⚠️ σε αυτό το ιστολόγιο διαβάζεις ξεκούραστα, δίχως παράθυρα να πετάγονται αριστερά/δεξιά, ⛔δίχως διαφημίσεις.
Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να διαβάσεις αυτό το μήνυμα.

05 Απριλίου 2017

Hoya carnosa [Χόγια η σαρκώδης]

Κοινή ονομασία: Waxplant, Honey plant, Wax-plant, Porcelain Flower, Hoya, Waxflower, Waxvine, Κέρινο Φυτό, Χόγια, Ασκλήπιο, Κεράκι, Πορσελάνινο Άνθος, Κέρινο Άνθος, Κέρινο Κλήμα
Διώνυμο: Hoya carnosa, Χόγια η σαρκώδης [15]
Βασιώνυμο: Asclepias carnosa
Συνώνυμα: Asclepias carnosa, Cynanchum carnosum, Hoya carnosa var. carnosa, Hoya chinensis, Hoya intermedia, Hoya laurifolia, Hoya motoskei, Hoya rotundifolia, Hoya variegata, Schollia carnosa, Schollia chinensis, Stapelia chinensis1

ενημέρωση: 26 Δεκεμβρίου 2018
κωδικός συλλογής: 150903-01 
ταξιανθία σκιαδίου σκιάδιο Hoya carnosa Χόγια σαρκώδης άνθος macro
Hoya carnosa, αριστερά ολόκληρη η ταξιανθία και δεξιά μια φωτογραφία macro

Προέλευση και Οικότοπος

Η Hoya carnosa είναι αναρριχώμενο παχύφυτο, επίφυτο στην οικογένεια των Αποκυνοειδών (Apocynaceae) που απαντά στην Ανατολική Ασία  και Αυστραλία.


Πληροφορίες καλλιέργειας


Μέγιστη ανάπτυξη: η Hoya carnosa αναπτύσσει ρίζες καθ' όλο το μήκος της διακλαδίζοντας μακρύς μίσχους. Είναι ένα φυτό με φωτοσύνθεση CAM[5] που στην άγρια φύση σκαρφαλώνει στα δέντρα και πάνω στους βράχους, αναπτυσσόμενο συνεχώς, φθάνοντας μήκη των 6 μέτρων ή περισσότερο. Ως φυτό εσωτερικού χώρου το μέγιστο μέγεθος του φυτού εξαρτάται από το μέγεθος της γλάστρας.
Τοξικότητα: δεν είναι τοξική[14]
Ανθοφορία: Ανθίζει συνήθως το καλοκαίρι, εκτός εάν είναι ήδη σε ηλικία να ανθίσει -γύρω στα δυο χρόνια για την Hoya carnosa - οπότε και εάν οι συνθήκες είναι κατάλληλες μπορεί να ανθίσει και από την άνοιξη. Τα άνθη κυμαίνονται από σχεδόν λευκά μέχρι σκούρο ροζ και είναι ευώδη και παράγουν σταγόνες νέκταρ με μια υπέροχη γλυκιά γεύση.

Ο ανθοφόρος βλαστός που μαράθηκε καλό είναι να μην αφαιρεθεί, διότι από εκεί το φυτό θα αναπτύξει καινούργια ανθοφορία. Εάν αφαιρεθεί, το φυτό θα χρειαστεί να αναπτύξει καινούργιο ανθοφόρο στέλεχος, που σημαίνει αναίτιο ξόδεμα ενέργειας για το φυτό. Ως επίφυτο, η Hoya carnosa έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τις ορχιδέες, όπως και το ότι σε σχετικά στενότερη γλάστρα τείνει να ανθίζει συχνότερα[2].
Άρωμα: τα άνθη παράγουν νέκταρ μαζί με ένα ασαφές γλυκό άρωμα
Θερμοκρασία: δωματίου, να μην πέσει κάτω από 10℃. Το χειμώνα η νυχτερινή έκθεση σε αυτές τις θερμοκρασίες ευνοεί την ανάπτυξη και ανθοφορία αργότερα την άνοιξη και καλοκαίρι.
Φως: πρωινό ηλιόφως· έμμεσο φως στο υπόλοιπο της ημέρας
Υγρασία: ~60%. Να μην πέσει κάτω από 40%, αλλιώς το φυτό θα αρχίσει να υποφέρει. Η χαμηλή υγρασία επίσης ευνοεί τον πολλαπλασιασμό ακάρεων, όπως ο τετράνυχος.
Υπόστρωμα: η Χόγια η σαρκώδης (Hoya carnosa) στην άγρια φύση σε πολλές περιπτώσεις αναπτύσσεται ως επίφυτο, συνεπώς δεν απαιτεί βαρύ και συμπυκνωμένο υπόστρωμα, παρά ένα υπόστρωμα που να στραγγίζει καλά. Ένα μείγμα λεπτόκοκκου φλοιού ορχιδέας και κάποιο υπόστρωμα που ευνοεί τον επαρκή αερισμό όπως περλίτης, θα είναι μια χαρά. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: πότισμα όταν το υπόστρωμα στεγνώσει· αρκετά λιγότερο πότισμα το χειμώνα, ανάλογο των χαμηλών θερμοκρασιών. Το υπόστρωμα να στεγνώνει πολύ καλά αυτή την περίοδο πριν ποτίσουμε εκ νέου. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Λίπανση: οι Χόγιες ευνοούνται από τη λίπανση κατά την περίοδο του «ξυπνήματος» από το χειμώνα και της εν συνεχεία ανάπτυξης του φυτού που είναι την άνοιξη. Συνεπώς, ένα υγρό λίπασμα κάθε μήνα και για τρεις με τέσσερις φορές κατά την περίοδο ανάπτυξης του φυτού (άνοιξη και καλοκαίρι), είναι αρκετά και θα χαρίσουν στο φυτό ταχύτερη ανάπτυξη και περισσότερο όγκο.
Πολλαπλασιασμός:ο πολλαπλασιασμός γίνεται κόβοντας ένα μόσχευμα 7 – 10 εκατοστά κάτω από ένα οφθαλμό με τουλάχιστον ένα φύλλο. Τοποθετούμε το μόσχευμα σε δικό του δοχείο με σφάγνο και το τοποθετούμε σε κάποιο σημείο με έμμεσο φως φροντίζοντας να παραμένει νωπό. Ρίζες θα αρχίσουν να σχηματίζονται έπειτα από μία έως έξι εβδομάδες.


