Aloe cv. 'Pink Blush' [Αλόη ποικ. Ροζ Κοκκίνισμα]

Κοινή ονομασία: Pink Blush Aloe, Αλόη με το Ροζ Κοκκίνισμα
Διώνυμο: Aloe 'Pink Blush', Αλόη ποικ. Ροζ Κοκκίνισμα.
cv.: 'Pink Blush'

ενημέρωση: 17 Φεβρουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 170415-01

Aloe 'Pink Blush' [Αλόη 'Ροζ Κοκκίνισμα']

Προέλευση, οικότοπος, χαρακτηριστικά

Η Aloe 'Pink Blush' είναι ένα παχύφυτο στην οικογένεια Ασφοδελοειδή (Asphodelaceae). Είναι μια πολύ ιδιαίτερη Αλόη, με ροζ αποχρώσεις και μικρά εξογκώματα στην επάνω και κάτω μεριά των φύλλων. Είναι μια από τις μεγαλύτερες από τις μινιατούρες Αλόες που δημιούργησε η Κέλι Γκρίφιν (Kelly Griffin)^[1]. Είναι Αλόες νάνοι, ιδιαίτερα κατάλληλες ως φυτά εσωτερικού χώρου μιας και μπορούν άνετα να καλλιεργηθούν σε περβάζι παραθύρου.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη : μέγιστο ύψος 30 και πλάτος 12,5 εκατοστά.
Τοξικότητα: χαμηλή τοξικότητα σε περίπτωση κατάποσης, με καθαρτικές ιδιότητες^[3].
Ανθοφορία: το ανθοφόρο στέλεχος είναι μια κοντή ταξιανθία μήκους 25 εκ. με σωληνοειδή άνθη 2,7 εκ. σε πορτοκαλί χρώμα. Ανθίζει στα μέσα του καλοκαιριού. Τα αποξηραμένα άνθη (μήκους 1,8 εκ.) μετατρέπονται σε σπόρους.
Άρωμα: –
Θερμοκρασία: προτιμά ζεστές θερμοκρασίες: 21ºC με 27ºC, αλλά μπορεί να επιβιώσει έως τους 5ºC^[2].
Φως: έκθεση στο ηλιόφως το πρωί και το απόγευμα· το καλοκαίρι στις καυτές μεσημεριανές ώρες είναι καλύτερα να τοποθετούμε το φυτό κοντά στο παράθυρο και όχι άμεσα στις αχτίδες του ήλιου που γίνονται ακόμη θερμότερες πίσω από το τζάμι του παραθύρου.
Υγρασία: 10% – 40%
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα υπόστρωμα με καλή αποστράγγιση και αερισμό. Ένα μείγμα με χώμα για παχύφυτα/κάκτους και 10% κάποιο υπόστρωμα που ευνοεί τον επαρκή αερισμό όπως περλίτης, θα είναι μια χαρά. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: οι αλόες νάνοι στη φύση λαμβάνουν ελάχιστο νερό το καλοκαίρι. Να μην αφήνουμε ποτέ τη γλάστρα μουλιασμένη με νερό. Το υπόστρωμα να στραγγίζει καλά μέσα σε περίπου μια μέρα. Το χειμώνα και εφόσον το φυτό κρατάται σε χώρο με θερμοκρασία δωματίου, μπορούμε να ποτίζουμε ελαφρώς συχνότερα, αλλά και πάλι, ποτέ να μην αφήνουμε το φυτό να μουλιάζει στο νερό. Απλώς λίγο πότισμα όταν δούμε σημάδια ότι τα φύλλα αρχίζουν να ζαρώνουν. Το χειμώνα ποτίζουμε μόνο το μεσημέρι που η θερμοκρασία είναι υψηλότερη. Εάν το φυτό βρίσκεται κοντά σε θερμαινόμενη πηγή (καλοριφέρ), σαφώς ποτίζουμε συχνότερα, αλλά και πάλι μόνο το μεσημέρι και μόνο όταν το φυτό έχει διψάσει αρκετά. Είναι δε σημαντικό να μην πέφτει νερό μέσα στο κέντρο του φυτού^[2]. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Λίπανση: –
Πολλαπλασιασμός: με διαίρεση των μεγαλύτερων συστάδων, καθώς το φυτό αναπτύσσει παράφυτα από το κεντρικό μητρικό φυτό.


Δυνητικά προβλήματα: το συχνότερο πρόβλημα είναι το υπερβολικό πότισμα. Οι αλόες χρειάζονται πολύ λιγότερο πότισμα από τα περισσότερα άλλα παχύφυτα.

Φωτογραφίες και Ιστορικό

^ 7 Ιουλίου 2018: δεν το ήξερα ότι και τα παχύφυτα παράγουν keiki! Μετά το πέρας της ανθοφορίας, ένα φυτάριο (bulbil το αποκαλούν για τα παχύφυτα) άρχισε να αναπτύσσεται. Μα τόσο γόνιμο φυτό! Εκτός από τα παράφυτα που αναπτύσσει τακτικά γύρω από το μητρικό φυτό, τώρα για πρώτη φορά έπειτα από 15 μήνες των φυτών στη συλλογή μου, αντίκρισα και αυτό το ευχάριστο θέαμα. Και μάλιστα η πρώτη φορά που βλέπω φυτάριο να αναπτύσσεται σε παχύφυτο. 😃

^ 17 Σεπτεμβρίου 2017 εδώ μόλις αφαίρεσα τα παράφυτα από τις τρεις μίνι Αλόες. Η Aloe 'Pink Blush' – όπως και οι περισσότερες Αλόες – παράγουν τακτικά μωρά φυτά την περίοδο ανάπτυξής τους.

^ 21 Αυγούστου 2017 και εδώ ένα κοντινό πλάνο στα άνθη. Από κάτω, βλέπουμε τα ξεραμένα άνθη, τα οποία μου φαίνεται αναπτύσσουν σπόρους από μέσα.

^ 21 Αυγούστου 2017: ευτυχώς που είχα πάρει τρεις Αλόες και η δεύτερη ανέπτυξε ανθοφόρο βλαστό λίγο αργότερα, με αποτέλεσμα να την προλάβω ακόμη ανθισμένη, ένα μήνα αργότερα. 😀

^ 17 Ιουλίου 2017: λίγο πριν φύγω για τις καλοκαιρινές διακοπές, πρόσεξα ένα ανθοφόρο στέλεχος να αναπτύσσεται.

