Peperomia pecuniifolia [Πιπερόμοια η πεκουνιάφυλλη]

Κοινή ονομασία: –
Διώνυμο: Peperomia pecuniifolia, Πιπερόμοια η πεκουνιάφυλλη ^[1]
Βασιώνυμο: –
Συνώνυμα: –

ενημέρωση: 28 Ιανουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 180125-04

Peperomia pecuniifolia [Πιπερόμοια η πεκουνιάφυλλη]. Ένα φυτάκι που έλαβα ως δώρο μαζί με την παραγγελία κάποιων άλλων Peperomia! 😍

Προέλευση και Οικότοπος^[2]

Η Peperomia pecuniifolia είναι ένα πολυετές τροπικό παχύφυτο, επίφυτο, με σαρκώδη φύλλα και κατακείμενο (creeping) τύπο ανάπτυξης, στην οικογένεια των Πιπεροειδών (Piperaceae). Απαντά στη Γουατεμάλα και στο Μεξικό (Τσιάπας, Οαχάκα).

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: 100 εκ.
Τοξικότητα: δεν είναι τοξική για ανθρώπους, σκύλους, γάτες^[3].
Ανθοφορία: η Peperomia pecuniifolia παράγει στάχυα (spikes) σε μονή συνήθως ταξιανθία, τα οποία φέρουν πολλά μικροσκοπικά άνθη σε ανοιχτό κίτρινο χρώμα.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: δωματίου (~20℃). Μπορεί να αντέξει χαμηλές θερμοκρασίες μέχρι -5℃ αλλά όχι για πολλές ημέρες συνεχόμενα. Οι νυκτερινές θερμοκρασίες θα πρέπει να μην είναι κάτω από 5℃. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Φως: χρειάζεται έμμεσο φως έως και πρωινό ηλιόφως αλλά να μην εκτεθεί για περισσότερο από δυο ώρες στον ήλιο. Είναι σκιανθεκτική, αλλά πιθανώς δεν θα ανθίσει σε σκιερή τοποθεσία.
Υγρασία: ~60% · η Peperomia pecuniifolia ενδείκνυται και για πιο ξηρές συνθήκες καλλιέργειας από πολλά άλλα φυτά Peperomia. Μπορούμε ωστόσο να ψεκάζουμε περιστασιακά το φυτό, θα του κάνει καλό. Δεν ψεκάζουμε ποτέ όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος χώρου είναι χαμηλότερη από την ενδεικνυόμενη.
Υπόστρωμα: για να εξασφαλιστεί η σωστή αποστράγγιση του νερού, χρησιμοποιούμε μια γλάστρα με επαρκείς οπές αποστράγγισης και ένα καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος. Ένα μείγμα με 70% χώμα για φυτά εσωτερικού χώρου, 20% τύρφη και 10% κάποιο ορυκτό πορώδες υλικό για επαρκή αερισμό, είναι ένα κατάλληλο μείγμα για το φυτό Peperomia pecuniifolia. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: αν και η Peperomia pecuniifolia χρειάζεται τακτικό πότισμα, μπορεί να εμφανιστεί κάλλιστα σήψη της ρίζας εάν το φυτό αφεθεί να παραμείνει στο νερό για πολύ καιρό. Το πότισμα είναι μια από τις πιο δύσκολες πτυχές στη φροντίδα των φυτών Peperomia, καθώς αυτό το φυτό χρειάζεται αρκετή υγρασία μεν, αλλά όταν στερείται αρκετού νερού στο υπόστρωμα, θα στρεσαριστεί και θα αρχίσει να ρίχνει τα φύλλα. Η ακριβής ποσότητα νερού που χρειάζεται εξαρτάται (όπως πάντα) από τη θερμοκρασία, την ποσότητα φωτός που λαμβάνει, το μέγεθος της γλάστρας καθώς και από το μείγμα του υποστρώματος και την αποστράγγιση. Καλό είναι να προσπαθούμε να διατηρούμε το υπόστρωμα ελαφρώς υγρό κατά τους αναπτυσσόμενους μήνες (άνοιξη μέχρι φθινόπωρο) και κατά τη διάρκεια του χειμώνα να αφήνουμε το υπόστρωμα να στεγνώνει λίγο περισσότερο ανάμεσα στα ποτίσματα.
Λίπανση: χρειάζεται τακτική λίπανση κάθε δεύτερη εβδομάδα κατά την περίοδο ανάπτυξης.
Πολλαπλασιασμός: (1) με μόσχευμα βλαστού· (2) με μόσχευμα φύλλου σε νωπό χώμα και με θέρμανση από κάτω· (3) με διαίρεση του κεντρικού στελέχους.


Δυνητικά προβλήματα: το πιο συχνό πρόβλημα είναι με το πότισμα. Αφενός το φυτό χρειάζεται να μην αφήνεται να στεγνώσει για πολύ. Αφετέρου, χρειάζεται ένα καλά αποστραγγιζόμενο υπόστρωμα που να μην αφήνει το νερό να συσσωρεύεται σε σημείο που οι ρίζες να μην μπορούν να αναπνεύσουν.

Αναλυτικότερες πληροφορίες

περισσότερες πληροφορίες για τη φροντίδα και περιποίηση θα προστεθούν εν καιρώ.

Φωτογραφίες και Ιστορικό

φωτογραφίες και περισσότερες πληροφορίες θα προστεθούν εν καιρώ.




Παραπομπές
1. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε: Peperomia και pecuniifolia.
2. ITIS: Peperomia pecuniifolia
3. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter P
. Peperomia pecuniifolia, Πιπερόμοια η πεκουνιάφυλλη, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες

Peperomia graveolens [Πιπερόμοια η βαρύοσμη]

Κοινή ονομασία: –
Διώνυμο: Peperomia graveolens, Πιπερόμοια η βαρύοσμη ^[1]
Βασιώνυμο: –
Συνώνυμα: –

ενημέρωση: 10 Ιανουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 180125-03

Peperomia graveolens [Πιπερόμοια η βαρύοσμη]. Ακόμη μια αγαπημένη Πιπερόμοια βρήκε το δρόμο της για το σπίτι.