Δυνητικά προβλήματα: καλό είναι να εξετάζουμε τη Χόγια τακτικά μήπως εντοπίσουμε μικρά βαμβακερά έντομα. Οι Hoyas είναι ευαίσθητες στον ψευδόκοκκο, αυτά τα παρασιτικά έντομα τα οποία τρέφονται με το φυτό και προκαλούν καχεκτική ανάπτυξη, με φύλλα που αποχρωματίζονται και πέφτουν. Αντιμετωπίζουμε τον ψευδόκοκκο καλύπτοντας όλα τα μέρη του φυτού – συμπεριλαμβανομένης της κάτω πλευράς των φύλλων – με μια ελαφριά επίστρωση κηπευτικού ελαίου ή εντομοκτόνου σαπουνιού. Επαναλαμβάνουμε το λάδι ή το σαπούνι τέσσερις έως επτά ημέρες μετά την αρχική θεραπεία. Ορισμένες μάρκες φυτοφαρμάκων και εντομοκτόνου σαπουνιού απαιτούν ανάμιξη με νερό. Για να αποφύγουμε πρόκληση βλάβης στο φυτό, χρησιμοποιούμε πάντοτε τη συνιστώμενη αναλογία νερού προς κηπευτικό έλαιο ή αναλογία εντομοκτόνου σαπουνιού όπως δηλώνει ο κατασκευαστής.


Αναλυτικότερες πληροφορίες

Εξυγιαίνει τον αέρα: Η Χόγια η σαρκώδης μαζί με τον Τηλέγραφο (Tradescantia pallida) και κάποια ακόμη φυτά, είναι από τα λίγα που έχουν τα υψηλότερα ποσοστά αφαίρεσης μολυσματικών ουσιών, μια διαδικασία που ονομάζεται φυτοεξυγίανση. Τοποθετημένα σε γυάλινα, αεροστεγή δοχεία, τα φυτά εκτέθηκαν σε έναν αριθμό κοινών πτητικών οργανικών ενώσεων, συμπεριλαμβανομένων βενζολίου, τολουολίου, οκτανίου, άλφα-πινένιου και TCE (τριχλωροαιθυλένιο). Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια στις ΗΠΑ κατέδειξαν ότι ορισμένα είδη φυτών μπορούν να απομακρύνουν αποτελεσματικά τους μολυσμένους από τον αέρα ρύπους, συμπεριλαμβανομένων επιβλαβών πτητικών οργανικών ενώσεων, γεγονός που υποδηλώνει έναν νέο κρίσιμο ρόλο για τα φυτά στο περιβάλλον κατοικίας και στο γραφείο. Τα υπόλοιπα φυτά που συμπεριλήφθηκαν στην έρευνα είναι ο κόκκινος Κισσός (Hemigraphis alternata), ο αγγλικός Κισσός (Hedera helix) και το Σπαράγγι (Asparagus densiflorus)[12, 13].



Φωτογραφίες και Ιστορικό



^ 13 Απριλίου 2018: συνεχίζουμε ακάθεκτοι. Αυτή η νέα ανθοφορία σηματοδοτεί την τέταρτη ανθοφορία αυτής της Χόγια μέσα σε μια περίοδο ενός έτους.