^ 15 Απριλίου 2017: τρεις Aloe 'Pink Blush' βρήκαν τη θέση τους κοντά μου και είμαι πολύ χαρούμενος. Μου άρεσαν πολύ.

Δείτε και το βίντεο-παρουσίαση:

Μόλις είδα τα γλαστράκια Aloe 'Pink Blush' στο κέντρο κήπου, έπρεπε οπωσδήποτε να τα αποκτήσω. Η όμορφη ροζ απόχρωση, η υφή των φύλλων με τα μικρά εξογκώματα, καθώς και το μικρό μέγεθος κάνουν αυτή την καλλιεργούμενη ποικιλία Αλόης πραγματικά ιδιαίτερη.

Παραπομπές
1. llifle: Aloe cv. Pink Blush
2. world of succulents: Aloe ‘Pink Blush’

3. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter A
.Αλόη, παχύφυτο, φροντίδα, πληροφορίες

Brachystelma remotum

Διώνυμο: Brachystelma remotum, Βραχύστεφος η απόμακρη ^[3]
Συνώνυμα: δεν έχουν καταγραφεί συνώνυμα ^[1]

Το Brachystelma remotum είναι ένα caudex παχύφυτο στην οικογένεια των Αποκυνοειδών (Apocynaceae) που ανήκει στο complex Brachystelma australe και απαντά μόνο στο προάστιο KwaZulu-Natal στη Ν. Αφρική^[2].

Μέτρησα τουλάχιστον 8 σπόρους Brachystelma remotum που έχουν ανοίξει.
Κάνοντας κλικ στην εικόνα στο κανονικό της μέγεθος φαίνονται καλύτερα.

Στις 8 Απριλίου παρέλαβα και φύτεψα το ίδιο βράδυ 60 σπόρους από Brachystelma remotum. Σήμερα, 7 μέρες μετά, ήδη 4-5 από τους 60 σπόρους άνοιξαν και πρόσεξα ότι τα φιντανάκια αναπτύσσονται πάρα πολύ γρήγορα, πράγμα που με έκανε να σκεφτώ μήπως είχαν ανάγκη από περισσότερο φως (βλέπε εκχλοίωση), οπότε ξεσκέπασα το κουπάκι από τη διάφανη πλαστική σακούλα και το τοποθέτησα -με κλίση προς τα έξω- στο περβάζι του παραθύρου.





__________
Παραπομπές

1. the plant list
2. asclepiad exhibition
3. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε: Brachystelma, remotum.
.παχύφυτο, Brachystelma remotum, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες

Gasteria 'Little Warty' [Γαστερία ποικ. 'Μικρή Βλατίδα'

Διώνυμο: Gasteria 'Little Warty', Γαστερία ποικ. 'Μικρή Βλατίδα'
cv.: 'Little Warty' (διασταύρωση μεταξύ Gasteria batesiania και Gasteria cv. 'Old Man Silver' δημιουργημένο από τον Αυστραλό Ντέιβιντ Κάμινγκ (David Cumming).

ενημέρωση: 3 Φεβρουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 170414-01

Είναι το πρώτο μου παχύφυτο του γένους Gasteria. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι τα παχιά και άκαμπτα φύλλα, κάτι ασυνήθιστο, τουλάχιστον σε όσα παχύφυτα έχω δει μέχρι τώρα. Ένα αρκετά ιδιαίτερο παχύφυτο μικρού μεγέθους, με τα μικρά εξογκώματα στην επάνω και κάτω πλευρά των φύλλων να το κάνουν ακόμη πιο ενδιαφέρον. Η υφή των φύλλων είναι σαν βελούδο επάνω σε ξύλο και είναι κάτι ξεχωριστό για όσους αγαπούν την ιδιαίτερη αίσθηση της βελούδινης υφής/αφής.

Προέλευση, οικότοπος, χαρακτηριστικά

Η Gasteria 'Little Warty' είναι ένα παχύφυτο στην οικογένεια Ασφοδελοειδή (Asphodelaceae). Είναι ένα μικρού μεγέθους παχύφυτο με σκληρά - τύπου δερμάτινα - φύλλα με αργή ανάπτυξη και μπορεί να αναπτυχθεί και στη σκιά.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη : μέγιστο ύψος 10 εκ. και πλάτος 14 εκ.
Τοξικότητα: είναι ασφαλής^[2]
Ανθοφορία: –
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: προτιμά ζεστές θερμοκρασίες: 21ºC με 27ºC, αλλά μπορεί να επιβιώσει έως τους 5ºC, όχι όμως για πολύ.
Φως: οι ιδανικές συνθήκες φωτισμού είναι έκθεση στο πρωινό φως του ήλιου και το απόγευμα· το καλοκαίρι στις καυτές μεσημεριανές ώρες είναι καλύτερα να τοποθετούμε το φυτό κοντά στο παράθυρο και όχι άμεσα στις αχτίδες του ήλιου που γίνονται ακόμη θερμότερες πίσω από το τζάμι του παραθύρου. Το φυτό μπορεί να αναπτυχθεί κάλλιστα και σε σκιερή τοποθεσία, μόνο που το χρώμα του θα είναι ανοιχτόχρωμο πράσινο. Όσο πιο πολύ ήλιο δέχεται τόσο πιο πολύ τα φύλλα σκουραίνουν.
Υγρασία: 10% – 40%
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα υπόστρωμα με καλή αποστράγγιση και αερισμό. Ένα μείγμα με χώμα για παχύφυτα/κάκτους και 10% κάποιο υπόστρωμα που ευνοεί τον επαρκή αερισμό, είναι αρκετό. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: οι Gasteria χρειάζονται κάπως περισσότερο νερό από τις αλόες. Μόλις το χώμα στεγνώσει σε βάθος τριών εκατοστών, είναι ώρα να ποτίσουμε και πάλι. Να μην αφήνουμε ποτέ τη γλάστρα μουλιασμένη με νερό. Το χειμώνα και εφόσον το φυτό κρατάται σε χώρο με θερμοκρασία δωματίου, μπορούμε να ποτίζουμε ελαφρώς συχνότερα, αλλά και πάλι, ποτέ να μην αφήνουμε το φυτό να μουλιάζει στο νερό. Απλώς λίγο πότισμα μόνο όταν δούμε ότι τα φύλλα αρχίζουν και ζαρώνουν. Το χειμώνα ποτίζουμε μόνο το μεσημέρι που η θερμοκρασία είναι υψηλότερη. Εάν το φυτό βρίσκεται κοντά σε θερμαινόμενη πηγή (καλοριφέρ), σαφώς ποτίζουμε συχνότερα, αλλά και πάλι μόνο το μεσημέρι, ενώ είναι σημαντικό να μην πέφτει νερό μέσα στο κέντρο του φυτού. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Λίπανση: –
Πολλαπλασιασμός: με διαίρεση των μεγαλύτερων συστάδων, καθώς το φυτό αναπτύσσει παράφυτα από το κεντρικό μητρικό φυτό.


