Crassula ovata ‘Gollum Purple Coral’ [Κρασούλα η ωοειδής ‘Γκόλουμ Μοβ Κοράλι’]

Κοινή ονομασία: ET's Fingers, Horseshoe, Shrek Ear Plant, Shrek Fingers, Finger Jade, Shrek, Shrek's Ears, Shrek Plant, Hobbit, Spoon Jade, Gollum Jade, Trumpet Jade, Hobbit's Pipe Jade
Διώνυμο: Crassula ovata ‘Gollum Purple Coral’, Κρασούλα η ωοειδής ποικ. ‘Γκόλουμ Μοβ Κοράλι’ ^[1]
Βασιώνυμο: Cotyledon ovata ^[2]
Συνώνυμα: Cotyledon ovata, Crassula argentea, Crassula articulata, Crassula lucens, Crassula nitida, Crassula portulacea, Toelkenia ovata ^[3]
cv.: Gollum Purple Coral | Γκόλουμ Μοβ Κοράλι

ενημέρωση: 28 Ιανουαρίου 2019

κωδικός συλλογής: 170915-01

Crassula ovata ‘Gollum Purple Coral’
Κρασούλα η ωοειδής ποικ. ‘Γκόλουμ Μοβ Κοράλι’

Προέλευση και Οικότοπος

Η Crassula ovata είναι ένα παχύφυτο στην οικογένεια των Κρασσουλοειδών (Crassulaceae).

Γεωγραφική κατανομή^[3]
Το γονικό φυτό Crassula ovata έχει την ακόλουθη γεωγραφική κατανομή παγκοσμίως:
Ενδημική στις περιοχές: Επαρχίες του Ακρωτηρίου στη Δημοκρατία της Νότιας Αφρικής, επαρχία KwaZulu-Natal, Μοζαμβίκη.

Εισήχθη στις περιοχές: Καλιφόρνια (ΗΠΑ), Μαδέρα.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: 50 εκ. έως 70 εκ.
Τοξικότητα: έχουν αναφερθεί περιστατικά χαμηλής τοξικότητας, ωστόσο ήταν ασαφές ποιος τοξικός παράγοντας ευθύνεται για την τοξικότητα, όταν αυτή εμφανίζεται^[4]
Ανθοφορία: –
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: δωματίου (~20°C) και υψηλότερη· μπορεί να αντέξει μέχρι και 7°C. Γενικά είναι ένα εξαιρετικά ανθεκτικό φυτό και το χειμώνα μπορεί να κρατηθεί σε θερμοκρασίες 10°C έως 7°C με την προϋπόθεση ότι το υπόστρωμα θα διατηρείται ως επί το πλείστον στεγνό. Το καλοκαίρι μπορεί να αντέξει και υψηλές θερμοκρασίες. Εάν είναι εφικτό μπορούμε να προσφέρουμε περίοδο αδράνειας στην Ωοειδή Κρασούλα, έτσι ώστε την επόμενη χρονιά να έχουμε περισσότερες πιθανότητες να τη δούμε ανθισμένη. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Φως: χρειάζεται ήλιο, όσο περισσότερο τόσο το καλύτερο. Σε πλήρη έκθεση στον ήλιο τα φύλλα αποκτούν ένα ελαφρώς κοκκινωπό περίγραμμα. Όταν το φυτό διατηρείται σε έμμεσο φως, το κόκκινο χρώμα μπορεί να εκλείπει ολοκληρωτικά. Εάν προσφέρουμε περίοδο αδράνειας το χειμώνα, η ένταση φωτός χρειάζεται να είναι αντιστοίχως ελαττωμένη.
Υγρασία: χαμηλή έως μέση
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα πορώδες, καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος από χώμα για κάκτους και παχύφυτα και κάποιο υπόστρωμα που ευνοεί τον επαρκή αερισμό. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: μέσο έως λιγότερο πότισμα· αφήνουμε το υπόστρωμα να στεγνώσει καλά ανάμεσα στα ποτίσματα. Όπως και να έχει, το φυτό είναι εξαιρετικά ανθεκτικό στην ξηρασία.
Λίπανση: λιπαίνουμε την Crassula ovata ‘Gollum Purple Coral’ κάθε μήνα την περίοδο της άνοιξης και του καλοκαιριού. Δεν λιπαίνουμε κατά την περίοδο αδράνειας.
Πολλαπλασιασμός: (1) με μόσχευμα φύλλου το οποίο εναποθέτουμε οριζόντια σε χώμα το οποίο την πρώτη εβδομάδα κρατάμε στεγνό και σε ημισκιά. Μόλις το φύλλο αρχίσει να ρυτιδιάζει τότε θα αρχίσει να βγάζει ρίζες από το κομμένο άκρο. Από εκείνη τη στιγμή και μετά μπορούμε να κρατάμε το χώμα ελαφρώς νωπό· (2) με μόσχευμα βλαστού.


Δυνητικά προβλήματα: Η Crassula ovata ‘Gollum Purple Coral’, όπως και όλες οι Crassula, είναι εξαιρετικά επιρρεπής σε ψευδόκοκκο. Εάν έχουμε μόλις παραλάβει κάποιο φυτό από άγνωστη πηγή, χρειάζεται να το διατηρήσουμε στην απομόνωση μακριά από άλλα φυτά και σε θερμοκρασία δωματίου (~20°C) εξετάζοντας κάθε τόσο εξονυχιστικά για σημάδια εμφάνισης του εν λόγω παράσιτου. Η θερμοκρασία είναι σημαντική, διότι εάν το φυτό εκτίθεται σε χαμηλότερες θερμοκρασίες ο ψευδόκοκκος πέφτει σε χειμερία νάρκη για όσο διάστημα το φυτό παραμείνει σε αυτές τις χαμηλές θερμοκρασίες. Μπορεί να παραμείνει σε χειμέρια νάρκη για χρόνια. Ο ψευδόκοκκος δεν μεταδίδεται εύκολα από εξωτερικό χώρο, δεν είναι πιθανό δηλαδή να εισέλθει από ανοιχτό παράθυρο. Ωστόσο, τα σπανίως εμφανιζόμενα αρσενικά άτομα έχουν φτερά και πετούν, οπότε καλό είναι να παίρνουμε τα μέτρα μας.