^ 26 Ιανουαρίου 2018: τρεις μήνες μετά, αυτή η Χόγια δε λέει να το βάλει κάτω με την ανθοφορία και ανθίζει επίσης και εκτός εποχής. Μέτρησα πέντε σκιάδια που ετοιμάζονται. 😃


^ 5 Οκτωβρίου 2017: είναι απίστευτο για πόσο διάστημα παρέμεινε ανθισμένη αυτή η Χόγια. Τώρα, μέσα φθινοπώρου, ανέπτυξε το τελευταίο (προφανώς) άνθος για αυτή τη σεζόν.


^ Η ταξιανθία σκιαδίου μιας Hoya carnosa


^ macro στο κέρινο άνθος της Hoya carnosa.


^ Η ομορφιά άρχισε να ανθίζει! Τα άνθη είναι καταπληκτικές κέρινες χνουδωτές μινιατούρες σε σχήμα αστεριού!


^ Και μια όψη από το πλάι. Στο βάθος φαίνονται τα υπόλοιπα μπουμπούκια της Hoya που τώρα ανοίγουν.

τα μπουμπούκια της Hoya καθώς αναπτύσσονται
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2015 φύτεψα ένα μόσχευμα μεγέθους 10 εκατοστών από μια Hoya. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι πως σε κάποια περίοδο αμολούσε ένα καινούργιο βλαστό/κληματσίδα ο οποίος μεγάλωνε ταχύτατα (σε σχέση με την ανάπτυξη του υπόλοιπου φυτού). Αυτό -αν θυμάμαι καλά από άλλα αναρριχώμενα- είναι κάτι που συνηθίζεται στα αναρριχώμενα φυτά. Η ομορφιά με τις Hoyas όμως είναι ότι έχουν αυτά τα μικρά πολύ όμορφα σαν κέρινα άνθη, με ταξιανθία σε σχήμα σκιαδίου. Από τις 4 Απριλίου 2017 που ξεκίνησε να ανθίζει, μέχρι τον Αύγουστο  ήταν συνέχεια ανθισμένη! Έκανε μια παύση για ένα μήνα περίπου και στις 5 Οκτωβρίου άνοιξε (μάλλον το τελευταίο) άνθος για φέτος! Από τη μέρα που ξεκίνησε να ανθίζει το άρωμά της γέμισε όλο το σπίτι καθώς τα άνθη άνοιγαν, ενώ αφότου ανοίξουν το άρωμα είναι πιο έντονο τη νύχτα και απλώνεται άνετα μέχρι και στο διπλανό δωμάτιο. Είναι ένα πολύ γλυκό και μεθυστικό άρωμα που δεν θυμάμαι να μοιάζει με κάποιο άρωμα που έχω ξαναμυρίσει.





__________
Παραπομπές

1. the plant list
2. world of succulents
3. Trimen, Henry “Hortus Zeylanicus; A Classified List of the Plants, Both Native and Exotic, Growing in the Royal Botanic Gardens.” P.R. Deniya. 1888
4. Phillips, Roger. “The Random House Book of Indoor and Greenhouse Plants“ (Vol. 2). New York, NY, U.S.A.: Random House, Incorporated. 1997
5. Focke Albers, Ulrich Meve "Illustrated Handbook of Succulent Plants: Asclepiadaceae" Volume 4 Springer, 2002
6. James Cullen, Sabina G. Knees, H. Suzanne Cubey “The European Garden Flora Flowering Plants: A Manual for the Identification of Plants Cultivated in Europe, Both Out-of-Doors and Under Glass” Cambridge University Press, 11/ago/2011
7. Dale Kloppenburg, Ann Wayman “The Hoya Handbook: A Guide for the Grower and Collection” Orca Publishing Company, 1992
8. Anders Wennström und Katarina Stenman “The Genus Hoya - Species and Cultivation”, Botanova, Umeå 2008
9. Shane Smith “Greenhouse Gardener's Companion: Growing Food and Flowers in Your Greenhouse Or Sunspace” Fulcrum Publishing, 2000
10. M. D. Wellcome “Talks about Flowers” Library of Alexandria 1981
11. Catherine Sinclair “Shetland and the Shetlanders: or, The northern circuit” D. Appleton & co., 1840
12. UGA research shows some plants can remove indoor pollutants
13. Οι φυσικοί «καθαριστές» της ατμόσφαιρας
14. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter H
15. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά, βλέπε: Hoya, carnosa.
.Hoya carnosa, Χόγια η σαρκώδης, παχύφυτο, φροντίδα

04 Απριλίου 2017

Pseudorhipsalis ramulosa [Ψευδοριψαλίς η πολύκλαδος]