Δυνητικά προβλήματα: το συχνότερο πρόβλημα είναι το υπερβολικό πότισμα σε συνδυασμό με ανάπτυξη του φυτού στη σκιά. Όσο πιο πολύ ήλιο δέχεται το φυτό, τόσο πιο συχνά χρειάζεται πότισμα. Και όσο λιγότερο ήλιο δέχεται, τόσο περισσότερο χρειάζεται να προσέχουμε να μην μένει νερό στη γλάστρα για πολύ.

Αναλυτικότερες πληροφορίες

Αν και έχει τις ίδιες απαιτήσεις σε φροντίδα με τα παχύφυτα Haworthiopsis (Haworthia) και Aloe, αναπτύσσεται ωστόσο πιο αργά.

Φωτογραφίες και Ιστορικό

–

Δείτε και το βίντεο-παρουσίαση:

Παραπομπές
1. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά, βλέπε το λήμμα: Gasteria και warty.
2. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter G
.παχύφυτο, Gasteria Little Warty, Γαστερία, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες, τοξικότητα

Orbea decaisneana [Κυκλία η ντεκενάνα]

Κοινή ονομασία: –
Διώνυμο: Orbea decaisneana, Κυκλία η ντεκενάνα ^{[1, 2]}
Βασιώνυμο: Boucerosia decaisneana ^[3]
Συνώνυμα: Angolluma decaisneana, Angolluma hesperidum, Angolluma sudanensis, Angolluma venenosa, Boucerosia decaisneana, Caralluma decaisneana, Caralluma decaisneana subsp. hesperidum, Caralluma hesperidum, Caralluma venenosa, Ceropegia venenosa, Ceropegia venenosa subsp. venenosa, Desmidorchis decaisneana, Orbea decaisneana subsp. hesperidum, Pachycymbium decaisneanum, Stapelia decaisneana ^[1]

ενημέρωση: 25 Οκτωβρίου 2019
κωδικός συλλογής: 170411-01

Orbea decaisneana [Κυκλία η ντεκενάνα]

Προέλευση και Οικότοπος

Η Orbea decaisneana είναι ένα βλαστοπαχύφυτο, ξηρόφυτο, στην οικογένεια των Αποκυνοειδών (Apocynaceae) και είναι ένα ευρέως διαδεδομένο παχύφυτο στον τόπο καταγωγής του το οποίο απαντά στις άνυδρες περιοχές του Σαχέλ στη Μαυριτανία, στη Σενεγάλη, στο Μάλι, στη Μπουρκίνα Φάσο, στον Νίγηρα, στο Σουδάν και διαμέσου της Σαχάρας (ΒΑ Αφρική: Αλγερία, Μαρόκο) καθώς και στη νότια Αραβία^[2].

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη : δεν ξεπερνάει τα 20 εκ.
Τοξικότητα: είναι τοξική για ζώα και ανθρώπους ^{(βλέπε παρακάτω: Παραδοσιακή ιατρική)}
Ανθοφορία: το φθινόπωρο. Τα άνθη έχουν μήκος 8 – 15 χιλ.
Άρωμα: ναι, δύσοσμο
Θερμοκρασία: μπορεί να αντέξει χαμηλές θερμοκρασίες αλλά όχι για πολλές ημέρες συνεχόμενα. Η παρατεταμένη έκθεση σε χαμηλές χειμερινές θερμοκρασίες θα καταστρέψει το φυτό. Οι νυκτερινές θερμοκρασίες θα πρέπει να μην είναι κάτω από 10℃.
Φως: χρειάζεται ήλιο, όσο περισσότερο τόσο το καλύτερο. Σε πλήρη έκθεση στον ήλιο τα στελέχη του φυτού αποκτούν το μπρούντζινο χρώμα που βλέπουμε και στη φωτογραφία πιο πάνω. Μπορεί να διατηρηθεί και σε έμμεσο φως ή και ημισκιά, ωστόσο, ενδέχεται να μην ανθίσει τόσο εύκολα.
Υγρασία: 20% – 50%
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα πλούσιο, πορώδες, καλά αποστραγγισμένο μείγμα υποστρώματος. Μια αναλογία με 70% χώμα για κάκτους, 20% άμμο και 10% περλίτη κρίνεται ικανοποιητική. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, το φυτό ποτίζεται σε τακτική βάση, φροντίζοντας να αφήνουμε το υπόστρωμα να στεγνώσει εντελώς ανάμεσα στα ποτίσματα. Το νερό περιορίζεται περίπου μία φορά την εβδομάδα το φθινόπωρο* Το χειμώνα σταματάμε το πότισμα και ποτίζουμε ελαφρώς μόνο όταν παρατηρήσουμε πρώιμα σημάδια αφυδάτωσης στα στελέχη του φυτού. Αυτή την περίοδο ποτίζουμε μόνο το μεσημέρι που οι θερμοκρασίες είναι υψηλότερες. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα. Νωρίς την άνοιξη, επαναλαμβάνουμε το τακτικό πότισμα^[2].
Λίπανση: χρειάζεται λίπανση με κάποιο λίπασμα με αυξημένο το κάλλιο, για δυο με τρεις φορές το καλοκαίρι^[2].
Πολλαπλασιασμός: η Orbea decaisneana έχει μάλλον σύντομη διάρκεια ζωής, αρχίζοντας να πεθαίνει στα τέλη φθινοπώρου, ξεκινώντας από το κέντρο και πηγαίνοντας προς τους εξωτερικούς βλαστούς. Γι' αυτό θα είναι καλό να έχουμε πάντοτε τουλάχιστον άλλο ένα νεότερο φυτό. Η Orbea decaisneana πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστών ή (σπανιότερα) με σπόρους την άνοιξη οι οποίοι χρειάζεται να είναι φρέσκοι, αλλιώς ενδέχεται να μην φυτρώσουν. Οι σπόροι χρειάζεται να σπαρθούν σε πλούσιο, καλά στραγγισμένο χώμα και αναμένεται να βλαστήσουν σε 10 έως 20 ημέρες σε θερμοκρασία στους 22℃^[2]. Τα μοσχεύματα αναπτύσσονται εύκολα σε πλούσιο και στεγνό χώμα και όταν ο καιρός είναι ζεστός.