Αναλυτικότερες πληροφορίες

περισσότερες πληροφορίες για τη φροντίδα και περιποίηση θα προστεθούν εν καιρώ.

Φωτογραφίες και Ιστορικό

^ 14 Απριλίου 2018: Στα τέλη Αυγούστου 2017 παρέλαβα 5 μοσχεύματα φυλλοκλαδίων από αυτή την σπάνια Κρασουλα, για την οποία ωστόσο δεν μπόρεσα να βρω περισσότερες πληροφορίες στο διαδίκτυο. Το μοβ χρώμα είναι πιο ευδιάκριτο όταν παρατηρούμε το φυτό με γυμνό μάτι και υπό γωνία. Όταν βλέπουμε το ίδιο φυτό ανφάς, το χρώμα αλλάζει σε μοβ-καφέ. Αυτό γίνεται διότι το φυτό ανακλά τον συνδυασμό των χρωμάτων που δίνουν το μοβ χρώμα (συνδυασμός κόκκινου και μπλε), αλλά μόνο τα μάτια μας βλέπουν αυτή την ανάκλαση ως «μοβ χρώμα». Γι' αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδοθεί το αυτούσιο χρώμα μέσω φωτογραφιών. #purple color does not exist

Παραπομπές
1. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά, βλέπε το λήμμα: Crassula και ovata.
2. tropicos: Crassula ovata
3. POWO: Crassula ovata
4. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter C
. Crassula ovata gollum purple coral, finger jade, Κρασούλα η ωοειδής ποικ. Γκόλουμ Μοβ Κοράλι, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες, τοξικότητα

Kalanchoe 'Pink Butterflies' [ Καλαγχόη 'Ροζ Πεταλούδες' ]

Κοινή ονομασία: Pink Mother of Millions, Καλαγχόη Ροζ Πεταλούδες, Καλαχόη.
Διώνυμο: Kalanchoe ‘Pink Butterflies'
Συνώνυμα: Bryophyllum ‘Pink Butterflies’
cv.: Pink Butterflies | Ροζ Πεταλούδες

ενημέρωση: 31 Δεκεμβρίου 2018
κωδικός συλλογής: 170827-07

Kalanchoe 'Pink Butterflies' [Καλαγχόη 'Ροζ Πεταλούδες']

Προέλευση και Οικότοπος

Το Kalanchoe ‘Pink Butterflies’ είναι ένα υβριδικό παχύφυτο στην οικογένεια των Κρασσουλοειδών (Crassulaceae). Απαντά στην Αφρική, Μαδαγασκάρη και σε μεμονωμένες περιοχές της Ασίας.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: 60 εκ. έως 90 εκ.
Τοξικότητα: όλα τα μέρη της Kalanchoe daigremontiana είναι τοξικά για ανθρώπους και ζώα. Περιέχουν την καρδιακή γλυκοσίδη - ντεγκρεμοντιανίνη, μια μπουφαδιενολίδη - ένα τοξικό στεροειδές^[3].
Ανθοφορία: ανθίζει στα μέσα του φθινοπώρου. Τα άνθη είναι 5 με 7 χιλ. περίπου, χρώματος ροζ.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: δωματίου. Το χειμώνα ευεργετείται από περίοδο ξεκούρασης· η θερμοκρασία να μην πέσει κάτω από τους 12℃.
Φως: ήλιο· μερική σκιά
Υγρασία: 20% – 50%
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα πορώδες, καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος από χώμα για κάκτους και παχύφυτα και κάποιο υπόστρωμα που ευνοεί τον επαρκή αερισμό όπως περλίτης. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: αφήνουμε να στραγγίσει πολύ καλά το υπόστρωμα ανάμεσα στα ποτίσματα. Το χειμώνα ποτίζουμε αρκετά λιγότερο και σε αραιότερα διαστήματα και μόνο το μεσημέρι που η θερμοκρασία είναι υψηλότερη. Εάν το φυτό βρίσκεται κοντά σε θερμαινόμενη πηγή (καλοριφέρ), ποτίζουμε κάπως συχνότερα, αλλά και πάλι μόνο το μεσημέρι. Όπως και να έχει, το φυτό είναι εξαιρετικά ανθεκτικό στην ξηρασία.*.
Λίπανση: κατά τα μέσα του καλοκαιριού πριν το φυτό ετοιμαστεί για την ανθοφορία του, μπορούμε να λιπάνουμε σε χώμα ελαφρώς νοτισμένο. Μπορούμε να επαναλάβουμε ακόμα μια δόση τον επόμενο μήνα, αλλά πριν μπει το φθινόπωρο.
Πολλαπλασιασμός: πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστών ακόμη και σπόρους αλλά όχι από τα φυτάρια που αναπτύσσονται στα άκρα των φύλλων, καθώς από αυτά απουσιάζει η χλωροφύλλη και ως εκ τούτου είναι ανίκανα να αναπτυχθούν από μόνα τους.


Δυνητικά προβλήματα: δεν αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες. Χρειάζεται προστασία από την παγωνιά.



*το πότισμα εξαρτάται πάντοτε από τη θερμοκρασία του χώρου. Σε ένα περβάζι παραθύρου με το καλοριφέρ αναμμένο από κάτω, σίγουρα θα χρειαστεί συχνότερα πότισμα, αλλά και πάλι, όχι κατά τη διάρκεια της νύχτας.  Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.

Αναλυτικότερες πληροφορίες^[2]

Η Καλαγχόη ‘Ροζ Πεταλούδες’ είναι μια απίστευτα πολύχρωμη ποικιλομορφία (variegated form) ενός παλιού υβριδίου που ήταν δύσκολο να εντοπιστεί η καταγωγή του. Το αρχικό υβρίδιο Kalanchoe x houghtonii ήταν μια διασταύρωση μεταξύ Kalanchoe daigremontiana και Kalanchoe delagoensis (Bryophyllum delagoense).