Προέλευση και Οικότοπος^[2]

Η Peperomia graveolens είναι ένα πολυετές τροπικό παχύφυτο με ποώδη ανάπτυξη και σαρκώδη φύλλα στην οικογένεια των Πιπεροειδών (Piperaceae) και απαντά στο Εκουαδόρ.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: 10 εκ. έως 20 εκ.
Τοξικότητα: δεν είναι τοξική^[3]
Ανθοφορία: η Peperomia graveolens παράγει στάχυα (spikes) σε μονή συνήθως ταξιανθία, τα οποία φέρουν πολλά μικροσκοπικά άνθη σε ανοιχτό κίτρινο χρώμα.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: δωματίου (~20℃). Μπορεί να αντέξει χαμηλές θερμοκρασίες μέχρι -5℃ αλλά όχι για πολλές ημέρες συνεχόμενα. Οι νυκτερινές θερμοκρασίες θα πρέπει να μην είναι κάτω από 10℃. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Φως: χρειάζεται έμμεσο φως έως και πρωινό ηλιόφως αλλά να μην εκτεθεί για περισσότερο από δυο ώρες στον ήλιο. Είναι σκιανθεκτικό, αλλά πιθανώς δεν θα ανθίσει σε σκιερή τοποθεσία.
Υγρασία: ~60% – 80% · σε συνθήκες χαμηλής υγρασίας ψεκάζουμε περιστασιακά το φυτό, ενδείκνυται με βρόχινο νερό. Δεν ψεκάζουμε ποτέ όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος χώρου είναι χαμηλότερη από την ενδεικνυόμενη.
Υπόστρωμα: για να εξασφαλιστεί η σωστή αποστράγγιση του νερού, χρησιμοποιούμε μια γλάστρα με επαρκείς οπές αποστράγγισης και ένα καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος. Ένα μείγμα με 70% χώμα για φυτά εσωτερικού χώρου, 20% τύρφη και 10% κάποιο ορυκτό πορώδες υλικό για επαρκή αερισμό, είναι ένα κατάλληλο μείγμα για το φυτό Peperomia graveolens. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: χρειάζεται τακτικό πότισμα, αλλά να αφήνουμε το υπόστρωμα να στεγνώσει καλά ανάμεσα στα ποτίσματα. Ένας γενικός κανόνας είναι ότι χρειάζεται συχνότερο πότισμα από τα παχύφυτα αλλά όχι τόσο συχνό όπως θα ποτίζαμε ένα φυλλοφόρο φυτό. Μπορεί να εμφανιστεί κάλλιστα σήψη της ρίζας εάν το φυτό αφεθεί να παραμείνει στο νερό για πολύ καιρό. Το πότισμα είναι μια από τις πιο δύσκολες πτυχές στη φροντίδα των φυτών Peperomia, καθώς αυτό το φυτό χρειάζεται αρκετή υγρασία μεν, αλλά όταν στερείται αρκετού νερού στο υπόστρωμα, θα στρεσαριστεί και θα αρχίσει να ρίχνει τα φύλλα. Η ακριβής ποσότητα νερού που χρειάζεται εξαρτάται (όπως πάντα) από τη θερμοκρασία, την ποσότητα φωτός που λαμβάνει, το μέγεθος της γλάστρας καθώς και από το μείγμα του υποστρώματος και την αποστράγγιση. Καλό είναι να προσπαθούμε να διατηρούμε το υπόστρωμα ελαφρώς υγρό κατά τους αναπτυσσόμενους μήνες (άνοιξη μέχρι φθινόπωρο) και κατά τη διάρκεια του χειμώνα να αφήνουμε το υπόστρωμα να στεγνώνει λίγο περισσότερο ανάμεσα στα ποτίσματα.
Λίπανση: χρειάζεται τακτική λίπανση κάθε δεύτερη εβδομάδα κατά την περίοδο ανάπτυξης.
Πολλαπλασιασμός: (1) με μόσχευμα βλαστού βουτηγμένο σε σκόνη ριζοβολίας το καλοκαίρι ή άλλη εποχή σε θερμαινόμενο χώρο και με θέρμανση από κάτω· (2) με διαίρεση του κεντρικού στελέχους.


Δυνητικά προβλήματα: το πιο συχνό πρόβλημα είναι με το πότισμα. Αφενός το φυτό χρειάζεται να μην αφήνεται να στεγνώσει για πολύ. Αφετέρου, χρειάζεται ένα καλά αποστραγγιζόμενο υπόστρωμα που να μην αφήνει το νερό να συσσωρεύεται σε σημείο που οι ρίζες να μην μπορούν να αναπνεύσουν.

Αναλυτικότερες πληροφορίες

περισσότερες πληροφορίες για τη φροντίδα και περιποίηση θα προστεθούν εν καιρώ.

Φωτογραφίες και Ιστορικό

^ 12 Ιουλίου 2018: κατά τη διάρκεια του χειμώνα από τις τρεις προσπάθειες ριζοβολίας μοσχεύματος από την κορυφή του φυτού απέδωσε μόνο η μία, με θέρμανση από κάτω, δίχως σκόνη ριζοβολίας. Το καλοκαίρι και δίχως σκόνη ριζοβολίας τα περισσότερα μοσχεύματα ριζοβόλησαν μέσα σε 7 με 10 μέρες.

Παραπομπές
1. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε Peperomia και graveolens.
2. ITIS: Peperomia graveolens
3. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter P
. Peperomia graveolens, Πιπερόμοια η βαρύοσμη, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες

Peperomia bangroana [Πιπερόμια η μπανγκροάνα]

Κοινή ονομασία: –
Διώνυμο: Peperomia bangroana, Πιπερόμια η μπανγκροάνα ^[1]
Βασιώνυμο: –
Συνώνυμα: Peperomia mascharena ^[2]

ενημέρωση: 28 Ιανουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 180125-01

Peperomia bangroana [Πιπερόμια η μπανγκροάνα] σε ανθοφορία από μέσα Μαρτίου που ξεκίνησε και το πιθανότερο είναι ότι θα συνεχίσει να ανθίζει μέχρι το καλοκαίρι.