Δυνητικά προβλήματα: το συχνότερο πρόβλημα είναι το υπερβολικό πότισμα. Αν και η Orbea decaisneana απολαμβάνει το τακτικό πότισμα το καλοκαίρι, ωστόσο, είναι ζωτικής σημασίας να αφήνουμε το υπόστρωμα να στεγνώνει εντελώς ανάμεσα στα ποτίσματα. Το συχνό πότισμα σε συνδυασμό με ανεπαρκή αερισμό των ριζών, είναι δυνατόν να προκαλέσει σήψη στο φυτό. Για λύσεις ως προς αυτό, υπάρχει και το άρθρο: Σήψη στα Παχύφυτα: Πρόληψη και Αντιμετώπιση.



* το πότισμα εξαρτάται πάντοτε από τη θερμοκρασία του χώρου. Σε ένα περβάζι παραθύρου με το καλοριφέρ αναμμένο από κάτω, σίγουρα θα χρειαστεί συχνότερα πότισμα, αλλά και πάλι, όχι κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Αναλυτικότερες πληροφορίες

Παραδοσιακή ιατρική: Στη Σενεγάλη χρησιμοποιείται σε μια σειρά από φαρμακευτικές - μαγικές θεραπείες για ψυχικά προβλήματα, επιληψία και ίσως και για τη νόσο του Πάρκινσον. Στη Σενεγάλη, στο Wolof του Cayor και στο Cap-Vert εφαρμόζουν το λατέξ σε ένα δόντι με τερηδόνα για να εξουδετερώσει τον πονόδοντο. Παραμένει μόνο ως τοπικής σημασίας φαρμακευτικό φυτό, καθώς είναι πολύ τοξικό. Τα εκτρεφόμενα ζώα δεν το βόσκουν, καθώς θεωρείται τοξικό τόσο για τον άνθρωπο όσο και για τα ζώα. Χρησιμοποιείται μερικές φορές ως δηλητήριο για εγκληματικούς σκοπούς. Στο Μάλι αποξηραμένα στελέχη σε σκόνη ρίχνονται στο νερό ως δηλητήριο ψαριών, αν και θεωρείται αργό σε δράση^[4].
Παραδοσιακή χρήση: Η Orbea decaisneana καλλιεργείται ως φυτό φετίχ και φυτεύεται για να διαλύσει κακές επιρροές^[4].

Φωτογραφίες και Ιστορικό

^ 25 Ιουνίου 2017: μέσα σε λιγότερο από τρεις μήνες, η ανάπτυξη είναι τάχιστη.

^ 11 Απριλίου 2017: Σήμερα κατέφθασε το εν λόγω μόσχευμα από το βλαστοπαχύφυτο Pachycymbium decaisneanum (αποδεκτή ονομασία: Orbea decaisneana), μήκους 5,5 εκατοστών, το οποίο συγκεκριμένα προέρχεται από το Μαρόκο. Τα άνθη της Orbea decaisneana είναι πολύ μικρά κόκκινου χρώματος και περιμένω να την χαρώ ανθισμένη.

__________
Παραπομπές

1. POWO: Orbea decaisneana
2. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε: Orbea και decaisneana.
3. tropicos: Orbea decaisneana
4. “Cactus World: The Journal of the British Cactus & Succulent Society”, Volume 25, pag. 51 British Cactus & Succulent Society, 2007 || Focke Albers, Ulrich Meve “Illustrated Handbook of Succulent Plants: Asclepiadaceae: Asclepiadaceae” Volume 4 Springer, 2002 || Peter Hanelt, Institute of Plant Genetics and Crop Plant Research, W. Kilian “Mansfeld's Encyclopedia of Agricultural and Horticultural Crops: (Except Ornamentals)” Springer Science & Business Media, 10/Apr/2001 || Schmelzer, G.H. & Gurib-Fakim, A. “Medicinal plants 2” PROTA, 2013 || John Hutchinson, John McEwen Dalziel Crown Agents for the Colonies, “Flora of West Tropical Africa: The British West African Colonies, British Cameroons, the French and Portuguese Colonies South of the Tropic of Cancer to Lake Chad, and Fernando Po” Volume 2, 1931 || Burkill, H.M. “The useful plants of west tropical Africa” Vol 1, 1985 || Hermann Jacobsen “Abromeitiella to Euphorbia” Blandford Press, 1960 || Jean-André Audissou “Moroccan Stapeliads. Asklepios” 94: 18-27, 2005 || Keith Bensusan “Taxonomy and conservation status of Moroccan stapeliads (Apocynaceae-Asclepiadoideae-Ceropegieae-Stapeliinae).” Bulletin de l’Institut Scientifique, Rabat, section Sciences de la Vie, 31(2): 67-77, Rabat 2009
. Orbea decaisneana, Κυκλία η ντκενάνα, Pachycymbium, παχύφυτο, φροντίδα

Titanopsis hugo-schlechteri [Τιτανόψις ούγκο-σλεχτέρι]

Κοινή ονομασία: Jewel Plant, Φυτό Κόσμημα, Τιτανόψη του Χιούγκο Σλέχτερ
Διώνυμο: Titanopsis hugo-schlechteri, Τιτανόψις ούγκο-σλεχτέρι ^[1]
Συνώνυμα: Mesembryanthemum astridae, Mesembryanthemum hugo-schlechteri, Verrucifera hugo-schlechteri

ενημέρωση: 28 Ιανουαρίου 2019

κωδικός συλλογής: 170328-01

Titanopsis hugo-schlechteri [Τιτανόψις ούγκο-σλεχτέρι]: ένα μικροσκοπικά όμορφο ή... ένα όμορφα μικροσκοπικό παχύφυτο.

Προέλευση και Οικότοπος

Η Titanopsis hugo-schlechteri είναι ένα παχύφυτο στην οικογένεια των Αειζωοειδών (Aizoaceae) και απαντά στη Ν. Αφρική και στη Ναμίμπια.