Σε κάποιο σημείο εμφανίστηκε μια ποικιλόχρωμη ποικιλία του υβριδίου και έτσι εμφανίστηκαν οι ‘Ροζ Πεταλούδες’. Η διαφορά μεταξύ του μητρικού φυτού και των ‘Ροζ Πεταλούδων’ είναι ότι και οι δύο γονείς του αρχικού υβριδίου είναι ζωοτόκα φυτά, που παράγουν εκατοντάδες μικροσκοπικά φυτά στα φύλλα τους τα οποία εύκολα αποκόπτονται από το μητρικό φυτό και ακολούθως ριζώνουν με ελάχιστη ή καθόλου προσπάθεια σχεδόν οπουδήποτε. Οι ‘Ροζ Πεταλούδες’, ενώ εξακολουθούν να παράγουν άφθονες ποσότητες μικροσκοπικών φυταρίων στα άκρα των φύλλων («ροζ πεταλούδων»), εντούτοις όμως έχουν χάσει την ικανότητά τους να ριζώνουν από μόνα τους. Μερικές φορές μπορεί να ριζώσουν κάνα δυο, αλλά γενικά, όχι. Είναι ροζ επειδή δεν διαθέτουν χλωροφύλλη. Έτσι, όπως οποιοδήποτε άλλο φυτό που δεν έχει χλωροφύλλη, απλώς πεθαίνουν έπειτα από μια - δυο εβδομάδες. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ποικιλοχρωμία βλέπε στη σελίδα: Πανασέ φύλλωμα - Ποικιλοχρωμία, Πολυχρωμία - Variegation στα φυτά.

Φωτογραφίες και Ιστορικό

^ 29 Σεπτεμβρίου 2018: Η περίοδος από μέσα άνοιξης έως και μέσα φθινοπώρου τις υψηλές θερμοκρασίες και την πλούσια ηλιοφάνεια είναι η καλύτερη περίοδος για την Kalanchoe 'Pink Butterflies'. Το φυτό αναπτύσσεται σταθερά και γρήγορα αυτή την περίοδο δίχως προβλήματα.

^ 23 Ιουλίου 2018: Κάποιες φορές η νέα ανάπτυξη κρύβει εκπλήξεις, όπως αυτό το ολοκληρωτικά αλφικό τμήμα της νέας ανάπτυξης του φυτού, το οποίο έπειτα από κάποιες εβδομάδες θα μαραθεί, καθώς δεν μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσεται δίχως χλωροφύλλη.

^ 27 Ιουνίου 2018: Τα φυτάρια που αναπτύσσονται στα άκρα των φύλλων δεν θα μπορέσουν δυστυχώς να αναπτυχθούν από μόνα τους, διότι και σε αυτά απουσιάζει η χλωροφύλλη.

Παραπομπές
1. snapplant: Kalanchoe Pink Butterflies
2. world of succulents: Kalanchoe ‘Pink Butterflies’
3. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter K
.φροντίδα, πληροφορίες

Ledebouria socialis 'Miner' [Λιντεμπούρια η κοινωνική ποικ. Miner]

Κοινή ονομασία: Violet Squill, Leopard Lily, South African Scilla, Bluebell, Silver Squill, Wood Hyacinth, Ξυλώδης Υάκινθος
Διώνυμο: Ledebouria socialis, Λιντεμπούρια η κοινωνική ^[4]
Συνώνυμα: Ledebouria violacea, Scilla laxa, Scilla paucifolia, Scilla socialis, Scilla violacea
cv.: Miner

ενημέρωση: 4 Ιανουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 170827-05

Ledebouria socialis 'Miner'

Η Ledebouria socialis είναι ένα εύκολο στη φροντίδα φυτό. Οι βολβοί στη βάση του φυτού καλό είναι να βρίσκονται κατά τα 2/3 πάνω από το έδαφος. Ευδοκιμεί σε πλούσιο υπόστρωμα σε σκιά και ημίφως, όπου πολλά άλλα φυτά θα δυσκολεύονται. Είναι ένα εξαιρετικά όμορφο μικρού μεγέθους φυτό και ανθίζει εύκολα.

Προέλευση και Οικότοπος

Η Ledebouria socialis είναι ένα βολβώδες πολυετές παχύφυτο στην οικογένεια των Υακινθοειδών (Hyacinthaceae) και απαντά στο KwaZulu-Natal και στο Ανατολικό ακρωτήριο της Ν. Αφρικής¹. Αναπτύσσεται σε ξηρή σαβάνα στις περιοχές καλοκαιρινών βροχοπτώσεων. Τα στίγματα στα φύλλα αυτού του είδους του επιτρέπουν να αναμιχθεί καλά στον βιότοπό του.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: έως 10 εκ.
Τοξικότητα: ⚠ όλα τα μέρη του φυτού είναι δηλητηριώδη εάν καταποθούν^[2].
Ανθοφορία: ανθίζει την άνοιξη και το καλοκαίρι. Τα άνθη είναι μικροσκοπικά, περίπου 3 χιλ. και σε χρώμα πρασινωπό μοβ - ροζ.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: δωματίου. Το χειμώνα ευεργετείται από περίοδο ξεκούρασης· η θερμοκρασία να μην πέσει κάτω από 10℃.
Φως: έμμεσο φως· θα τα πάει μια χαρά και σε σκιά, αλλά πιθανώς δεν θα ανθίσει σε σκιερή τοποθεσία^[3].
Υγρασία: 20% – 50%
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα πλούσιο, πορώδες, καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος από χώμα για φυτά εσωτερικού χώρου και κάποιο ορυκτό πορώδες υλικό που ευνοεί τον επαρκή αερισμό όπως περλίτης. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: κατά τη διάρκεια της θερινής καλλιεργητικής περιόδου, ποτίζουμε το φυτό τακτικά. Η Ledebouria socialis δεν θα υποφέρει από χειμερινό πότισμα, αν και συνιστάται να της δοθεί μια χειμερινή περίοδος ξεκούρασης με περιστασιακό πότισμα^[3]*.
Λίπανση: κατά τη διάρκεια της θερινής καλλιεργητικής περιόδου λιπαίνουμε περιστασιακά.
Πολλαπλασιασμός: πολλαπλασιάζεται με σπόρους αλλά ταχύτερα με διαίρεση των νέων βολβών.