Προέλευση και Οικότοπος^[2]

Η Peperomia bangroana είναι ένα πολυετές τροπικό παχύφυτο, επίφυτο με ποώδη ανάπτυξη και σαρκώδη φύλλα στην οικογένεια των Πιπεροειδών (Piperaceae) και απαντά στην Αφρική στις ακόλουθες περιοχές.

Γεωγραφική κατανομή
Η Peperomia bangroana είναι ένα αρκετά παρόμοιο είδος με την Αμερικανική Peperomia rotundifolia, μόνο που έχει μικρότερα φύλλα και οι βλαστοί έχουν ένα πορτοκαλοκόκκινο χρώμα. Η Peperomia bangroana έχει την ακόλουθη γεωγραφική κατανομή: απαντά στην Αιθιοπία· Ακτή Ελεφαντοστού· Νότια Αφρική· Γκάνα· Ανατολική Ζιμπάμπουε· Καμερούν· Κένυα· Κομόρες· Δημοκρατία του Κονγκό· Κονγκό (Ζαΐρ)· Λιβερία· Μαδαγασκάρη· Μαλάουι· Μοζαμβίκη· Μπενίν· Μπιόκο Νήσος· Νιγηρία· Ουγκάντα· Σιέρα Λεόνε· Τανζανία.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: οι συρόμενοι/κρεμαστοί βλαστοί δύναται να αναπτυχθούν έως 60 εκ.
Τοξικότητα: δεν είναι τοξική για ανθρώπους, σκύλους, γάτες^[3].
Ανθοφορία: η Peperomia bangroana παράγει στάχυα (spikes) τα οποία φέρουν πολλά μικροσκοπικά άνθη σε σχήμα αστεριού και σε ανοιχτό κίτρινο χρώμα.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: δωματίου (~20℃). Μπορεί να αντέξει χαμηλές θερμοκρασίες μέχρι -5℃ αλλά όχι για πολλές ημέρες συνεχόμενα. Οι νυκτερινές θερμοκρασίες θα πρέπει να μην είναι κάτω από 10℃. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Φως: χρειάζεται έμμεσο φως έως και πρωινό ηλιόφως αλλά να μην εκτεθεί για περισσότερο από δυο ώρες στον ήλιο. Είναι σκιανθεκτική, αλλά πιθανώς δεν θα ανθίσει σε σκιερή τοποθεσία.
Υγρασία: ~60% – 80% · σε συνθήκες χαμηλής υγρασίας ψεκάζουμε περιστασιακά το φυτό. Δεν ψεκάζουμε ποτέ όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος χώρου είναι χαμηλότερη από την ενδεικνυόμενη.
Υπόστρωμα: για να εξασφαλιστεί η σωστή αποστράγγιση του νερού, χρησιμοποιούμε μια γλάστρα με επαρκείς οπές αποστράγγισης και ένα καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος. Ένα μείγμα με 70% χώμα για φυτά εσωτερικού χώρου, 20% τύρφη και 10% κάποιο ορυκτό πορώδες υλικό για επαρκή αερισμό, είναι ένα κατάλληλο μείγμα για το φυτό Peperomia bangroana. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: αν και η Peperomia bangroana χρειάζεται τακτικό πότισμα, μπορεί να εμφανιστεί κάλλιστα σήψη της ρίζας εάν το φυτό αφεθεί να παραμείνει στο νερό για πολύ καιρό. Το πότισμα είναι μια από τις πιο δύσκολες πτυχές στη φροντίδα των φυτών Peperomia, καθώς αυτό το φυτό χρειάζεται αρκετή υγρασία μεν, αλλά όταν στερείται αρκετού νερού στο υπόστρωμα, θα στρεσαριστεί και θα αρχίσει να ρίχνει τα φύλλα. Η ακριβής ποσότητα νερού που χρειάζεται εξαρτάται (όπως πάντα) από τη θερμοκρασία, την ποσότητα φωτός που λαμβάνει, το μέγεθος της γλάστρας καθώς και από το μείγμα του υποστρώματος και την αποστράγγιση. Καλό είναι να προσπαθούμε να διατηρούμε το υπόστρωμα ελαφρώς υγρό κατά τους αναπτυσσόμενους μήνες (άνοιξη μέχρι φθινόπωρο) και κατά τη διάρκεια του χειμώνα να αφήνουμε το υπόστρωμα να στεγνώνει λίγο περισσότερο ανάμεσα στα ποτίσματα.
Λίπανση: χρειάζεται τακτική λίπανση κάθε δεύτερη εβδομάδα κατά την περίοδο ανάπτυξης.
Πολλαπλασιασμός: (1) με μόσχευμα βλαστού· (2) με διαίρεση του κεντρικού στελέχους.


Δυνητικά προβλήματα: το πιο συχνό πρόβλημα είναι με το πότισμα. Αφενός το φυτό χρειάζεται να μην αφήνεται να στεγνώσει για πολύ. Αφετέρου, χρειάζεται ένα καλά αποστραγγιζόμενο υπόστρωμα που να μην αφήνει το νερό να συσσωρεύεται σε σημείο που οι ρίζες να μην μπορούν να αναπνεύσουν.

Αναλυτικότερες πληροφορίες

περισσότερες πληροφορίες για τη φροντίδα και περιποίηση θα προστεθούν εν καιρώ.

Φωτογραφίες και Ιστορικό

^ 08 Απριλίου 2018 : αφότου τη μεταφύτεψα σε μεγαλύτερη γλάστρα γύρω στον Φεβρουάριο, τώρα άρχισε να παίρνει τα πάνω της και εδώ και δυο εβδομάδες είναι ανθισμένη.