Πληροφορίες καλλιέργειας^[2]

Μέγιστη ανάπτυξη: η Titanopsis hugo-schlechteri είναι ένας νάνος acaulescent παχύφυτο. Αναπτύσσεται σχηματίζοντας ροζέτες. Η κάθε μια ροζέτα έχει διάμετρο 4 έως 5 εκ. Τα φυλλοκλάδια^[3] («φύλλα») έχουν ύψος μόλις 2 εκ. Καθώς θα περνά ο καιρός θα παίρνει μια μπορντό απόχρωση και θα απλώνεται σχηματίζοντας νέες ροζέτες.
Τοξικότητα: κατά πάσα πιθανότητα είναι ασφαλής^[4]
Ανθοφορία: ανθίζει το χειμώνα. τα άνθη έχουν σχήμα μαργαρίτας με κίτρινο-πορτοκαλί (ενίοτε ροζ) χρώμα. Εάν καλλιεργηθεί από σπόρο θα ανθίσει έπειτα από δυο χρόνια.
Άρωμα: όχι
Θερμοκρασία: μπορεί να αντέξει σε πολύ υψηλή θερμοκρασία και επίσης αντέχει και στο κρύο, έως -10℃ θα πρέπει όμως να του παρέχεται προστασία από βροχόπτωση και παγετό.
Φως: έμμεσο φως το καλοκαίρι· πλήρη έκθεση στον ήλιο τις υπόλοιπες περιόδους.
Υγρασία: χαμηλή
Υπόστρωμα: αμμώδες, με ελάχιστα οργανικά στοιχεία
Πότισμα: ως παχύφυτο χειμερινής ανθοφορίας χρειάζεται να κρατάται σχετικά στεγνό το καλοκαίρι και επίσης όταν η θερμοκρασία το χειμώνα πέφτει κάτω από τους 7° C διότι αλλιώς θα παγώσει. Αναπτύσσεται τέλη φθινοπώρου και νωρίς την άνοιξη και αυτές τις περιόδους χρειάζεται λίγο περισσότερο πότισμα.
Λίπανση: δεν χρειάζεται λίπανση ή μόνο ελάχιστη με το ¼ της δόσης.
Πολλαπλασιασμός: με πολλαπλασιασμό των ροζετών, αλλά επειδή οι ροζέτες αναπτύσσονται και σχηματίζονται αργά, η καλύτερη μέθοδος πολλαπλασιασμού είναι με σπόρους.


Δυνητικά προβλήματα: –

Φωτογραφίες και Ιστορικό

^ 29 Οκτωβρίου 2017: άργησα κάπως να βγάλω φωτογραφίες από αυτή τη λιλιπούτεια ομορφιά. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα προμηθευτεί άμμο. Αλλά μεγάλωνε μια χαρά στο υπόστρωμα με χώμα για κάκτους και περλίτη.

^ 28 Μαρτίου 2017: παρέλαβα σήμερα 20 μικροσκοπικότατους σπόρους Titanopsis hugo-schlechteri τους οποίους και φύτεψα την ίδια βραδιά σε περλίτη. Μόλις μια εβδομάδα αργότερα 2 μικροσκοπικά φιντανάκια μεγέθους μόλις 2-3 χιλιοστών άρχισαν να ξεπροβάλλουν. Ελπίζω τις επόμενες μέρες να δω κι άλλα φιντανάκια από τα 20 που έσπειρα... Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαβάζω, μπορώ έπειτα από 2 χρόνια να το περιμένω να ανθίσει... Λαμπρά! 😀

__________
Παραπομπές

1. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε: Titanopsis και hugo-schlechteri.
2. Heidrun E. K. Hartmann “Aizoaceae F – Z” Springer, 2002 || James Cullen, Sabina G. Knees, H. Suzanne Cubey “The European Garden Flora Flowering Plants: A Manual for the Identification of Plants Cultivated in Europe, Both Out-of-Doors and Under Glass - Casuarinaceae to Aristolochiaceae” Cambridge University Press, 11/ago/2011 || Hermann Jacobsen, Vera Higgins “Succulent Plants: Description, Cultivation and Uses of Succulent Plants, Other Than Cacti” Williams and Norgate, Limited, 1935 || Jacobsen. “Handbook of succulent plants” 1328 (1960) || H. Herre “The genera of the Mesembryanthemaceae”Tafelberg-Uitgewers Beperk, 1971
3. βοτανική ορολογία: φυλλοκλάδιο
4. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter T.
. Titanopsis hugo-schlechteri, Τιτανόψις ούγκο-σλεχτέρι, παχύφυτο, φροντίδα, πληροφορίες

Hoya carnosa [Χόγια η σαρκώδης]

Κοινή ονομασία: Waxplant, Honey plant, Wax-plant, Porcelain Flower, Hoya, Waxflower, Waxvine, Κέρινο Φυτό, Χόγια, Ασκλήπιο, Κεράκι, Πορσελάνινο Άνθος, Κέρινο Άνθος, Κέρινο Κλήμα
Διώνυμο: Hoya carnosa, Χόγια η σαρκώδης ^[15]
Βασιώνυμο: Asclepias carnosa
Συνώνυμα: Asclepias carnosa, Cynanchum carnosum, Hoya carnosa var. carnosa, Hoya chinensis, Hoya intermedia, Hoya laurifolia, Hoya motoskei, Hoya rotundifolia, Hoya variegata, Schollia carnosa, Schollia chinensis, Stapelia chinensis¹

ενημέρωση: 26 Δεκεμβρίου 2018
κωδικός συλλογής: 150903-01 

Hoya carnosa, αριστερά ολόκληρη η ταξιανθία και δεξιά μια φωτογραφία macro

Προέλευση και Οικότοπος

Η Hoya carnosa είναι αναρριχώμενο παχύφυτο, επίφυτο στην οικογένεια των Αποκυνοειδών (Apocynaceae) που απαντά στην Ανατολική Ασία  και Αυστραλία.

Πληροφορίες καλλιέργειας

Μέγιστη ανάπτυξη: η Hoya carnosa αναπτύσσει ρίζες καθ' όλο το μήκος της διακλαδίζοντας μακρύς μίσχους. Είναι ένα φυτό με φωτοσύνθεση CAM^[5] που στην άγρια φύση σκαρφαλώνει στα δέντρα και πάνω στους βράχους, αναπτυσσόμενο συνεχώς, φθάνοντας μήκη των 6 μέτρων ή περισσότερο. Ως φυτό εσωτερικού χώρου το μέγιστο μέγεθος του φυτού εξαρτάται από το μέγεθος της γλάστρας.
Τοξικότητα: δεν είναι τοξική^[14]
Ανθοφορία: Ανθίζει συνήθως το καλοκαίρι, εκτός εάν είναι ήδη σε ηλικία να ανθίσει -γύρω στα δυο χρόνια για την Hoya carnosa - οπότε και εάν οι συνθήκες είναι κατάλληλες μπορεί να ανθίσει και από την άνοιξη. Τα άνθη κυμαίνονται από σχεδόν λευκά μέχρι σκούρο ροζ και είναι ευώδη και παράγουν σταγόνες νέκταρ με μια υπέροχη γλυκιά γεύση.