Κοινή ονομασία: Red Mistletoe Cactus, Κάκτος Κόκκινος Ιξός, Κάκτος Κόκκινο Γκι
Διώνυμο: Pseudorhipsalis ramulosa, Ψευδοριψαλίς η πολύκλαδος [3]
Bασιώνυμο: Cereus ramulosus
Συνώνυμα: Cereus ramulosus, Disocactus ramulosus, Disocactus ramulosus var. angustissimus, Disocactus ramulosus f. angustissimus, Disocactus ramulosus var, ramosissima, Epiphyllum ciliare, Epiphyllum ciliatum, Epiphyllum ramulosum, Hariota coriacea, Hariota ramulosa, Pseudorhipsalis ramulosa f. ramulosa, Rhipsalis angustissima, Rhipsalis coriacea, Rhipsalis leiophloea, Rhipsalis purpusii, Rhipsalis ramosissima, Rhipsalis ramulosa [1]


ενημέρωση: 12 Ιανουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 170315-01
Pseudorhipsalis ramulosa, Ψευδοριψαλίς η πολύκλαδος
Pseudorhipsalis ramulosa, Ψευδοριψαλίς η πολύκλαδος

Προέλευση και Οικότοπος


Ο Κάκτος Κόκκινος Ιξός, η Ψευδοριψαλίς η πολύκλαδος, είναι ένας επίφυτος κάκτος στην οικογένεια των Κακτοειδών (Cactaceae) και είναι πολύ διαδεδομένος. Εμφανίζεται στο Μπελίζ, στη Βολιβία, στη Βραζιλία, στην Κολομβία, στην Κόστα Ρίκα, στο Εκουαδόρ, στη Γουατεμάλα, στην Ονδούρα, στην Αϊτή, στη Τζαμάικα, στο Μεξικό, στη Νικαράγουα, στο Περού και στη Βενεζουέλα. Στο Μεξικό, μπορεί να βρεθεί στις πολιτείες Τσιάπας, Χαλίσκο, Οαχάκα, Puebla, Ναγιαρίτ, Ταμπάσκο και Βερακρούζ. Στη Βολιβία, εμφανίζεται στην επαρχία Νορ Γιούνγκας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Λα Παζ. Στη Βραζιλία απαντά στις βορειοδυτικές περιοχές της ζούγκλας του Αμαζονίου[2].

Αναπτύσσεται σε υψόμετρο 500 μέχρι 2200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Στο Μπελίζ, η Ψευδοριπσαλίς η πολύκλαδος απαντά στα δάση. Στις Βολιβιανές Άνδεις αναπτύσσεται σε υποορεινό και ορεινό δάσος και από τον κορμό των δέντρων κοντά τους καταρράκτες. Στο Μεξικό και την Κόστα Ρίκα μπορεί να βρεθεί στο υγρό δάσος. Η αποψίλωση για την αστική ανάπτυξη, τη συγκομιδή ξύλου, και για αγροκτήματα βοοειδών είναι μια απειλή σε όλη την έκτασή του[2].

Πληροφορίες καλλιέργειας[2]

Μέγιστη ανάπτυξη : οι κρεμαστοί βλαστοί φτάνουν σε μήκος τα 30 με 70 εκ. και ο κάθε βλαστός έχει πλάτος 2 με 3 χιλιοστά.
Τοξικότητα: –
Ανθοφορία: δυσδιάκριτα μικρά λευκά άνθη
Καρποί: οι λευκοί μικροί στρογγυλοί καρποί είναι το πιο όμορφο μέρος στην Pseudorhipsalis ramulosa.
Άρωμα: –
Θερμοκρασία: 16℃ – 28℃. σε υψηλή σταθερή θερμοκρασία ανθίζει συνεχώς. Εάν η θερμοκρασία παρουσιάζει διακυμάνσεις μπορεί να σταματήσει αμέσως την ανθοφορία. Μπορεί να αντέξει χαμηλή θερμοκρασία έως 5℃ αλλά όχι για πολλές μέρες συνεχόμενα.
Φως: πρωινό ηλιόφως με μερική σκιά για το υπόλοιπο της ημέρας.
Υγρασία: 60%
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα μείγμα αργιλώδους χώματος με άμμο για να αποστραγγίζει καλά πριν το επόμενο πότισμα. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: χρειάζεται καλό πότισμα κατά τις ενεργές περιόδους ανάπτυξης άνοιξη και καλοκαίρι και να αφήνουμε ελαφρώς το υπόστρωμα να στεγνώσει ανάμεσα στα ποτίσματα. Λιγότερο νερό το χειμώνα. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Λίπανση: λίπασμα τουλάχιστον μια φορά με τη μισή δόση λιπαντικού, το καλοκαίρι
Πολλαπλασιασμός: με μόσχευμα βλαστού


Δυνητικά προβλήματα: να τηρούνται όσο γίνεται τα επίπεδα υγρασίας και θερμοκρασίας. Προσοχή στο πότισμα το χειμώνα. Ευάλωτος σε προσβολή από αφίδες και ψευδόκοκκο.