^ 25 Ιανουαρίου 2018: ένα μικρό φυτάκι μόλις κατέφθασε σήμερα. Και είμαι χαρούμενος διότι είναι όμορφο! 😊

Παραπομπές
1. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε Peperomia και bangroana.
2. ITIS: Peperomia bangroοana
3. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter P
. Peperomia bangroana, Πιπερόμια η μπανγκροάνα, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες

Peperomia obtusifolia [Πιπερόμοια η αμβλύφυλλη]

Κοινή ονομασία: μωρό φυτό καουτσούκ, Πιπερόμοια της Φλόριντα, πιπερόμοια με τα ωοειδή φύλλα, baby rubberplant, Florida Peperomia, oval-leaf peperomia ^[1]
Διώνυμο: Peperomia obtusifolia, Πιπερόμοια η αμβλύφυλλη ^[2]
Βασιώνυμο: Piper obtusifolium ^[3]
Συνώνυμα: Peperomia antonii var. reducta, Peperomia bayatana, Peperomia cangrejalana, Peperomia cruciata, Peperomia cuneifolia, Peperomia daiquiriana, Peperomia dodecatheontophylla, Peperomia earlei, Peperomia fieldiana, Peperomia galeottii, Peperomia gollii, Peperomia hemionitidifolia, Peperomia lunana, Peperomia macropoda, Peperomia mentiens, Peperomia peninsularis, Peperomia petenensis, Peperomia puteolifera, Peperomia pyrolifolia, Peperomia spathulifolia, Peperomia tithymaloides, Peperomia valerioi, Piper cuneifolium, Piper hemionitidifolium, Piper humile, Piper magnoliifolium, Piper marginatum, Piper milleri, Piper obtusifolium, Piper tithymaloides, Rhynchophorum obtusifolium κ. α. ^[4]
Υποειδικά είδη^[4]: Έξι υποειδικά είδη έχουν καταγραφεί:

• Peperomia obtusifolia var. alveolata (Trel.) Alain
• Peperomia obtusifolia var. cuneata (Miq.) Griseb.
• Peperomia obtusifolia var. emarginata (Ruiz & Pav.) Dahlstedt
• Peperomia obtusifolia var. floridana (Small) D.B.Ward
• Peperomia obtusifolia var. grandifolia Miq.
• Peperomia obtusifolia var. papyracea Griseb.

ενημέρωση: 10 Φεβρουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 180117-01

Peperomia obtusifolia [Πιπερόμοια η αμβλύφυλλη]: 

Προέλευση και Οικότοπος^[4]

Η Peperomia obtusifolia είναι ένα πολυετές τροπικό παχύφυτο, επίφυτο με ποώδη ανάπτυξη και σαρκώδη φύλλα στην οικογένεια των Πιπεροειδών (Piperaceae).

Γεωγραφική κατανομή
Η Peperomia obtusifolia έχει μια ευρεία κατανομή στην Νότια Αμερική καθώς και κάποιες χώρες στην Αφρική και την Ασία όπου εισήχθη. Πιο συγκεκριμένα:
Ενδημική στις περιοχές: Μικρές Αντίλλες· Βενεζουέλα (Νήσος Μαργαρίτα)· Βολιβία· Βραζιλία· Γουατεμάλα· Γουιάνα και Γαλλική Γουιάνα· Εκουαδόρ· Ισπανιόλα· Νησιά Καϋμάν· Κόστα Ρίκα· Κούβα· Μεξικό· Μπαχάμες· Μπελίζ· Νικαράγουα· Ονδούρα· Παρθένοι Νήσοι· Περού· Πουέρτο Ρίκο· Σουρινάμ· Τζαμάικα· Τρίνινταντ και Τομπάγκο.

Εισήχθη στις περιοχές: Αουστράλ Νήσοι· Γκάμπιερ Νήσοι· Γκουάμ· Εταιρείας Νήσοι· Καμερούν· ατόλη Λίκιπ· Νήσοι Μαριάνας· Νήσοι Μαρκέζας· Νησιά Μάρσαλ· Μπενίν· Νήσοι Πίτκερν· Ταϊβάν· Τουαμότου Αρχιπέλαγος.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: 25 εκ. έως 35 εκ.
Τοξικότητα: χαμηλή τοξικότητα μόνο εάν καταποθεί. Δεν έχουν καταγραφεί περιστατικά σε ανθρώπους αλλά πιθανώς είναι τοξική σε ζώα^[5]
Ανθοφορία: η Peperomia obtusifolia παράγει στάχυα (spikes) μήκους περί τα 12 εκ. τα οποία φέρουν πολλά μικροσκοπικά άνθη σε λευκό χρώμα.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: δωματίου (~20℃). Μπορεί να αντέξει χαμηλές θερμοκρασίες μέχρι -5℃ αλλά όχι για πολλές ημέρες συνεχόμενα. Οι νυκτερινές θερμοκρασίες θα πρέπει να μην είναι κάτω από 10℃. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Φως: χρειάζεται έμμεσο φως έως και πρωινό ηλιόφως αλλά να μην εκτεθεί για περισσότερο από δυο ώρες στον ήλιο. Είναι σκιανθεκτικό, αλλά πιθανώς δεν θα ανθίσει σε σκιερή τοποθεσία.
Υγρασία: ~60% – 80% · σε συνθήκες χαμηλής υγρασίας ψεκάζουμε περιστασιακά το φυτό. Δεν ψεκάζουμε ποτέ όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος χώρου είναι χαμηλότερη από την ενδεικνυόμενη.
Υπόστρωμα: για να εξασφαλιστεί η σωστή αποστράγγιση του νερού, χρησιμοποιούμε μια γλάστρα με επαρκείς οπές αποστράγγισης και ένα καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος. Ένα μείγμα με 70% χώμα για φυτά εσωτερικού χώρου, 20% τύρφη και 10% κάποιο ορυκτό πορώδες υλικό για επαρκή αερισμό, είναι ένα κατάλληλο μείγμα για το φυτό Peperomia obtusifolia. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: αν και η Peperomia obtusifolia χρειάζεται τακτικό πότισμα, μπορεί να εμφανιστεί κάλλιστα σήψη της ρίζας εάν το φυτό αφεθεί να παραμείνει στο νερό για πολύ καιρό. Το πότισμα είναι μια από τις πιο δύσκολες πτυχές στη φροντίδα των φυτών Peperomia, καθώς αυτό το φυτό χρειάζεται αρκετή υγρασία μεν, αλλά όταν στερείται αρκετού νερού στο υπόστρωμα, θα στρεσαριστεί και θα αρχίσει να ρίχνει τα φύλλα. Η ακριβής ποσότητα νερού που χρειάζεται εξαρτάται (όπως πάντα) από τη θερμοκρασία, την ποσότητα φωτός που λαμβάνει, το μέγεθος της γλάστρας καθώς και από το μείγμα του υποστρώματος και την αποστράγγιση. Καλό είναι να προσπαθούμε να διατηρούμε το υπόστρωμα ελαφρώς υγρό κατά τους αναπτυσσόμενους μήνες (άνοιξη μέχρι φθινόπωρο) και κατά τη διάρκεια του χειμώνα να αφήνουμε το υπόστρωμα να στεγνώνει λίγο περισσότερο ανάμεσα στα ποτίσματα.
Λίπανση: χρειάζεται τακτική λίπανση κάθε δεύτερη εβδομάδα κατά την περίοδο ανάπτυξης.
Πολλαπλασιασμός: (1) με μόσχευμα βλαστού· (2) με μόσχευμα φύλλου σε νωπό χώμα και με θέρμανση από κάτω· (3) με διαίρεση του κεντρικού στελέχους.