Ο ανθοφόρος βλαστός που μαράθηκε καλό είναι να μην αφαιρεθεί, διότι από εκεί το φυτό θα αναπτύξει καινούργια ανθοφορία. Εάν αφαιρεθεί, το φυτό θα χρειαστεί να αναπτύξει καινούργιο ανθοφόρο στέλεχος, που σημαίνει αναίτιο ξόδεμα ενέργειας για το φυτό. Ως επίφυτο, η Hoya carnosa έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τις ορχιδέες, όπως και το ότι σε σχετικά στενότερη γλάστρα τείνει να ανθίζει συχνότερα^[2].
Άρωμα: τα άνθη παράγουν νέκταρ μαζί με ένα ασαφές γλυκό άρωμα
Θερμοκρασία: δωματίου, να μην πέσει κάτω από 10℃. Το χειμώνα η νυχτερινή έκθεση σε αυτές τις θερμοκρασίες ευνοεί την ανάπτυξη και ανθοφορία αργότερα την άνοιξη και καλοκαίρι.
Φως: πρωινό ηλιόφως· έμμεσο φως στο υπόλοιπο της ημέρας
Υγρασία: ~60%. Να μην πέσει κάτω από 40%, αλλιώς το φυτό θα αρχίσει να υποφέρει. Η χαμηλή υγρασία επίσης ευνοεί τον πολλαπλασιασμό ακάρεων, όπως ο τετράνυχος.
Υπόστρωμα: η Χόγια η σαρκώδης (Hoya carnosa) στην άγρια φύση σε πολλές περιπτώσεις αναπτύσσεται ως επίφυτο, συνεπώς δεν απαιτεί βαρύ και συμπυκνωμένο υπόστρωμα, παρά ένα υπόστρωμα που να στραγγίζει καλά. Ένα μείγμα λεπτόκοκκου φλοιού ορχιδέας και κάποιο υπόστρωμα που ευνοεί τον επαρκή αερισμό όπως περλίτης, θα είναι μια χαρά. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: πότισμα όταν το υπόστρωμα στεγνώσει· αρκετά λιγότερο πότισμα το χειμώνα, ανάλογο των χαμηλών θερμοκρασιών. Το υπόστρωμα να στεγνώνει πολύ καλά αυτή την περίοδο πριν ποτίσουμε εκ νέου. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Λίπανση: οι Χόγιες ευνοούνται από τη λίπανση κατά την περίοδο του «ξυπνήματος» από το χειμώνα και της εν συνεχεία ανάπτυξης του φυτού που είναι την άνοιξη. Συνεπώς, ένα υγρό λίπασμα κάθε μήνα και για τρεις με τέσσερις φορές κατά την περίοδο ανάπτυξης του φυτού (άνοιξη και καλοκαίρι), είναι αρκετά και θα χαρίσουν στο φυτό ταχύτερη ανάπτυξη και περισσότερο όγκο.
Πολλαπλασιασμός:ο πολλαπλασιασμός γίνεται κόβοντας ένα μόσχευμα 7 – 10 εκατοστά κάτω από ένα οφθαλμό με τουλάχιστον ένα φύλλο. Τοποθετούμε το μόσχευμα σε δικό του δοχείο με σφάγνο και το τοποθετούμε σε κάποιο σημείο με έμμεσο φως φροντίζοντας να παραμένει νωπό. Ρίζες θα αρχίσουν να σχηματίζονται έπειτα από μία έως έξι εβδομάδες.


Δυνητικά προβλήματα: καλό είναι να εξετάζουμε τη Χόγια τακτικά μήπως εντοπίσουμε μικρά βαμβακερά έντομα. Οι Hoyas είναι ευαίσθητες στον ψευδόκοκκο, αυτά τα παρασιτικά έντομα τα οποία τρέφονται με το φυτό και προκαλούν καχεκτική ανάπτυξη, με φύλλα που αποχρωματίζονται και πέφτουν. Αντιμετωπίζουμε τον ψευδόκοκκο καλύπτοντας όλα τα μέρη του φυτού – συμπεριλαμβανομένης της κάτω πλευράς των φύλλων – με μια ελαφριά επίστρωση κηπευτικού ελαίου ή εντομοκτόνου σαπουνιού. Επαναλαμβάνουμε το λάδι ή το σαπούνι τέσσερις έως επτά ημέρες μετά την αρχική θεραπεία. Ορισμένες μάρκες φυτοφαρμάκων και εντομοκτόνου σαπουνιού απαιτούν ανάμιξη με νερό. Για να αποφύγουμε πρόκληση βλάβης στο φυτό, χρησιμοποιούμε πάντοτε τη συνιστώμενη αναλογία νερού προς κηπευτικό έλαιο ή αναλογία εντομοκτόνου σαπουνιού όπως δηλώνει ο κατασκευαστής.

Αναλυτικότερες πληροφορίες

Εξυγιαίνει τον αέρα: Η Χόγια η σαρκώδης μαζί με τον Τηλέγραφο (Tradescantia pallida) και κάποια ακόμη φυτά, είναι από τα λίγα που έχουν τα υψηλότερα ποσοστά αφαίρεσης μολυσματικών ουσιών, μια διαδικασία που ονομάζεται φυτοεξυγίανση. Τοποθετημένα σε γυάλινα, αεροστεγή δοχεία, τα φυτά εκτέθηκαν σε έναν αριθμό κοινών πτητικών οργανικών ενώσεων, συμπεριλαμβανομένων βενζολίου, τολουολίου, οκτανίου, άλφα-πινένιου και TCE (τριχλωροαιθυλένιο). Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια στις ΗΠΑ κατέδειξαν ότι ορισμένα είδη φυτών μπορούν να απομακρύνουν αποτελεσματικά τους μολυσμένους από τον αέρα ρύπους, συμπεριλαμβανομένων επιβλαβών πτητικών οργανικών ενώσεων, γεγονός που υποδηλώνει έναν νέο κρίσιμο ρόλο για τα φυτά στο περιβάλλον κατοικίας και στο γραφείο. Τα υπόλοιπα φυτά που συμπεριλήφθηκαν στην έρευνα είναι ο κόκκινος Κισσός (Hemigraphis alternata), ο αγγλικός Κισσός (Hedera helix) και το Σπαράγγι (Asparagus densiflorus)^{[12, 13]}.