Αναλυτικότερες πληροφορίες

Ως ένας επίφυτος ημι-τροπικός κάκτος που στο φυσικό του περιβάλλον απαντά στα τροπικά δάση, ο Pseudorhipsalis ramulosa ανήκει στην ομάδα κάκτων που ονομάζονται κάκτοι της ζούγκλας. Χρειάζεται αυξημένη υγρασία χώρου και αποφυγή χαμηλών θερμοκρασιών.

Φωτογραφίες και Ιστορικό


^ 12 Νοεμβρίου 2017: η τρέχουσα ανάπτυξη των δυο Ψευδοριψαλίδων. Κατά την περίοδο του καλοκαιριού αναπτύχθηκαν γρήγορα.
###
παχύφυτο, Pseudorhipsalis ramulosa, Rhipsalis ramulosa, κάκτος του δάσους, red mistletoe cactus
^ 15 Ιουνίου 2017: Όπως φαίνεται και στην αντίστοιχη φωτογραφία πιο πάνω, τα φιντάνια άρχισαν να παίρνουν σιγά σιγά το σχήμα του ενήλικου φυτού. Από τα τέσσερα φυντάνια επέζησαν δύο, ενώ, το μεγαλύτερο από τα δύο έχει ύψος 8 χιλιοστά από την επιφάνεια της γλάστρας.
###

^ 15 Μαρτίου 2017: Στις 15 Μαρτίου 2017 κατέφθασαν από georgiavines.com οι πέντε σπόροι που είχα παραγγείλει. Εχθές πρόσεξα ότι τέσσερα φιντανάκια μεγέθους μόλις χιλιοστών, ήδη ξεπρόβαλαν! Τέσσερις από τους πέντε σπόρους έπιασαν και μάλιστα μέσα σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες. Οπότε μια χαρά, εάν χρειαστώ κάτι άλλο θα κάνω νέα παραγγελία από τον τύπο.




Παραπομπές

1. the plant list
2. llifle
3. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε: Pseudorhipsalis και ramulosa
. Pseudorhipsalis ramulosa, ψευδοριψαλίς η πολύκλαδος, ψευδοριψαλίδα, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες

25 Μαρτίου 2017

Φαλαινόψις NoID 160710-02


Άνθος μεσαίου μεγέθους σε χρώμα λευκό με φούξια νευρώσεις επάνω στα πέταλα και στο σέπαλο (πίσω). Το χείλος είναι αρκετά σκουρότερο.
Τη διέσωσα από τον Ιούλιο του 2016 και 8 μήνες μετά άρχισε να ανθίζει.

Είναι ακριβώς η ίδια με την Φαλαινόψις 090723-02 αλλά εκεί τα πέταλα και σέπαλο είναι κίτρινα με φούξια.

08 Μαρτίου 2017

Ceropegia haygarthii [Κηροπηγή η χεϊγκάρθιι]

Κοινή ονομασία: Κηροπηγή του Χέιγκαρθ [4]
Διώνυμο: Ceropegia haygarthii, Κηροπηγή η χεϊγκάρθιι [2, 4]
Βασιώνυμο: –
Συνώνυμα: Ceropegia tristis [2]
Διφορούμενο συνώνυμο: Ceropegia distincta ssp. haygarthii

ενημέρωση: 30 Ιανουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 170308-01

Δεν είναι απολύτως σαφές με τις ονομασίες τα υβρίδια και τις ποικιλίες ανάμεσα στα Ceropegia distincta haygarthii και Ceropegia haygarthii. Οι πληροφορίες διαφέρουν αναλόγως της πλευράς έρευνας που κάποιος επιλέγει να αποδεχτεί. Υπήρξε ένα ενδιαφέρον ερώτημα σε ένα γκρουπ σχετικά με τις Ceropegia, το οποίο ευελπιστώ να ρίξει περισσότερο φως στο θέμα. Το τρέχον διώνυμο είναι Ceropegia haygarthii. και υποστηρίζεται από IPNI (επιβεβαίωση μέσω προσωπικής αλληλογραφίας), African Plant Database, Plant List, POWO, Global Biodiversity Information και eol.

Ceropegia haygarthii, κηροπηγή, βλαστοπαχύφυτο, άνθος, λουλούδι, ανθοφορία
Ceropegia haygarthii [Κηροπηγή η χεϊγκάρθιι]: η συχνότητα και ποσότητα παραγωγής λουλουδιών αυξάνεται αναλόγως της θερμοκρασίας.

Προέλευση και Οικότοπος

Η Ceropegia haygarthii είναι ένα παχύφυτο/βλαστοπαχύφυτο στο γένος Ceropegia, στην οικογένεια των Αποκυνοειδών (Apocynaceae). Απαντά σε ξηρά δάση στην Αγκόλα, Μοζαμβίκη, Δημοκρατία της Νότιας Αφρικής (Ανατολικό Ακρωτήριο, KwaZulu-Natal, Limpopo, Gauteng, Mpumalanga, Βορειότερη επαρχία). Παρά το ότι αυτή η Κηροπηγή αναπτύσσει φύλλα – σε αντίθεση με άλλες που είναι βλαστοπαχύφυτα – το στέλεχος επίσης συντελεί στη φωτοσύνθεση, ενώ, στέλεχος και ρίζες είναι επίσης χυμώδεις (succulent)[3]. Η Ceropegia haygarthii είναι ένα ανθεκτικό παχύφυτο που αναπτύσσεται ως αναρριχώμενο φυτό.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: έως 3 μέτρα
Τοξικότητα: τα περισσότερα φυτά στο γένος Ceropegia είναι ασφαλή· πολλά από αυτά μάλιστα είναι εδώδιμα[5].
Ανθοφορία: η Ceropegia haygarthii έχει αναπτύξει περίτεχνα λουλούδια που παγιδεύουν προσωρινά τα έντομα που τρέφονται με το νέκταρ. Τα άνθη έχουν μήκος περίπου 4 εκ. και διάμετρο 25 χιλ.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: δωματίου. Μπορεί να αντέξει χαμηλές θερμοκρασίες μέχρι -5℃ αλλά όχι για πολλές ημέρες συνεχόμενα. Οι νυκτερινές θερμοκρασίες θα πρέπει να μην είναι κάτω από 10℃. Εάν του παράσχουμε χειμερινή ανάπαυση η θερμοκρασία χρειάζεται να κυμαίνεται στους 5℃ με 8℃.
Φως: χρειάζεται έντονο φως αλλά δεν χρειάζεται πλήρη έκθεση στον ήλιο.
Υγρασία: 40% – 60%
Υπόστρωμα: ένα μείγμα υποστρώματος από χώμα για φυτά εσωτερικού χώρου και κάποιο ορυκτό πορώδες υλικό όπως περλίτης είναι αρκετό. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: κατά τη διάρκεια της άνοιξης έως το καλοκαίρι, το φυτό ποτίζεται σε τακτική βάση, φροντίζοντας να μην στεγνώνει εντελώς το υπόστρωμα. Στα τέλη Αυγούστου, το νερό περιορίζεται περίπου μία φορά την εβδομάδα μέχρι τον Ιανουάριο* Κατά τη διάρκεια του χειμώνα το πότισμα σταματάει για 4 εβδομάδες. Νωρίς την άνοιξη, επαναλαμβάνουμε το τακτικό πότισμα.
Λίπανση: χρειάζεται λίπανση σε μηνιαία βάση κατά τη διάρκεια της ενεργούς φάσης ανάπτυξης, με ένα ισορροπημένο λίπασμα.
Πολλαπλασιασμός: πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστών ή (σπανιότερα) με σπόρους.


Δυνητικά προβλήματα: χρειάστηκαν τρεις μήνες ώσπου να ξεκινήσει ο γυμνός βλαστός να πετάει νέα ανάπτυξη. Συνεπώς, ας μην απογοητευτούν οι νέοι κάτοχοι ενός γυμνού βλαστού Ceropegia haygarthii. Και βέβαια ας μην βιαστούν και πετάξουν τον βλαστό. Το κρίσιμο είναι να μην αφήνουμε το υπόστρωμα να ξεραίνεται και το μόσχευμα να σαπίσει.



*το πότισμα εξαρτάται πάντοτε από τη θερμοκρασία του χώρου. Σε ένα περβάζι παραθύρου με το καλοριφέρ αναμμένο από κάτω, σίγουρα θα χρειαστεί συχνότερα πότισμα, αλλά και πάλι, όχι κατά τη διάρκεια της νύχτας. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.


Φωτογραφίες και Ιστορικό



^ 3 Αυγούστου 2018: Όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία τόσο αυξάνει και η παραγωγή λουλουδιών στην Ceropegia haygarthii. Συνεχίζει να σκαρφαλώνει στην πέργολα της Ceropegia simoneae και την άφησα έτσι. Με την αυξημένη καλοκαιρινή θερμοκρασία, πρόσεξα επίσης ότι και τα χρώματα στα άνθη έγιναν πιο έντονα, ιδιαίτερα το κόκκινο.


^ 3 Απριλίου 2018, φωτο Β: εδώ τράβηξα με το ένα χέρι μου τον βλαστό ώστε να φανεί καλύτερα το λουλούδι. Με τη βαριά φωτογραφική μηχανή στο ένα χέρι και νυχτερινή φωτογράφιση, ήταν δύσκολο να καταφέρω καλή εστίαση. Η ανθοφορία ωστόσο, κράτησε για μια ολόκληρη εβδομάδα.