Δυνητικά προβλήματα: το πιο συχνό πρόβλημα είναι με το πότισμα. Αφενός το φυτό χρειάζεται να μην αφήνεται να στεγνώσει για πολύ. Αφετέρου, χρειάζεται ένα καλά αποστραγγιζόμενο υπόστρωμα που να μην αφήνει το νερό να συσσωρεύεται σε σημείο που οι ρίζες να μην μπορούν να αναπνεύσουν.

Αναλυτικότερες πληροφορίες

περισσότερες πληροφορίες για τη φροντίδα και περιποίηση θα προστεθούν εν καιρώ.

Φωτογραφίες και Ιστορικό

^ 1 Ιουλίου 2018: τα μοσχεύματα από φύλλο αργούν να πετάξουν νέα ανάπτυξη, περί τους έξι μήνες, αλλά επειδή ήταν σε μικρό δοχείο το υπόστρωμα στέγνωνε γρήγορα. Παρόλα αυτά όλα καλά τελικά.

^ 19 Ιανουαρίου 2018: ένα μόσχευμα φύλλου που ευελπιστώ να εξελιχθεί σε ολόκληρο φυτό.

Παραπομπές
1. eol: Peperomia obtusifolia
2. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε: Peperomia και obtusifolia.
3. tropicos: Peperomia obtusifolia
4. ITIS: Peperomia obtusifolia
5. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter P
. Peperomia obtusifolia, Πιπερόμοια η αμβλύφυλλη, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες

Callisia navicularis [Καλλισία η ναβικουλάρις]

Κοινή ονομασία: Φυτό Αλυσίδα, Chain Plant^[1]
Διώνυμο: Callisia navicularis^[2], Καλλισία η ναβικουλάρις^[1]
Βασιώνυμο: Tradescantia navicularis^[4]
Συνώνυμα: Phyodina navicularis, Tradescantia brachyphylla, Tradescantia navicularis^{[2, 4]}

ενημέρωση: 29 Νοεμβρίου 2018
κωδικός συλλογής: 180116-03

Callisia navicularis [Καλλισία η ναβικουλάρις]

Προέλευση και Οικότοπος^[2]

Η Callisia navicularis είναι ένα αειθαλές πολυετές παχύφυτο στην οικογένεια των Κομμελινοειδών (Commelinaceae) με συρόμενο (trailing) τύπο ανάπτυξης και απαντά στο Μεξικό (Κεντρικό, Κόλπος του Μεξικού, Βορειοανατολικά, Νοτιοδυτικά).

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: έως 15 εκ. καθ’ ύψος
Τοξικότητα: δεν είναι τοξική για ανθρώπους και στις περισσότερες περιπτώσεις και για ζώα. Υπήρξε ένα μόνο περιστατικό άμεσης αντίδρασης με υπερευαισθησία σε ένα σκύλο^[5]
Ανθοφορία: ανθίζει το καλοκαίρι με μεσοδιαστήματα 3 έως 5 ημερών. Τα άνθη είναι μικρά σε σχήμα τριγωνικό, σε χρώμα λιλά έως φωτεινό φούξια και κρατάνε μια μέρα. Ανοίγουν το πρωί και κλείνουν το απόγευμα.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: δωματίου (~20℃). Η θερμοκρασία κατά τη διάρκεια του χειμώνα ας μην πέσει κάτω από 5℃ και μάλιστα για πολλές μέρες συνεχόμενα. Εάν είναι δυνατόν είναι καλό να δοθεί χειμερινή ανάπαυση στο φυτό, αν και δεν είναι απολύτως απαραίτητο. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Φως: η Καλλισία η ναβικουλάρις ευνοείται από το φως του ήλιου αλλά χρειάζεται προστασία κατά τις μεσημβρινές ώρες του καλοκαιριού. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα το φυτό ευνοείται από πλήρη έκθεση στο φως το ήλιου, αλλά θα τα πάει καλά και σε έμμεσο φως. Ωστόσο, το πρωινό φως του ήλιου είναι απαραίτητο για να κρατήσει το φυτό το έντονο κοκκινωπό χρώμα στο φύλλωμα και τους βλαστούς αλλά και για να ανθοφορήσει επιτυχώς το καλοκαίρι.
Υγρασία: 30% – 60% · το φυτό είναι ανθεκτικό στην υγρασία.
Υπόστρωμα: χρειάζεται χώμα για κάκτους αναμεμειγμένο με τύρφη, προσθέτοντας και μικρή ποσότητα από κάποιο ορυκτό πορώδες υλικό για καλύτερο αερισμό των ριζών. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: χρειάζεται καλό πότισμα κατά τις ενεργές περιόδους ανάπτυξης άνοιξη και καλοκαίρι και να αφήνουμε ελαφρώς το υπόστρωμα να στεγνώσει ανάμεσα στα ποτίσματα. Σε χαμηλές θερμοκρασίες χρειάζεται λιγότερο νερό και όχι συχνότερα από μια φορά την εβδομάδα, αναφερόμενοι πάντα σε θερμοκρασία δωματίου. Σε χαμηλές θερμοκρασίες το φυτό να ποτίζεται στις μεσημεριανές (πιο θερμές) ώρες της ημέρας. Αυτή την περίοδο με τις χαμηλές θερμοκρασίες αφήνουμε το χώμα να στεγνώσει καλά πριν από κάθε πότισμα.
Λίπανση: μια φορά το μήνα από άνοιξη μέχρι και το καλοκαίρι.
Πολλαπλασιασμός: (1) με μοσχεύματα βλαστών μήκους περίπου 10 εκ. · (2) με διαίρεση των στελεχών του φυτού· (3) με απόσπαση/φύτευση των παράφυτων που αναπτύσσονται στους στόλωνες του φυτού.