Φωτογραφίες και Ιστορικό

^ 13 Απριλίου 2018: συνεχίζουμε ακάθεκτοι. Αυτή η νέα ανθοφορία σηματοδοτεί την τέταρτη ανθοφορία αυτής της Χόγια μέσα σε μια περίοδο ενός έτους.

^ 26 Ιανουαρίου 2018: τρεις μήνες μετά, αυτή η Χόγια δε λέει να το βάλει κάτω με την ανθοφορία και ανθίζει επίσης και εκτός εποχής. Μέτρησα πέντε σκιάδια που ετοιμάζονται. 😃

^ 5 Οκτωβρίου 2017: είναι απίστευτο για πόσο διάστημα παρέμεινε ανθισμένη αυτή η Χόγια. Τώρα, μέσα φθινοπώρου, ανέπτυξε το τελευταίο (προφανώς) άνθος για αυτή τη σεζόν.

^ Η ταξιανθία σκιαδίου μιας Hoya carnosa

^ macro στο κέρινο άνθος της Hoya carnosa.

^ Η ομορφιά άρχισε να ανθίζει! Τα άνθη είναι καταπληκτικές κέρινες χνουδωτές μινιατούρες σε σχήμα αστεριού!

^ Και μια όψη από το πλάι. Στο βάθος φαίνονται τα υπόλοιπα μπουμπούκια της Hoya που τώρα ανοίγουν.

τα μπουμπούκια της Hoya καθώς αναπτύσσονται Στις 3 Σεπτεμβρίου 2015 φύτεψα ένα μόσχευμα μεγέθους 10 εκατοστών από μια Hoya. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι πως σε κάποια περίοδο αμολούσε ένα καινούργιο βλαστό/κληματσίδα ο οποίος μεγάλωνε ταχύτατα (σε σχέση με την ανάπτυξη του υπόλοιπου φυτού). Αυτό -αν θυμάμαι καλά από άλλα αναρριχώμενα- είναι κάτι που συνηθίζεται στα αναρριχώμενα φυτά. Η ομορφιά με τις Hoyas όμως είναι ότι έχουν αυτά τα μικρά πολύ όμορφα σαν κέρινα άνθη, με ταξιανθία σε σχήμα σκιαδίου. Από τις 4 Απριλίου 2017 που ξεκίνησε να ανθίζει, μέχρι τον Αύγουστο  ήταν συνέχεια ανθισμένη! Έκανε μια παύση για ένα μήνα περίπου και στις 5 Οκτωβρίου άνοιξε (μάλλον το τελευταίο) άνθος για φέτος! Από τη μέρα που ξεκίνησε να ανθίζει το άρωμά της γέμισε όλο το σπίτι καθώς τα άνθη άνοιγαν, ενώ αφότου ανοίξουν το άρωμα είναι πιο έντονο τη νύχτα και απλώνεται άνετα μέχρι και στο διπλανό δωμάτιο. Είναι ένα πολύ γλυκό και μεθυστικό άρωμα που δεν θυμάμαι να μοιάζει με κάποιο άρωμα που έχω ξαναμυρίσει.

__________
Παραπομπές

1. the plant list
2. world of succulents
3. Trimen, Henry “Hortus Zeylanicus; A Classified List of the Plants, Both Native and Exotic, Growing in the Royal Botanic Gardens.” P.R. Deniya. 1888
4. Phillips, Roger. “The Random House Book of Indoor and Greenhouse Plants“ (Vol. 2). New York, NY, U.S.A.: Random House, Incorporated. 1997
5. Focke Albers, Ulrich Meve "Illustrated Handbook of Succulent Plants: Asclepiadaceae" Volume 4 Springer, 2002
6. James Cullen, Sabina G. Knees, H. Suzanne Cubey “The European Garden Flora Flowering Plants: A Manual for the Identification of Plants Cultivated in Europe, Both Out-of-Doors and Under Glass” Cambridge University Press, 11/ago/2011
7. Dale Kloppenburg, Ann Wayman “The Hoya Handbook: A Guide for the Grower and Collection” Orca Publishing Company, 1992
8. Anders Wennström und Katarina Stenman “The Genus Hoya - Species and Cultivation”, Botanova, Umeå 2008
9. Shane Smith “Greenhouse Gardener's Companion: Growing Food and Flowers in Your Greenhouse Or Sunspace” Fulcrum Publishing, 2000
10. M. D. Wellcome “Talks about Flowers” Library of Alexandria 1981
11. Catherine Sinclair “Shetland and the Shetlanders: or, The northern circuit” D. Appleton & co., 1840
12. UGA research shows some plants can remove indoor pollutants
13. Οι φυσικοί «καθαριστές» της ατμόσφαιρας
14. Λίστα με τα ασφαλή και τοξικά φυτά - Letter H
15. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά, βλέπε: Hoya, carnosa.
.Hoya carnosa, Χόγια η σαρκώδης, παχύφυτο, φροντίδα

Pseudorhipsalis ramulosa [Ψευδοριψαλίς η πολύκλαδος]

Κοινή ονομασία: Red Mistletoe Cactus, Κάκτος Κόκκινος Ιξός, Κάκτος Κόκκινο Γκι
Διώνυμο: Pseudorhipsalis ramulosa, Ψευδοριψαλίς η πολύκλαδος ^[3]
Bασιώνυμο: Cereus ramulosus
Συνώνυμα: Cereus ramulosus, Disocactus ramulosus, Disocactus ramulosus var. angustissimus, Disocactus ramulosus f. angustissimus, Disocactus ramulosus var, ramosissima, Epiphyllum ciliare, Epiphyllum ciliatum, Epiphyllum ramulosum, Hariota coriacea, Hariota ramulosa, Pseudorhipsalis ramulosa f. ramulosa, Rhipsalis angustissima, Rhipsalis coriacea, Rhipsalis leiophloea, Rhipsalis purpusii, Rhipsalis ramosissima, Rhipsalis ramulosa ^[1]