^ 3 Απριλίου 2018, φωτο Α: επιτέλους! έπειτα από 13 ολόκληρους μήνες από τότε που απέκτησα αυτό το φυτό, είδα σήμερα για πρώτη φορά το ένα και μοναδικό άνθος του. Από την αρχή αυτό το μόσχευμα χρειάστηκε πολύ χρόνο ώσπου να πετάξει νέα ανάπτυξη και τώρα ανέπτυξε μόνο ένα λουλούδι. Για να δούμε πώς θα τα πάει και στους επόμενους μήνες. Ο βλαστός περιπλέχτηκε γύρω από το πλέγμα της Ceropegia simoneae και η λήψη της φωτογραφίας ήταν ιδιαίτερα δύσκολη.


^ 20 Αυγούστου 2017 Επιτέλους ανάπτυξη στο Ceropegia haygarthii. Τα κιτρινισμένα φύλλα κάτω-κάτω μπορεί να είναι λόγω ελαφράς ταλαιπωρίας που υπέστη το εν λόγω παχύφυτο κατά τη διάρκεια των διακοπών μου. Κατά την ενός μηνός απουσία μου εφάρμοσα το αυτόματο πότισμα το οποίο εφαρμόζω πάντοτε όταν λείπω, από τότε που συνέλαβα αυτή την ιδέα. Από τα 70 φυτά που έχω μόνο τα δυο άρχισαν να εμφανίζουν προβλήματα. Συγκεκριμένα το Ceropegia haygarthii και καθώς το κορδόνι τραβούσε νερό μόλις στέγνωνε το χώμα, ποτιζόταν υπερβολικά. Γι' αυτό και τα φύλλα κιτρίνισαν στη βάση του φυτού. Έφτασα όμως εγκαίρως και το Ceropegia haygarthii αποδείχτηκε πολύ ανθεκτικό, όπως και τα περισσότερα παχύφυτα Ceropegia άλλωστε.


^ 22 Ιουνίου 2017: 3 μήνες αργότερα, επιτέλους ξεκίνησε να αναπτύσσει καινούργιο βλαστό! 😇

Ceropegia haygarthii κηροπηγή παχύφυτο
^ 8 Μαρτίου 2017: Σήμερα κατέφθασε το εν λόγω μόσχευμα από το βλαστοπαχύφυτο Ceropegia haygarthii. Περιμένω να το χαρώ ανθισμένο.




Παραπομπές
1. llifle: Ceropegia haygarthii
2. POWO: Ceropegia haygarthii
3. N. E. Brown “Flora Capensis”, Vol 4, 1909 || J.P. Roux “Flora of South Africa” 2003 || Fl. Pl. South Africa 31: t.1240 (1956) || List South. African Succ. Pl. : 25 (1997) || Focke Albers, Ulrich Meve “Illustrated Handbook of Succulent Plants: Asclepiadaceae” Springer Science & Business Media, 06 December 2012 || Nico Vermeulen, Richard Rosenfeld “Encyclopedia of House Plants” Taylor & Francis, 1999 || Vera Higgins “Succulent Plants Illustrated” Blandford Press, 1949 || Werner Rauh “The Wonderful World of Succulents: Cultivation and Description of Selected Succulent Plants Other Than Cacti” Smithsonian Institution Press, 1984
4. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε Ceropegia και haygarthii.
5. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter C
. Ceropegia haygarthii, Κηροπηγή χεϊγκάρθιι, φροντίδα, πληροφορίες

06 Μαρτίου 2017

X Alworthia 'Black Gem' [Χ Αλγουόρθια 'Μαύρο Πετράδι']

Κοινή ονομασία: Alworthia Black Gem, Aloe Black Gem
Διώνυμο: X Alworthia ‘Black Gem’, Χ Αλγουόρθια 'Μαύρο Πετράδι'[1]
cv.: Black Gem | Μαύρο Πετράδι
Συνώνυμα: Alworthia ‘Black Gem’, Aloe ‘Black Gem’

ενημέρωση: 29 Νοεμβρίου 2018
κωδικός συλλογής: 170306-02
X Alworthia 'Black Gem' παχύφυτα, διαγενικά υβρίδια
X Alworthia 'Black Gem' παχύφυτα [Χ Αλγουόρθια 'Μαύρο Πετράδι']