Δυνητικά προβλήματα: – ·

Αναλυτικότερες πληροφορίες

Η Callisia navicularis έχει παρόμοιες συνθήκες καλλιέργειας με την Callisia fragrans η οποία με τη σειρά της έχει πολλές ομοιότητες σε τύπο ανάπτυξης και συνθήκες καλλιέργειας με το φυτό Τηλέγραφος, την Tradescantia pallida.

Η Callisia navicularis είναι ένα αρκετά ποικιλόμορφο φυτό (ανάλογα με τους κλώνους και τις συνθήκες καλλιέργειας). Κατά τη διάρκεια της ενεργούς περιόδου και ανάπτυξης, η Callisia navicularis σχηματίζει πολύ κομψούς και μακριούς ανθοφόρους μίσχους. Εάν υπάρξει έλλειψη ηλιακού φωτός, το φυτό αποκτά μια άχρωμη και ασθενική όψη. Το ίδιο φυτό αναπτυσσόμενο σε κάποιο σημείο με αρκετή ηλιοφάνεια μπορεί να φαίνεται τελείως διαφορετικό!

Φωτογραφίες και Ιστορικό

μόλις έχουμε νεότερα, θα προστεθούν εδώ.




Παραπομπές
1. eol: Callisia navicularis
2. POWO: Callisia navicularis
3. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε Callisia και navicularis.
4. tropicos: Callisia navicularis
5. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter C
. Callisia navicularis, Tradescantia, Καλλισία η ναβικουλάρις, Τραντεσκαντια, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες

Gasteria batesiana 'Barberton' [Γαστερία η μπεϊτεσιάνα ποικ. ‘Μπάρμπερτον']

Κοινή ονομασία: knoppies-beestong (Αφρικανικά)
Διώνυμο: Gasteria batesiana ‘Barberton’, Γαστερία η μπεϊτεσιάνα ποικ. ‘Μπάρμπερτον' ^{[1, 2]}
Βασιώνυμο: –
Συνώνυμα: –
cv.: Barberton | Μπάρμπερτον
Υποειδικά είδη: Gasteria batesiana var. batesiana, Gasteria batesiana var. dolomitica van Jaarsv. & A.E.van Wyk ^[1]

ενημέρωση: 10 Απριλίου 2020
κωδικός συλλογής: 180116-02

Gasteria batesiana 'Barberton' [Γαστερία η μπεϊτεσιάνα ποικ. ‘Μπάρμπερτον']. Τη φωτογράφισα και από μια κάπως διαφορετική γωνία σε προσπάθεια να αποδώσω και να μεταφέρω οπτικά την ομορφιά της υφής αυτής της Γαστερίας! Είναι η δεύτερη Γαστερία στη συλλογή μου και ομολογώ πως αυτά τα παχύφυτα έχουν μια καταπληκτική υφή! Είναι απόλαυση να αγγίζει κανείς αυτό το παχύφυτο. Η υφή μοιάζει σαν βελούδο επάνω σε ξύλο. Το καλύτερο όμως δεν το ανέφερα... το φυτό το έλαβα ως δώρο, μέσα σε μια παραγγελία με δυο ακόμη φυτά. 😍