ενημέρωση: 12 Ιανουαρίου 2019
κωδικός συλλογής: 170315-01

Pseudorhipsalis ramulosa, Ψευδοριψαλίς η πολύκλαδος

Προέλευση και Οικότοπος

Ο Κάκτος Κόκκινος Ιξός, η Ψευδοριψαλίς η πολύκλαδος, είναι ένας επίφυτος κάκτος στην οικογένεια των Κακτοειδών (Cactaceae) και είναι πολύ διαδεδομένος. Εμφανίζεται στο Μπελίζ, στη Βολιβία, στη Βραζιλία, στην Κολομβία, στην Κόστα Ρίκα, στο Εκουαδόρ, στη Γουατεμάλα, στην Ονδούρα, στην Αϊτή, στη Τζαμάικα, στο Μεξικό, στη Νικαράγουα, στο Περού και στη Βενεζουέλα. Στο Μεξικό, μπορεί να βρεθεί στις πολιτείες Τσιάπας, Χαλίσκο, Οαχάκα, Puebla, Ναγιαρίτ, Ταμπάσκο και Βερακρούζ. Στη Βολιβία, εμφανίζεται στην επαρχία Νορ Γιούνγκας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Λα Παζ. Στη Βραζιλία απαντά στις βορειοδυτικές περιοχές της ζούγκλας του Αμαζονίου^[2].

Αναπτύσσεται σε υψόμετρο 500 μέχρι 2200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Στο Μπελίζ, η Ψευδοριπσαλίς η πολύκλαδος απαντά στα δάση. Στις Βολιβιανές Άνδεις αναπτύσσεται σε υποορεινό και ορεινό δάσος και από τον κορμό των δέντρων κοντά τους καταρράκτες. Στο Μεξικό και την Κόστα Ρίκα μπορεί να βρεθεί στο υγρό δάσος. Η αποψίλωση για την αστική ανάπτυξη, τη συγκομιδή ξύλου, και για αγροκτήματα βοοειδών είναι μια απειλή σε όλη την έκτασή του^[2].

Πληροφορίες καλλιέργειας^[2]

Μέγιστη ανάπτυξη : οι κρεμαστοί βλαστοί φτάνουν σε μήκος τα 30 με 70 εκ. και ο κάθε βλαστός έχει πλάτος 2 με 3 χιλιοστά.
Τοξικότητα: –
Ανθοφορία: δυσδιάκριτα μικρά λευκά άνθη
Καρποί: οι λευκοί μικροί στρογγυλοί καρποί είναι το πιο όμορφο μέρος στην Pseudorhipsalis ramulosa.
Άρωμα: –
Θερμοκρασία: 16℃ – 28℃. σε υψηλή σταθερή θερμοκρασία ανθίζει συνεχώς. Εάν η θερμοκρασία παρουσιάζει διακυμάνσεις μπορεί να σταματήσει αμέσως την ανθοφορία. Μπορεί να αντέξει χαμηλή θερμοκρασία έως 5℃ αλλά όχι για πολλές μέρες συνεχόμενα.
Φως: πρωινό ηλιόφως με μερική σκιά για το υπόλοιπο της ημέρας.
Υγρασία: 60%
Υπόστρωμα: χρειάζεται ένα μείγμα αργιλώδους χώματος με άμμο για να αποστραγγίζει καλά πριν το επόμενο πότισμα. Για περισσότερα βλέπε και το άρθρο: Χώμα για Παχύφυτα.
Πότισμα: χρειάζεται καλό πότισμα κατά τις ενεργές περιόδους ανάπτυξης άνοιξη και καλοκαίρι και να αφήνουμε ελαφρώς το υπόστρωμα να στεγνώσει ανάμεσα στα ποτίσματα. Λιγότερο νερό το χειμώνα. Για περισσότερα σχετικά με τη φροντίδα κατά την περίοδο του χειμώνα βλέπε και το άρθρο: Παχύφυτα: φροντίδα το χειμώνα.
Λίπανση: λίπασμα τουλάχιστον μια φορά με τη μισή δόση λιπαντικού, το καλοκαίρι
Πολλαπλασιασμός: με μόσχευμα βλαστού


Δυνητικά προβλήματα: να τηρούνται όσο γίνεται τα επίπεδα υγρασίας και θερμοκρασίας. Προσοχή στο πότισμα το χειμώνα. Ευάλωτος σε προσβολή από αφίδες και ψευδόκοκκο.

Αναλυτικότερες πληροφορίες

Ως ένας επίφυτος ημι-τροπικός κάκτος που στο φυσικό του περιβάλλον απαντά στα τροπικά δάση, ο Pseudorhipsalis ramulosa ανήκει στην ομάδα κάκτων που ονομάζονται κάκτοι της ζούγκλας. Χρειάζεται αυξημένη υγρασία χώρου και αποφυγή χαμηλών θερμοκρασιών.

Φωτογραφίες και Ιστορικό

^ 12 Νοεμβρίου 2017: η τρέχουσα ανάπτυξη των δυο Ψευδοριψαλίδων. Κατά την περίοδο του καλοκαιριού αναπτύχθηκαν γρήγορα. ###

^ 15 Ιουνίου 2017: Όπως φαίνεται και στην αντίστοιχη φωτογραφία πιο πάνω, τα φιντάνια άρχισαν να παίρνουν σιγά σιγά το σχήμα του ενήλικου φυτού. Από τα τέσσερα φυντάνια επέζησαν δύο, ενώ, το μεγαλύτερο από τα δύο έχει ύψος 8 χιλιοστά από την επιφάνεια της γλάστρας. ###

^ 15 Μαρτίου 2017: Στις 15 Μαρτίου 2017 κατέφθασαν από georgiavines.com οι πέντε σπόροι που είχα παραγγείλει. Εχθές πρόσεξα ότι τέσσερα φιντανάκια μεγέθους μόλις χιλιοστών, ήδη ξεπρόβαλαν! Τέσσερις από τους πέντε σπόρους έπιασαν και μάλιστα μέσα σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες. Οπότε μια χαρά, εάν χρειαστώ κάτι άλλο θα κάνω νέα παραγγελία από τον τύπο.

Παραπομπές

1. the plant list
2. llifle
3. Για τη μεταγραφή του διώνυμου στα ελληνικά βλέπε: Pseudorhipsalis και ramulosa
. Pseudorhipsalis ramulosa, ψευδοριψαλίς η πολύκλαδος, ψευδοριψαλίδα, φροντίδα, περιποίηση, πληροφορίες