Δυνητικά προβλήματα: δεν αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες. Χρειάζεται προστασία από την παγωνιά.



*το πότισμα εξαρτάται πάντοτε από τη θερμοκρασία του χώρου. Σε ένα περβάζι παραθύρου με το καλοριφέρ αναμμένο από κάτω, σίγουρα θα χρειαστεί συχνότερα πότισμα, αλλά και πάλι, όχι κατά τη διάρκεια της νύχτας. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.

Αναλυτικότερες πληροφορίες^[3]

Οι υπερβολικές διακυμάνσεις στα χρώματα και τα σχέδια των φύλλων έχουν οδηγήσει σε μεγάλη σύγχυση στους ταξινομικούς και στους κηπευτικούς κύκλους. Ακόμα και μέχρι σήμερα, υπάρχουν λίγες έγκυρες διαθέσιμες δημοσιευμένες ονομασίες ποικιλίας της Ledebouria socialis. Σε μια προσπάθεια οργάνωσης της ονοματολογίας αυτού του είδους και της ποικιλομορφίας του από την οπτική γωνία της κηπευτικής, δημοσιεύονται εδώ οι νέες ονομασίες καλλιεργειών. Οι πληροφορίες παρέχονται από τον Nhu Nguyen.

Ledebouria socialis ‘Violacea’: είναι μία από τις πιο συχνά καλλιεργημένες μορφές του είδους. Ο Tjaden (1989) διαχωρίζει αυτή τη μορφή με βάση τον χρωματισμό των φύλλων ως Ledebouria violacea. Η ανώτερη επιφάνεια των φύλλων είναι ασημί με πράσινες κηλίδες και η κάτω επιφάνεια είναι χρώματος μπορντό μοβ. Ο χρωματισμός, το μήκος των φύλλων και η συνολική εμφάνιση εξαρτάται από τις συνθήκες καλλιέργειας. Σε αυτή την ποικιλία πρέπει να δοθεί μια χειμερινή ξηρή ανάπαυση διαφορετικά η ανθοφορία κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους δεν θα είναι πολύ καλή και τα παλιά φύλλα δεν θα ανανεωθούν, δίνοντας στο φυτό μια φτωχή και άσχημη εμφάνιση.

Ledebouria socialis 'Juda': είναι η πανασέ (variegated) μορφή του είδους. Τα περιθώρια των φύλλων ποικίλλουν είτε με ανοιχτό κίτρινο είτε με ροζ λωρίδες με ανοιχτο-πράσινες κηλίδες. Το κέντρο των φύλλων παραμένει ασημένιο με πιο σκούρα πράσινα σημεία. Το πίσω μέρος των φύλλων κυμαίνεται από ροζ έως παστέλ βιολετί.

Ledebouria socialis 'Miner': είναι μια ποικιλία νάνος από τον M. Vassar, HBG 73608. Αρχικά ονομάστηκε Ledebouria socialis "Minor", αλλά μετονομάστηκε από τον John Trager ως "Miner" για να αντικατοπτρίζει το «ανάστημα αυτού του φυτού νάνου και την κηπευτική διαδικασία επιλογής σε αναζήτηση αντάξιων ποικιλιών», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο ίδιος.

Μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί επίσης και οι κάτωθι ποικιλίες:
Ledebouria socialis 'Laxifolia', Ledebouria socialis 'Paucifolia', Ledebouria socialis 'Zebrina'. Περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτές μπορείτε να βρείτε στο Pacific Bulb Society^[3].

Φωτογραφίες και Ιστορικό

φωτογραφίες και περισσότερες πληροφορίες θα προστεθούν εν καιρώ.




Παραπομπές
1. Arnold, T. H. & B. C. De Wet, eds. "Plants of southern Africa: names and distribution." Mem. Bot. Surv. S. Africa no. 62. 1993. || Huxley, A., ed. "The new Royal Horticultural Society dictionary of gardening." 1992. || Zachos, E. "Tempting Tropicals: 175 Irresistible Indoor Plants." Portland, Oregon: Timber Press. 2005. || Urs Eggli “Illustrated Handbook of Succulent Plants: Monocotyledons” Springer Science & Business Media, 17 July 2001 || Smith Prof. Gideon “Gardening with Succulents” Struik, 01 March 2006
2. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter L
3. Pacific Bulb Society: Ledebouria socialis
4. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε: Ledebouria, socialis.
. φροντίδα, πληροφορίες

Ledebouria socialis 'Juda' [Λιντεμπούρια η κοινωνική ποικ. Juda]

Κοινή ονομασία: Violet Squill, Leopard Lily, South African Scilla, Bluebell, Silver Squill, Wood Hyacinth, Ξυλώδης Υάκινθος
Διώνυμο: Ledebouria socialis, Λιντεμπούρια η κοινωνική ^[4]
Συνώνυμα: Ledebouria violacea, Scilla laxa, Scilla paucifolia, Scilla socialis, Scilla violacea
cv.: Juda

ενημέρωση: 4 Ιανουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 170827-04

Ledebouria socialis 'Juda'

Η Ledebouria socialis είναι ένα εύκολο στη φροντίδα φυτό. Οι βολβοί στη βάση του φυτού καλό είναι να βρίσκονται κατά τα 2/3 πάνω από το έδαφος. Ευδοκιμεί σε πλούσιο υπόστρωμα σε σκιά και ημίφως, όπου πολλά άλλα φυτά θα δυσκολεύονται. Είναι ένα εξαιρετικά όμορφο μικρού μεγέθους φυτό και ανθίζει εύκολα.