Προέλευση και Οικότοπος^{[1, 3]}

Η Gasteria batesiana ‘Barberton’ είναι ένα μικρού μεγέθους άκαυλο παχύφυτο με αργό ρυθμό ανάπτυξης, στην οικογένεια Ασφοδελοειδή (Asphodelaceae). Στη φύση η συγκεκριμένη ποικιλία απαντά στο Μπάρμεπρτον στην επαρχία Μπουμαλάνγκα στη Ν. Αφρική. Ωστόσο, παρά τις εκτεταμένες έρευνες δεν έχει εντοπιστεί. Κυκλοφορεί όμως ως καλλωπιστικό παχύφυτο στις ιδιωτικές φυτικές συλλογές παγκοσμίως.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: 9 εκ. έως 13 εκ.
Τοξικότητα: δεν είναι τοξική^[4]
Ανθοφορία: ανθίζει την άνοιξη. Τα άνθη έχουν το τυπικό κυλινδρικό σχήμα όπως και σε άλλα είδη Gasteria και Aloe σε χρώμα παστέλ ροζ που καταλήγει σε πράσινο.
Άρωμα: –
Θερμοκρασία: προτιμά ζεστές θερμοκρασίες: 21ºC με 27ºC, αλλά μπορεί να επιβιώσει έως τους 5ºC, όχι όμως για πολύ.
Φως: οι ιδανικές συνθήκες φωτισμού είναι έκθεση στο πρωινό φως του ήλιου και το απόγευμα· το καλοκαίρι στις καυτές μεσημεριανές ώρες είναι καλύτερα να τοποθετούμε το φυτό κοντά στο παράθυρο και όχι άμεσα στις αχτίδες του ήλιου που γίνονται ακόμη θερμότερες πίσω από το τζάμι του παραθύρου. Το φυτό μπορεί να αναπτυχθεί κάλλιστα και σε σκιερή τοποθεσία, μόνο που το χρώμα του θα είναι ανοιχτόχρωμο πράσινο. Όσο πιο πολύ ήλιο δέχεται τόσο πιο πολύ τα φύλλα σκουραίνουν.
Υγρασία: χαμηλή
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος από χώμα για κάκτους και παχύφυτα και κάποιο ορυκτό πορώδες υλικό που ευνοεί τον επαρκή αερισμό. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: οι Gasteria χρειάζονται κάπως περισσότερο νερό από τις αλόες. Μόλις το χώμα στεγνώσει σε βάθος τριών εκατοστών, είναι ώρα να ποτίσουμε και πάλι. Να μην αφήνουμε ποτέ τη γλάστρα μουλιασμένη με νερό. Το χειμώνα και εφόσον το φυτό κρατάται σε χώρο με θερμοκρασία δωματίου, μπορούμε να ποτίζουμε ελαφρώς συχνότερα, αλλά και πάλι, ποτέ να μην αφήνουμε το φυτό να μουλιάζει στο νερό. Απλώς λίγο πότισμα μόνο όταν δούμε ότι τα φύλλα αρχίζουν και ζαρώνουν. Το χειμώνα ποτίζουμε μόνο το μεσημέρι που η θερμοκρασία είναι υψηλότερη. Εάν το φυτό βρίσκεται κοντά σε θερμαινόμενη πηγή (καλοριφέρ), σαφώς ποτίζουμε συχνότερα, αλλά και πάλι μόνο το μεσημέρι, ενώ είναι σημαντικό να μην πέφτει νερό μέσα στο κέντρο του φυτού. Όπως και να έχει, η Gasteria batesiana ‘Barberton’ είναι εξαιρετικά ανθεκτική στην ξηρασία. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Λίπανση: χρειάζεται λίπανση μία φορά το χρόνο στις αρχές καλοκαιριού, με ένα ισορροπημένο λίπασμα.
Πολλαπλασιασμός: (1) με μόσχευμα φύλλου σε άμμο με θέρμανση από κάτω· (2) με διαίρεση των μεγαλύτερων συστάδων, καθώς το φυτό αναπτύσσει παράφυτα από το κεντρικό μητρικό φυτό· (3) με σπόρους.


Δυνητικά προβλήματα: – ·

Αναλυτικότερες πληροφορίες

Φαρμακευτικές ιδιότητες
Το είδος Gasteria batesiana έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες και ως εκ τούτου απειλείται με μείωση του πληθυσμού της στο φυσικό της ενδιαίτημα στη Ν. Αφρική.

Φωτογραφίες και Ιστορικό

φωτογραφίες και περισσότερες πληροφορίες θα προστεθούν εν καιρώ.




Παραπομπές
1. POWO: Gasteria batesiana
2. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε: Gasteria, batesiana, Barberton.
3. Van Jaarsveld, E.J. 1994. Gasterias of South Africa. Fernwood Press. || Van Jaarsveld, E. J. and van Wyk, A. E. 2005. Gasteria tukhelensis: a new species from KwaZulu - Natal, South Africa. Bothalia 35(2)164-166.
4. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter G
. φροντίδα, πληροφορίες

Orbea hardyi [Κυκλία η χαρντίι]

Κοινή ονομασία: –
Διώνυμο: Orbea hardyi, Κυκλία η χαρντίι ^{[1, 2]}
Βασιώνυμο: Stultitia hardyi ^[3]
Συνώνυμα: Ceropegia hardyi, Orbeanthus hardyi, Stultitia hardyi ^[1]

ενημέρωση: 9 Φεβρουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 180112-03

Orbea hardyi [Κυκλία η χαρντίι]

Προέλευση και Οικότοπος^{[2, 4]}

Η Orbea hardyi είναι ένα βλαστοπαχύφυτο με κατακείμενο (decumbent) τύπο ανάπτυξης, στην οικογένεια των Αποκυνοειδών (Apocynaceae) και απαντά μόνο στη Ν. Αφρική. Το ενδιαίτημά της συνίσταται από βαθιά σκιά και διάσπαρτους θύλακες πλούσιους σε χούμο.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: μέγεθος έκαστου βλαστού 10 με 15 εκ., ενώ από το άκρο του βλαστού μπορεί να αναπτυχθεί καινούργιος και αυτό να συνεχιστεί, φτάνοντας μέχρι και τα 30 εκ.
Τοξικότητα: ❓ δεν είναι γνωστό 🙁 Μπορείς να βοηθήσεις;
Ανθοφορία: ανθίζει από αρχές καλοκαιριού και συνεχίζει ασταμάτητα έως τα τέλη φθινοπώρου, με ένα έως τέσσερα άνθη να αναπτύσσονται στο ανώτερο τμήμα του βλαστού. Το άνθος έχει άνοιγμα 5 εκ. (από άκρο σε άκρο της απόληξης).
Άρωμα: τα άνθη αναδίδουν μια έντονη δυσάρεστη οσμή που θυμίζει κρέας σε αποσύνθεση, η οποία προσελκύει μύγες κυρίως και κατά δεύτερο άλλα έντομα, τα οποία συνδράμουν στην επικονίαση του φυτού. Σε καλλιέργεια ως καλλωπιστικό φυτό εσωτερικού χώρου η οσμή είναι συνήθως σημαντικά εξασθενημένη ή δεν αναδύεται καθόλου.
Θερμοκρασία: 13ºC – 30ºC. Μπορεί να αντέξει μέχρι και στους 8ºC αλλά όχι για πολλές μέρες.
Φως: ένα σταπελιοειδές που μπορεί να καλλιεργηθεί σε ημισκιά, ωστόσο, το χειμώνα ευνοείται από πλήρη έκθεση σε ηλιόφως που θα βοηθήσει στην ανθοφορία.
Υγρασία: μέση έως χαμηλή
Υπόστρωμα: χρειάζεται χώμα για κάκτους και παχύφυτα αναμεμειγμένο με τύρφη και κάποιο ορυκτό πορώδες υλικό όπως περλίτη σε ισόποση αναλογία. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: δεν χρειάζεται πολύ συχνά πότισμα και μπορεί να σαπίσει εάν ποτίζεται πολύ συχνά. Από Μάρτιο έως και Οκτώβριο χρειάζεται τακτικό πότισμα όταν το έδαφος είναι ξηρό στην αφή. Μπορεί να αντέξει στην ξηρασία, αλλά φαίνεται να τα πάει καλύτερα με μέσο έως κανονικό πότισμα. Κατά τους χειμερινούς μήνες, ποτίζουμε λιγότερο και πάντοτε σε σχέση με τη θερμοκρασία χώρου. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Λίπανση: μπορούμε να ξεκινήσουμε να λιπαίνουμε από τέλη της άνοιξης κάθε μήνα έως και τον Σεπτέμβριο, πάντοτε σε νωπό χώμα.
Πολλαπλασιασμός: με μόσχευμα βλαστού την άνοιξη ή το καλοκαίρι, ακόμη και το χειμώνα αλλά με θέρμανση από κάτω. Οι σπόροι επίσης βλασταίνουν εύκολα εάν τους σπείρουμε φρέσκους.