Προέλευση και Οικότοπος

Η X Alworthia ‘Black Gem’ είναι ένα αειθαλές πολυετές παχύφυτο στην οικογένεια Ασφοδελοειδή (Asphodelaceae). Η X Alworthia ‘Black Gem’ είναι ένα διαγενικό υβρίδιο ανάμεσα στα είδη Aloe hexapetala και Haworthia cymbiformis.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: ένα μικρομεσαίο σε μέγεθος παχύφυτο· το ύψος του κυμαίνεται από 15 έως 30 εκ., μετρώντας από το χείλος της γλάστρας.
Τοξικότητα: –
Ανθοφορία: ανθίζει την άνοιξη με έναν μακρύ και λεπτό ανθοφόρο βλαστό· τα άνθη είναι χρώματος πορτοκαλί/κόκκινο.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: μπορεί να αντέξει χαμηλές θερμοκρασίες αλλά όχι για πολλές ημέρες συνεχόμενα. Η παρατεταμένη έκθεση σε χαμηλές χειμερινές θερμοκρασίες θα καταστρέψει το φυτό. Οι νυκτερινές θερμοκρασίες θα πρέπει να μην είναι κάτω από 10℃.
Φως: χρειάζεται ήλιο, όσο περισσότερο τόσο το καλύτερο. Σε πλήρη έκθεση στον ήλιο τα φύλλα του φυτού αποκτούν ένα μπορντό/καφέ χρώμα που διευκολύνουν το φυτό να ανθοφορήσει. Μπορεί να διατηρηθεί και σε έμμεσο φως ή και ημισκιά, ωστόσο, ενδέχεται να μην ανθίσει τόσο εύκολα.
Υγρασία: 20% – 50%
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα πλούσιο, πορώδες, καλά αποστραγγισμένο μείγμα υποστρώματος. Μια αναλογία με 70% χώμα για κάκτους, 20% άμμο και 10% περλίτη κρίνεται ικανοποιητική. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: οι Αλόες χρειάζονται πότισμα πιο αραιά από τις Haworthia. Εδώ έχουμε ένα διαγενικό υβρίδιο, οπότε αντιστοίχως και το πότισμα χρειάζεται να είναι κάπου στη μέση. Αφήνουμε το υπόστρωμα να στεγνώσει καλά ανάμεσα στα ποτίσματα. Το χειμώνα – σε θερμοκρασία δωματίου – χρειάζεται ακόμη πιο αραιά πότισμα.
Λίπανση: χρειάζεται λίπανση με κάποιο λίπασμα με αυξημένο το κάλλιο, στην αρχή του καλοκαιριού.
Πολλαπλασιασμός: από τα παράφυτα που αναπτύσσονται κυρίως την άνοιξη και το καλοκαίρι στη βάση του μητρικού φυτού.


Δυνητικά προβλήματα: Η X Alworthia ‘Black Gem’ προσβάλλεται σχετικά εύκολα από ψευδόκοκκο. Εάν έχουμε μόλις παραλάβει κάποιο φυτό από άγνωστη πηγή, χρειάζεται να το διατηρήσουμε στην απομόνωση μακριά από άλλα φυτά και σε θερμοκρασία δωματίου (~20℃) εξετάζοντας κάθε τόσο εξονυχιστικά για σημάδια εμφάνισης του εν λόγω παράσιτου. Η θερμοκρασία είναι σημαντική, διότι εάν το φυτό εκτίθεται σε χαμηλότερες θερμοκρασίες ο ψευδόκοκκος πέφτει σε χειμερία νάρκη για όσο διάστημα το φυτό παραμείνει σε αυτές τις χαμηλές θερμοκρασίες. Μπορεί να παραμείνει σε χειμέρια νάρκη για χρόνια. Ο ψευδόκοκκος δεν μεταδίδεται εύκολα από εξωτερικό χώρο, δεν είναι πιθανό δηλαδή να εισέλθει από ανοιχτό παράθυρο. Ωστόσο, τα σπανίως εμφανιζόμενα αρσενικά άτομα έχουν φτερά και πετούν, οπότε καλό είναι να παίρνουμε τα μέτρα μας.


Αναλυτικότερες πληροφορίες

μόλις έχουμε νεότερα, θα προστεθούν εδώ


Φωτογραφίες και Ιστορικό

X Alworthia 'Black Gem' παχύφυτο, Αλγουόρθια 'Μαύρο Πετράδι'
^ 18 Μαΐου 2018: όταν το εν λόγω παχύφυτο εκτίθεται σε επαρκές ηλιόφως είναι που αναδεικνύεται ο πραγματικός χρωματισμός του, που δίνει και την ονομασία του - 'Μαύρο Πετράδι'.


^ 22 Οκτωβρίου 2017: ένα νεαρό παράφυτο που κατά την περίοδο του καλοκαιριού αναπτύχθηκε στη βάση ενός από τα μητρικά φυτά.






Παραπομπές
1. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά, βλέπε το λήμμα Alworthia.
. Alworthia Black Gem, Aloe, φροντίδα, πληροφορίες

22 Φεβρουαρίου 2017

Φαλαινόψις NoID 160917-03


Άνθος μεσαίου μεγέθους. Τα πέταλα είναι χρώματος λευκού και φούξια καταλήγοντας σε μπορντό ρίγες στο εξωτερικό των πετάλων. Τον ίδιο χρωματισμό έχουν και τα σέπαλα με τη διαφορά ότι το φούξια είναι πιο αχνό. Το άνθος μοιάζει με της Φαλαινόψις 160917-02 αλλά εδώ το κίτρινο στο λαιμό και στο χείλος είναι πιο έντονο. Επίσης, τα άνθη αυτής της ορχιδέας είναι μικρότερου μεγέθους.

19 Φεβρουαρίου 2017