Προέλευση και Οικότοπος

Η Ledebouria socialis είναι ένα βολβώδες πολυετές παχύφυτο στην οικογένεια των Υακινθοειδών (Hyacinthaceae) και απαντά στο KwaZulu-Natal και στο Ανατολικό ακρωτήριο της Ν. Αφρικής¹. Αναπτύσσεται σε ξηρή σαβάνα στις περιοχές καλοκαιρινών βροχοπτώσεων. Τα στίγματα στα φύλλα αυτού του είδους του επιτρέπουν να αναμιχθεί καλά στον βιότοπό του.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: έως 15 εκ.
Τοξικότητα: ⚠ όλα τα μέρη του φυτού είναι δηλητηριώδη εάν καταποθούν^[2].
Ανθοφορία: ανθίζει την άνοιξη και το καλοκαίρι. Τα άνθη είναι μικροσκοπικά, περίπου 3 χιλ. και σε χρώμα πρασινωπό μοβ - φούξια.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: δωματίου. Το χειμώνα ευεργετείται από περίοδο ξεκούρασης· η θερμοκρασία να μην πέσει κάτω από 10℃.
Φως: έμμεσο φως· θα τα πάει μια χαρά και σε σκιά, αλλά πιθανώς δεν θα ανθίσει σε σκιερή τοποθεσία^[3].
Υγρασία: 20% – 50%
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα πλούσιο, πορώδες, καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος από χώμα για φυτά εσωτερικού χώρου και κάποιο ορυκτό πορώδες υλικό που ευνοεί τον επαρκή αερισμό όπως περλίτης. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: κατά τη διάρκεια της θερινής καλλιεργητικής περιόδου, ποτίζουμε το φυτό τακτικά. Η Ledebouria socialis δεν θα υποφέρει από χειμερινό πότισμα, αν και συνιστάται να της δοθεί μια χειμερινή περίοδος ξεκούρασης με περιστασιακό πότισμα^[3]*.
Λίπανση: κατά τη διάρκεια της θερινής καλλιεργητικής περιόδου λιπαίνουμε περιστασιακά.
Πολλαπλασιασμός: πολλαπλασιάζεται με σπόρους αλλά ταχύτερα με διαίρεση των νέων βολβών.


Δυνητικά προβλήματα: δεν αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες. Χρειάζεται προστασία από την παγωνιά.



*το πότισμα εξαρτάται πάντοτε από τη θερμοκρασία του χώρου. Σε ένα περβάζι παραθύρου με το καλοριφέρ αναμμένο από κάτω, σίγουρα θα χρειαστεί συχνότερα πότισμα, αλλά και πάλι, όχι κατά τη διάρκεια της νύχτας. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.

Αναλυτικότερες πληροφορίες^[3]

Οι υπερβολικές διακυμάνσεις στα χρώματα και τα σχέδια των φύλλων έχουν οδηγήσει σε μεγάλη σύγχυση στους ταξινομικούς και στους κηπευτικούς κύκλους. Ακόμα και μέχρι σήμερα, υπάρχουν λίγες έγκυρες διαθέσιμες δημοσιευμένες ονομασίες ποικιλίας της Ledebouria socialis. Σε μια προσπάθεια οργάνωσης της ονοματολογίας αυτού του είδους και της ποικιλομορφίας του από την οπτική γωνία της κηπευτικής, δημοσιεύονται εδώ οι νέες ονομασίες καλλιεργειών. Οι πληροφορίες παρέχονται από τον Nhu Nguyen.

Ledebouria socialis ‘Violacea’: είναι μία από τις πιο συχνά καλλιεργημένες μορφές του είδους. Ο Tjaden (1989) διαχωρίζει αυτή τη μορφή με βάση τον χρωματισμό των φύλλων ως Ledebouria violacea. Η ανώτερη επιφάνεια των φύλλων είναι ασημί με πράσινες κηλίδες και η κάτω επιφάνεια είναι χρώματος μπορντό μοβ. Ο χρωματισμός, το μήκος των φύλλων και η συνολική εμφάνιση εξαρτάται από τις συνθήκες καλλιέργειας. Σε αυτή την ποικιλία πρέπει να δοθεί μια χειμερινή ξηρή ανάπαυση διαφορετικά η ανθοφορία κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους δεν θα είναι πολύ καλή και τα παλιά φύλλα δεν θα ανανεωθούν, δίνοντας στο φυτό μια φτωχή και άσχημη εμφάνιση.

Ledebouria socialis 'Juda': είναι η πανασέ (variegated) μορφή του είδους. Τα περιθώρια των φύλλων ποικίλλουν είτε με ανοιχτό κίτρινο είτε με ροζ λωρίδες με ανοιχτοπράσινες κηλίδες. Το κέντρο των φύλλων παραμένει ασημένιο με πιο σκούρα πράσινα σημεία. Το πίσω μέρος των φύλλων κυμαίνεται από ροζ έως παστέλ βιολετί.

Ledebouria socialis 'Miner': είναι μια ποικιλία νάνος από τον M. Vassar, HBG 73608. Αρχικά ονομάστηκε Ledebouria socialis "Minor", αλλά μετονομάστηκε από τον John Trager ως "Miner" για να αντικατοπτρίζει το «ανάστημα αυτού του φυτού νάνου και την κηπευτική διαδικασία επιλογής σε αναζήτηση αντάξιων ποικιλιών», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο ίδιος.

Μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί επίσης και οι κάτωθι ποικιλίες:
Ledebouria socialis 'Laxifolia', Ledebouria socialis 'Paucifolia', Ledebouria socialis 'Zebrina'. Περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτές μπορείτε να βρείτε στο Pacific Bulb Society³.

Φωτογραφίες και Ιστορικό

μόλις έχουμε νεότερα, θα προστεθούν εδώ.




Παραπομπές
1. Arnold, T. H. & B. C. De Wet, eds. "Plants of southern Africa: names and distribution." Mem. Bot. Surv. S. Africa no. 62. 1993. || Huxley, A., ed. "The new Royal Horticultural Society dictionary of gardening." 1992. || Zachos, E. "Tempting Tropicals: 175 Irresistible Indoor Plants." Portland, Oregon: Timber Press. 2005. || Urs Eggli “Illustrated Handbook of Succulent Plants: Monocotyledons” Springer Science & Business Media, 17 July 2001 || Smith Prof. Gideon “Gardening with Succulents” Struik, 01 March 2006
2. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter L
3. Pacific Bulb Society: Ledebouria socialis
4. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά, βλέπε: Ledebouria, socialis.
. Λεντεμπούρια η κοινωνική, φροντίδα, πληροφορίες

Ledebouria socialis [Λιντεμπούρια η κοινωνική]

Κοινή ονομασία: Violet Squill, Leopard Lily, South African Scilla, Bluebell, Silver Squill, Wood Hyacinth, Ξυλώδης Υάκινθος
Διώνυμο: Ledebouria socialis, Λιντεμπούρια η κοινωνική ^[4]
Συνώνυμα: Ledebouria violacea, Scilla laxa, Scilla paucifolia, Scilla socialis, Scilla violacea
cv.: 'Violacea', 'Juda', 'Miner'
(αναφέρω εδώ μόνο τις ποικιλίες που έχω στην κατοχή μου αυτή τη στιγμή).

ενημέρωση: 5 Ιανουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 170827-03

Τρεις ποικιλίες, από αριστερά: Ledebouria socialis, Ledebouria socialis 'Juda', Ledebouria socialis 'Miner'

Η Ledebouria socialis είναι ένα εύκολο στη φροντίδα φυτό. Οι βολβοί στη βάση του φυτού καλό είναι να βρίσκονται κατά τα 2/3 πάνω από το έδαφος. Ευδοκιμεί σε πλούσιο υπόστρωμα σε σκιά και ημίφως, όπου πολλά άλλα φυτά θα δυσκολεύονται. Είναι ένα εξαιρετικά όμορφο μικρού μεγέθους φυτό και ανθίζει εύκολα.

Προέλευση και Οικότοπος

Η Ledebouria socialis είναι ένα βολβώδες πολυετές παχύφυτο στην οικογένεια των Υακινθοειδών (Hyacinthaceae) και απαντά στο KwaZulu-Natal και στο Ανατολικό ακρωτήριο της Ν. Αφρικής όπου αναπτύσσεται σε ξηρή σαβάνα σε περιοχές με καλοκαιρινές βροχοπτώσεις^[1]. Τα στίγματα στα φύλλα αυτού του είδους του επιτρέπουν να αναμιχθεί καλά στον βιότοπό του.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: έως 15 εκ.
Τοξικότητα: ⚠ όλα τα μέρη του φυτού είναι δηλητηριώδη εάν καταποθούν^[2].
Ανθοφορία: ανθίζει την άνοιξη και το καλοκαίρι. Τα άνθη είναι μικροσκοπικά, περίπου 3 χιλ. και σε χρώμα πρασινωπό μοβ - φούξια.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: δωματίου. Το χειμώνα ευεργετείται από περίοδο ξεκούρασης· η θερμοκρασία να μην πέσει κάτω από 10℃.
Φως: έμμεσο φως· θα τα πάει μια χαρά και σε σκιά, αλλά πιθανώς δεν θα ανθίσει σε σκιερή τοποθεσία^[3].
Υγρασία: 20% – 50%
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα πλούσιο, πορώδες, καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος από χώμα για φυτά εσωτερικού χώρου και κάποιο ορυκτό πορώδες υλικό που ευνοεί τον επαρκή αερισμό όπως περλίτης. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: κατά τη διάρκεια της θερινής καλλιεργητικής περιόδου, ποτίζουμε το φυτό τακτικά. Η Ledebouria socialis δεν θα υποφέρει από περιστασιακό χειμερινό πότισμα, αν και συνιστάται να της δοθεί μια χειμερινή περίοδος ξεκούρασης με περιστασιακό πότισμα^[3]*.
Λίπανση: κατά τη διάρκεια της θερινής καλλιεργητικής περιόδου λιπαίνουμε περιστασιακά.
Πολλαπλασιασμός: πολλαπλασιάζεται με σπόρους αλλά ταχύτερα με διαίρεση των νέων βολβών.


Δυνητικά προβλήματα: δεν αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες. Αυτή την περίοδο με τις χαμηλές θερμοκρασίες χρειάζεται προστασία από την βροχή και την παγωνιά.



*το πότισμα εξαρτάται πάντοτε από τη θερμοκρασία του χώρου. Σε ένα περβάζι παραθύρου με το καλοριφέρ αναμμένο από κάτω, σίγουρα θα χρειαστεί συχνότερα πότισμα, αλλά και πάλι, όχι κατά τη διάρκεια της νύχτας. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.

Αναλυτικότερες πληροφορίες^[3]

Οι υπερβολικές διακυμάνσεις στα χρώματα και τα σχέδια των φύλλων έχουν οδηγήσει σε μεγάλη σύγχυση στους ταξινομικούς και στους κηπευτικούς κύκλους. Ακόμα και μέχρι σήμερα, υπάρχουν λίγες έγκυρες διαθέσιμες δημοσιευμένες ονομασίες ποικιλίας της Ledebouria socialis. Σε μια προσπάθεια οργάνωσης της ονοματολογίας αυτού του είδους και της ποικιλομορφίας του από την οπτική γωνία της κηπευτικής, δημοσιεύονται εδώ οι νέες ονομασίες καλλιεργειών. Οι πληροφορίες παρέχονται από τον Nhu Nguyen.

Ledebouria socialis ‘Violacea’: είναι μία από τις πιο συχνά καλλιεργημένες μορφές του είδους. Ο Tjaden (1989) διαχωρίζει αυτή τη μορφή με βάση τον χρωματισμό των φύλλων ως Ledebouria violacea. Η ανώτερη επιφάνεια των φύλλων είναι ασημί με πράσινες κηλίδες και η κάτω επιφάνεια είναι χρώματος μπορντό μοβ. Ο χρωματισμός, το μήκος των φύλλων και η συνολική εμφάνιση εξαρτάται από τις συνθήκες καλλιέργειας. Σε αυτή την ποικιλία πρέπει να δοθεί μια χειμερινή ξηρή ανάπαυση διαφορετικά η ανθοφορία κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους δεν θα είναι πολύ καλή και τα παλιά φύλλα δεν θα ανανεωθούν, δίνοντας στο φυτό μια φτωχή και άσχημη εμφάνιση.

Ledebouria socialis 'Juda': είναι η πανασέ (variegated) μορφή του είδους. Τα περιθώρια των φύλλων ποικίλλουν είτε με ανοιχτό κίτρινο είτε με ροζ λωρίδες με ανοιχτο-πράσινες κηλίδες. Το κέντρο των φύλλων παραμένει ασημένιο με πιο σκούρα πράσινα σημεία. Το πίσω μέρος των φύλλων κυμαίνεται από ροζ έως παστέλ βιολετί. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ποικιλοχρωμία βλέπε στη σελίδα: Πανασέ φύλλωμα - Ποικιλοχρωμία, Πολυχρωμία - Variegation στα φυτά.

Ledebouria socialis 'Miner': είναι μια ποικιλία νάνος από τον M. Vassar, HBG 73608. Αρχικά ονομάστηκε Ledebouria socialis "Minor", αλλά μετονομάστηκε από τον John Trager ως "Miner" για να αντικατοπτρίζει το «ανάστημα αυτού του φυτού νάνου και την κηπευτική διαδικασία επιλογής σε αναζήτηση αντάξιων ποικιλιών», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο ίδιος.

Μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί επίσης και οι κάτωθι ποικιλίες:
Ledebouria socialis 'Laxifolia', Ledebouria socialis 'Paucifolia', Ledebouria socialis 'Zebrina'. Περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτές μπορείτε να βρείτε στο Pacific Bulb Society^[3].

Φωτογραφίες και Ιστορικό

^ 25 Φεβρουαρίου 2018: εδώ και μια περίπου εβδομάδα έχει αναπτύξει ανθοφόρο βλαστό και σήμερα άνοιξε το πρώτο λουλούδι! 😍

^ 01 Ledebouria socialis 'Violacea' και αν προσέξουμε το ένα φύλλο είναι ποικιλόχρωμο (variegated).

^ 02 Ledebouria socialis 'Juda', η ποικιλόχρωμη ποικιλία της Ledebouria socialis.

^ 03 Ledebouria socialis 'Miner', ο νάνος της παρέας. Μπορούμε να παρατηρήσουμε πόσο πιο λεπτά είναι τα φύλλα.

Παραπομπές
1. Arnold, T. H. & B. C. De Wet, eds. "Plants of southern Africa: names and distribution." Mem. Bot. Surv. S. Africa no. 62. 1993. || Huxley, A., ed. "The new Royal Horticultural Society dictionary of gardening." 1992. || Zachos, E. "Tempting Tropicals: 175 Irresistible Indoor Plants." Portland, Oregon: Timber Press. 2005. || Urs Eggli “Illustrated Handbook of Succulent Plants: Monocotyledons” Springer Science & Business Media, 17 July 2001 || Smith Prof. Gideon “Gardening with Succulents” Struik, 01 March 2006
2. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter L
3. Pacific Bulb Society: Ledebouria socialis
. Ledebouria socialis, Λιντεμπούρια η κοινωνική, φροντίδα, πληροφορίες

Sedum morganianum [Σέδο το μοργκανιάνουμ]

Κοινή ονομασία: Σέδο του Μόργκαν^[3], Burro's Tail, Donkey's Tail
Διώνυμο: Sedum morganianum, Σέδο το μοργκανιάνουμ ^[3]
Συνώνυμα: δεν έχουν καταγραφεί συνώνυμα

ενημέρωση: 15 Φεβρουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 170827-02

Sedum morganianum [Σέδο το μοργκανιάνουμ]

Προέλευση και Οικότοπος

Το Sedum morganianum είναι ένα παχύφυτο στην οικογένεια των Κρασσουλοειδών (Crassulaceae) και απαντά σε κάθετους βράχους με πυριγενή πετρώματα στην ευρύτερη περιοχή Βερακρούζ του Μεξικό^[1].

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: οι κρεμάμενοι βλαστοί μπορούν να φτάσουν έως τα 60 εκ.
Τοξικότητα: δεν είναι τοξικό^[4]
Ανθοφορία: ανθίζει το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο. Τα άνθη είναι κόκκινα - μοβ, ενώ αυτά του S. burrito είναι ροζ - μοβ^[2].
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: 13ºC – 30ºC. Το χειμώνα μπορεί να αντέξει και σε θερμοκρασία μέχρι 5ºC αλλά αν παραμείνει για περισσότερες μέρες θα υποφέρει.
Φως [ανάπτυξη σε εξωτερικό χώρο]: χρειάζεται μόνο πρωινό ηλιόφως για λίγες ώρες. Στο υπόλοιπο της ημέρας χρειάζεται μια φωτεινή τοποθεσία. Να μην εκτεθεί στις ζεστές ώρες του μεσημεριού κατά την περίοδο του καλοκαιριού, διότι τα φυλλοκλάδια θα κιτρινίσουν από τον ήλιο.
Φως [ανάπτυξη σε εσωτερικό χώρο]: χρειάζεται λίγο περισσότερο πρωινό ηλιόφως σε σχέση με την καλλιέργεια του φυτού σε εξωτερικό χώρο.
Υγρασία: 20% – 40% · αντέχει στην υγρασία.
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα υπόστρωμα με καλή αποστράγγιση και αερισμό. Ένα μείγμα με χώμα για παχύφυτα/κάκτους καθώς και 10% κάποιο υπόστρωμα που ευνοεί τον επαρκή αερισμό όπως περλίτης. Το pH του χώματος χρειάζεται να είναι γύρω στο 6, κάπως όξινο. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: χρειάζεται λίγο νερό και μπορεί να σαπίσει εάν ποτίζεται πολύ συχνά. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού χρειάζεται καλό πότισμα όταν το έδαφος είναι ξηρό στην αφή. Μπορεί να αντέξει πολύ καλά στην μεγάλη ξηρασία, αλλά φαίνεται να τα πάει καλύτερα με κανονικό (έως λιγότερο) πότισμα και είναι καλύτερο να αποφύγουμε να ποτίζουμε μέχρι το κέντρο του φυτού στη ρίζα να στεγνώσει τελείως. Κατά τους χειμερινούς μήνες, ποτίζουμε λίγο το φυτό μια φορά το μήνα. Τα χυμώδη φύλλα τους θα αποθηκεύουν αρκετό νερό για να επιβιώσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Για τα υπαίθρια φυτά, σπάνια χρειάζεται πρόσθετο πότισμα, εκτός από τις εκτεταμένες ξηρασίες.
Λίπανση: λιπαίνουμε το Sedum morganianum στην αρχή της άνοιξης με ένα λίπασμα βραδείας αποδέσμευσης.
Πολλαπλασιασμός: πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα από τα φύλλα του και βεβαίως με μόσχευμα από τους βλαστούς, όπως επίσης και με σπόρους. Συχνά τα φύλλα που έπεσαν στο υπόστρωμα θα ριζώσουν μόνα τους μέσα σε λίγες εβδομάδες.

φύλλα από το Sedum morganianum που ρίζωσαν
και τώρα παράγουν νέα φυτά.

Δυνητικά προβλήματα: δεν αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες. Χρειάζεται προστασία από την παγωνιά. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.

Αναλυτικότερες πληροφορίες

Συγχέεται πολύ συχνά με το Sedum burrito, αλλά τα φύλλα του burrito είναι πιο στρογγυλά και γεμάτα, ενώ αυτά του Sedum morganianum είναι στο σχήμα μπανάνας. Στην εικόνα παρακάτω μπορούμε να δούμε την εμφανή διαφορά:

στο κόκκινο πλαίσιο είναι το Sedum morganianum, με τα φύλλα στο σχήμα μπανάνας,
σε αντίθεση με αυτά του Sedum burrito που είναι πιο στρογγυλά^[1].

Παραπομπές
1. laidback gardener: a long-standing horticultural mystery finally solved
2. Royal Horticultural Society: Sedum morganianum
3. Βοτανική ορολογία: morganianum
4. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter S
. Sedum morganianum, Σέδο μοργκανιάνουμ, φροντίδα, πληροφορίες

Echeveria agavoides 'Bordeaux' [Ετσεβέρια η αγαυοειδής 'Μπορντό']

Κοινή ονομασία: Molded Wax Agave, House Leek, η Κέρινη Αγαύη
Διώνυμο: Echeveria agavoides 'Bordeaux', Ετσεβέρια η αγαυοειδής 'Μπορντό' ^{[1, 2]}
Συνώνυμα: Cotyledon agavoides, Echeveria obscura, Echeveria yuccoides, Urbinia agavoides, Urbinia obscura
Υποειδικά είδη: Echeveria agavoides var. corderoyi, Echeveria agavoides var. multifida, Echeveria agavoides var. prolifera ^[1]
cv.: Bordeaux | Μπορντό

ενημέρωση: 1 Φεβρουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 170827-01

Echeveria agavoides 'Bordeaux' [Ετσεβέρια η αγαυοειδής 'Μπορντό']

Προέλευση και Οικότοπος^[1]

Η Echeveria agavoides 'Bordeaux' (Ετσεβέρια η αγαυοειδής 'Μπορντό'), είναι ένα παχύφυτο μικρού μεγέθους στην οικογένεια των Κρασσουλοειδών (Crassulaceae) και απαντά στο Μεξικό, στο οροπέδιο του κεντρικού Μεξικού (San Luis Potosi).

Η Echeveria agavoides 'Bordeaux' αναπτύσσεται σε βραχώδεις εξωκλήσεις σε μεγαλύτερα υψόμετρα. Είναι ένα acaulescent παχύφυτο (με πολύ μικρό στέλεχος) σε σχήμα αστεροειδούς ροζέτας χρώματος βαθυκόκκινου/μπορντό. Είναι συνήθως μοναχικό παχύφυτο και μόνο τα αρκετά μεγάλα φυτά παράγουν παράφυτα. Αναπτύσσεται πιο γρήγορα σε σχέση με άλλες Echeveria. Το χρώμα είναι πιο έντονο από Φθινόπωρο μέχρι την Άνοιξη (αναλόγως και της γεωγραφικής περιοχής).

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: 8 – 12 εκ. καθ' ύψος
Τοξικότητα: δεν είναι τοξική^[3]
Ανθοφορία: ανθίζει το καλοκαίρι, με την προϋπόθεση ότι είχε περίοδο ξεκούρασης το χειμώνα
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: 13ºC – 30ºC (5ºC – 8ºC το χειμώνα). Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Φως [ανάπτυξη σε εξωτερικό χώρο]: χρειάζεται ήλιο και στις ζεστές ώρες του μεσημεριού καλό είναι να προφυλάσσεται από το άμεσο ηλιακό φως για κάποιες ώρες.
Φως [ανάπτυξη ως φυτό εσωτερικού χώρου]: χρειάζεται ήλιο, όσο περισσότερο τόσο το καλύτερο.
Υγρασία: 20% – 40%
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα πορώδες, καλά αποστραγγιζόμενο μείγμα υποστρώματος από χώμα για κάκτους και παχύφυτα και κάποιο ορυκτό πορώδες υλικό που ευνοεί τον επαρκή αερισμό όπως περλίτης. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: όταν το υπόστρωμα στεγνώσει· εάν το χειμώνα αφήσουμε το φυτό να αναπαυθεί, ποτίζουμε ελάχιστα κάθε 1 με 2 μήνες και πάντοτε το μεσημέρι που η θερμοκρασία είναι υψηλότερη.
Λίπανση: κατά την περίοδο του «ξυπνήματος» από το χειμώνα και της εν συνεχεία ανάπτυξης του φυτού που είναι την άνοιξη. Συνεπώς, ένα υγρό λίπασμα μια με δυο φορές την περίοδο της άνοιξης είναι αρκετό και θα χαρίσει στο φυτό ταχύτερη ανάπτυξη, πιο πλούσια ανθοφορία και περισσότερα παράφυτα.
Πολλαπλασιασμός: (1) με μόσχευμα φύλλου· (2) με παράφυτα.


Δυνητικά προβλήματα: ο καλός αερισμός είναι σημαντικός για τον έλεγχο των παράσιτων και την κυκλοφορία της υγρασίας σε εσωτερικό χώρο.





Παραπομπές
1. POWO: Echeveria agavoides
2. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε: Echeveria, agavoides.
3. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter E
. Echeveria agavoides 'Bordeaux', Ετσεβέρια η αγαυοειδής 'Μπορντό', φροντίδα