Δυνητικά προβλήματα: το μοναδικό πρόβλημα που μπορεί να προκύψει είναι σήψη από υπερβολικό πότισμα. Για λύσεις ως προς αυτό, υπάρχει και το άρθρο: Σήψη στα Παχύφυτα: Πρόληψη και Αντιμετώπιση.

Αναλυτικότερες πληροφορίες

περισσότερες πληροφορίες για τη φροντίδα και περιποίηση θα προστεθούν εν καιρώ.

Φωτογραφίες και Ιστορικό

^ Ένα από τα πιο όμορφα σταπελιοειδή που είχα ποτέ! Όλο το καλοκαίρι και το φθινόπωρο ήταν ανθισμένη! 😍

^ 18 Ιουνίου 2018: Ένα όμορφο μεγάλο άνθος μεγέθους 5 εκ. (από απόληξη σε απόληξη), άνοιξε εχθές το βράδυ και άλλο ένα από την πίσω πλευρά λίγες μέρες πριν. Ενώ και άλλα μπουμπούκια ετοιμάζονται. Υπέροχο! 😀

^ 12 Ιανουαρίου 2018: τρία όμορφα μοσχεύματα κατέφθασαν σήμερα. Θα περιμένω να τα χαρώ ανθισμένα.

Παραπομπές
1. POWO: Orbea hardyi
2. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε: Orbea και hardyi.
3. tropicos: Orbeanthus hardyi
4. Albers, F. & Meve, U. 2002. Illustrated handbook of succulent plants . Asclepiadaceae. Springer Verlag, Berlin || Barkhuizen, B.P. 1978. Succulents of southern Africa with special reference to the succulent families found in the Republic of South Africa and South West Africa . Prunell. Cape Town || Bruyns, P.V. 2002. Monograph of Orbea and Ballyanthus (Apocynaceae-Asclepiadoidiae-Ceropegieae). Systematic Botany Monographs 63: 1-195 || Bruyns, P.V. 2003. A note on the genus Orbea Haw. Asklepios 87: 3-7 || Bruyns, P.V. 2005. Stapeliads of southern Africa and Madagascar, vol. 1. Umdaus Press, Hatfield, Pretoria || Court, D. 2000. Succulent flora of southern Africa , revised edn. Balkema, Rotterdam || Cullen, J. et al. 2000. The European garden flora: A manual for identification of plants cultivated in Europe , both out-of-doors and under glass, vol. 6, part IV. Cambridge University Press, Cambridge || Gildenhuys, S. 2005. Southern African stapeliads for the beginner. Aloe 42: 24-27 || Hardy, D. & Fabian, A. 1992. Succulents of the Transvaal . Southern Book Publishers, Halfway House , South Africa || Leach, L.C. 1978. A contribution towards a new classification of Stapelieae (Asclepiadaceae) with a preliminary review of Orbea Haw., and descriptions of three new genera. Excelsa Taxonomic Series, No. 1. Aloe, Cactus and Succulent Society , Rhodesia || Leistner, O.A. (ed.). 2000. Seeds plants of southern Africa : families and genera. Strelitzia 10. National Botanical Institute, Pretoria || Leistner, O.A. 2005. Seed plants of southern tropical Africa : families and genera . South African Botanical Diversity Network Report No. 26. SABONET, Pretoria || Nichols, G. 2004. The smelly succulent: Orbea variegata ; carrion flower; aasblom. Farmer's Weekly , 3 September 2004 : 68, 69 || Oliver, I.B. 1998. Grow succulents. Kirstenbosch Gardening Series. National Botanical Institute, Cape Town || Pilbeam, J. 1994. There's more to Orbea than variegata. Cactus File 2, 3: 11 , 12 || Plowes, D.C.H. 2002. Orbea doldii Plowes-a striking new stapeliad from South Africa . Asklepios 86: 8-10 || Plowes, D.C.H. 2004. Orbea elegans Plowes an attractive new stapeliad from northern South Africa (Apocynaceae-Asclepiadoidea-Ceropegieae). Asklepios 90: 14-17 || Smith , C.A. 1966. Common names of South African plants. Memoirs of the Botanical Survey of South Africa No. 35 || Victor, J.E., Nicholas, A., Bruyns, P.V., Venter, H.T.J. & Glen, H.F. 2003. Apocynaceae. In G. Germishuizen & N.L. Meyer, Plants of southern Africa : an annotated checklist. Strelitzia 14. National Botanical Institute, Pretoria
. Orbea hardyi, Κυκλία η χαρντίι, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες