. Ποικιλόμορφη, μακρόφυλλος, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες